Ένα λεύκωμα για το Μουσείο Λαογραφίας και Φυσικής Ιστορίας του Γεώργιου Κομνίδη

 

Το 2021 κυκλοφόρησε το καλαίσθητο λεύκωμα του Μουσείου Λαογραφίας και Φυσικής Ιστορίας του συνταξιούχου ιεροδιδασκάλου Γεώργιου Κομνίδη (Σοφικό Διδυμοτείχου, 1934). Πρόκειται για έναν ιδιαίτερο χώρο που βρίσκεται στην παραθαλάσσια Χηλή της Αλεξανδρούπολης, στο Νότιο Έβρο. Και είναι ιδιαίτερο γιατί είναι μια καθαρά ιδιωτική πρωτοβουλία του Γεωργίου Κομνίδη, ο οποίος έδωσε την ψυχή του σ' αυτή την πολύχρονη και περιπετειώδη προσπάθεια.

Ο τόμος εκδόθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού και διανέμεται δωρεάν. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, θέλω να τονίσω, μιας και αυτός ο τόμος έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολλά χρόνια! Όπως και η επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου, που μπορείτε να την επισκεφτείτε πλέον, πατώντας εδώ!

Το βιβλίο περιλαμβάνει τρεις ενδιαφέροντες προλόγους: Του Μητροπολίτη Αλεξανδρούπολης, Τραϊανούπολης και Σαμοθράκης κ.κ. Ανθίμου, της δημοσιογράφου και συγγραφέως Σωτηρίας Μαραγκοζάκη και του ίδιου του Ιδρυτή και Προέδρου του Δ.Σ. του Μουσείου, π. Γεώργιου Κομνίδη, μαζί με ένα πληρέστατο βιογραφικό του σημείωμα.

Πλούσιο φωτογραφικό υλικό και αναλυτικές πληροφορίες για τα εκθέματα του Μουσείου που χωρίζονται σε δύο ενότητες: Λαογραφία (κάρο, αργαλειός, παλιά μουσικά όργανα, γραμμόφωνα, εργαλεία, εκκλησιαστικά και σχολικά είδη, φορεσιές, κ.λπ.) και Φυσική Ιστορία (διάφορα πτηνά και άλλα ζώα, απολιθωμένα πετρώματα, κ.λπ.).

Περιέχεται, επίσης, ειδική ενότητα με δημοσιεύσεις σε βιβλία, εφημερίδες, περιοδικά και ιστοσελίδες (εδώ η δική μας δημοσίευση όταν το επισκεφτήκαμε το 2014, με την παλιά ονομασία του ιστολογίου), βραβεία και διακρίσεις που έχει λάβει το Μουσείο, συγκινητικά αποσπάσματα από το βιβλίο επισκεπτών και επιπλέον φωτογραφικό υλικό με την πορεία του Μουσείου, που είναι συνυφασμένη με την προσωπική ιστορία του δραστήριου και χαρισματικού αυτού ανθρώπου που κοσμεί με την παρουσία του όλα αυτά τα χρόνια την Αλεξανδρούπολη, τον Έβρο, τη Θράκη και όλη την Ελλάδα!

Οι Θρακιώτες στη μάχη της Κρήτης

Ο «Σύλλογος Εβριτών Νομού Ροδόπης», με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσείων (18/05/2018), αλλά και της έναρξης της Μάχης της Κρήτης, διοργάνωσε ιστορική – επετειακή εκδήλωση στο «Στρατιωτικό Μουσείο Κομοτηνής», αναδεικνύοντας ταυτόχρονα και την άγνωστη ιστορία των 300 νέων από τη Θράκη, που πολέμησαν κατά των Γερμανών κατακτητών στο Ηράκλειο Κρήτης.

Παράλληλα, παρουσιάστηκε το βιβλίου του αείμνηστου Χρήστου Ρουσσόπουλου, με τίτλο «Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ», ο οποίος ήταν ένας από τα 300 παλικάρια, που κλήθηκαν να υπηρετήσουν τη στρατιωτική τους θητεία ως νεοσύλλεκτοι, μέσα στις φλόγες του πολέμου, παραμονές της γερμανικής εισβολής, τον Απρίλιο του 1941. 

Κατά τη διάρκεια της επιτυχημένης εκδήλωσης, μίλησε η Ελένη Θεοδωρακοπούλου – Ρουσσοπούλου, κόρη του στρατιώτη και συγγραφέα του βιβλίου «Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ» Χρήστου Ρουσσόπουλου και η Μαρία Τζιβελέκη, ερευνήτρια και εγγονή του φονευθέντος στρατιώτη, Θεοφάνη Δημοσχάκη. 

Την εκδήλωση συνόδευσε μουσικά ο Θεοδόσης Αμπατζιάνης, πρόεδρος του συλλόγου Θρακών Κρήτης, ενώ συντονιστής ήταν ο Χρήστος Χατζηπέμου, πρόεδρος του Συλλόγου Εβριτών Ν. Ροδόπης.

Το βιβλίο –μια σπουδαία μαρτυρία 244 σελίδων- εκδόθηκε το Δεκέμβριο του 2014 από την «Εταιρεία Κρητικών Ιστορικών Μελετών», σε επιμέλεια: Κλαίρη Μιτσοτάκη, Αλέξης Καλοκαιρινός και Κωστής Μαμαλάκης. 

Οπισθόφυλλο 

Και να, η ώρα δύο το μεσημέρι της 27ης του Μάη 1941 πάντα. Σε λίγο πλακώνουν αμέτρητα γερμανικά αεροπλάνα βομβαρδιστικά. Κάνουν κύκλους γύρω από το Ηράκλειο. Πολυβολούν όπου καταλαβαίνουν ότι υπάρχει ελληνικός στρατός ή υποψιάζονται ότι υπάρχει. Αυτό βαστάει περίπου μία ώρα. Και σε μεμονωμένο στρατιώτη, αν δουν, κάνουν βουτιά και πολυβολούν. Τα αγγλικά αντιαεροπορικά συνέχεια βάλλουν στα αεροπλάνα αυτά, τόσο από το αεροδρόμιο όσο και από το λιμάνι και τη δυτική παραλία. Πολλά πετούν χαμηλά και κάνουν επίτηδες φοβερό κρότο, μήπως από τον φόβο οι Έλληνες υψώσουν άσπρες σημαίες. [...] Ο κρότος που κάνουν τα αεροπλάνα πετώντας και ο κρότος των βομβών σού παίρνουν τα αυτιά. Νομίζεις ότι θα βουλιάξει το Ηράκλειο μαζί με τον κόσμο του. Καπνοί και σκόνες σύννεφο βγαίνουν από την πόλη, απλώνονται παντού. Ο άμαχος κόσμος του Ηρακλείου είναι μέσα στα αθάνατα τείχη. Από τον πολύ κρότο τα τείχη σείονται και πέφτουν πετρίτσες και χώματα, όλα αυτά σκορπούν τον φόβο και τον τρόμο στον κοσμάκη. Φοβούνται να μην πέσουν τα τείχη. Παίρνουν την απόφαση να βγουν έξω και, αν μπορέσουν, να φύγουν από την πόλη. Τα καταφύγια στα τείχη αυτά δεν έπεσαν. Μα ο κοσμάκης από τον φόβο του βγαίνει έξω και παίρνει δρόμο για να φύγει από την πόλη. Οι Γερμανοί είναι αιμοβόροι, είναι φασίστες, δεν λυπούνται κανέναν. Είναι πρόθυμοι να κάψουν πόλεις και χωριά, αρκεί να πετύχουν τον σκοπό τους.

2η Λογοτεχνική Σκηνή Αρχαιολογικού Μουσείου Κομοτηνής

Την Παρασκευή 18/05/2018, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ροδόπης, στο πλαίσιο της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων, διοργάνωσε τη 2η Λογοτεχνική Σκηνή του Αρχαιολογικού Μουσείου Κομοτηνής, σε συνεργασία με το Εργαστήριο Γλωσσολογίας του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης +μόρφωση, η οποία περιλάμβανε αναγνώσεις λογοτεχνικών κειμένων με θέμα «Το μουσείο στη λογοτεχνία». 

Τα μουσεία εκτός του ότι αποκρυσταλλώνουν έναν σημαντικό πνεύμονα πολιτισμού, αποτελούν και πηγή έμπνευσης για την παγκόσμια λογοτεχνία, όπως μυθιστορηματικές ιστορίες που διαδραματίζονται σε μουσεία, ποιήματα που γράφτηκαν με αφορμή κάποια εκθέματα ή μια επίσκεψη σε έναν αρχαιολογικό χώρο. Ένα μικρό δείγμα όλων αυτών, ακούσαμε στον όμορφο προαύλιο χώρο του "Αρχαιολογικού Μουσείου Κομοτηνής". Η ξεχωριστή βραδιά ξεκίνησε στις 20:15 με το καλωσόρισμα της αρχαιολόγου-μουσειολόγου Νάγιας Δαλακούρα και ολοκληρώθηκε σχεδόν μία ώρα μετά. Την αρχή έκανε -εκτός προγράμματος- ο αρχαιολόγος Διαμαντής Τριαντάφυλλος, ο οποίος απήγγειλε ένα σύντομο αρχαίο επίγραμμα του Αντιφίλιου Βυζαντίου. 

Στη βραδιά αυτή συμμετείχαν οι 16 παρακάτω λογοτέχνες της περιοχής και φίλοι του Μουσείου, ενώ τα κείμενα που διαβάστηκαν βρίσκονται σε παρένθεση: 

Δημήτρης Τζελέπης (Η κρήνη της Νίκης του Ηλία Βενέζη)
Στέφανος Γραβάνης (Νεαρές γυναίκες του Φρανσουά Κοπέ) 
Λεύκη Σαραντίνου (Στα παλάτια της Κνωσού του Νίκου Καζαντζάκη)
Νατάσα Λιβεριάδου (Στο μουσείο του Σπύρου Κιοσσέ)
Μαίρη Κοσμίδου (Αρχαιολόγου το μέλλον μου - δικό της αδημοσίευτο)
Ανδρέας Λύκος (Αναμνήσεις συμμετρίας, δικό του) 
Κική Χριστοδούλου (Το φανταστικό μουσείο του Αντρέ Μαλρώ) 
Σοφία Μενεσελίδου (Στο μουσείο του Χάρη Μιχαλόπουλου) 
Νάγια Δαλακούρα (Δεύτερη επίσκεψη στο Πράδο του Χρόνη Μπότσογλου)
Γιάννης Σιγούρος (Το άγαλμα που κρύωνε: μια αληθινή ιστορία που έγινε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, του Χρήστου Μπουλιώτη)
Φωτεινή Ναούμ (Εις το διηνεκές, της ίδιας, αδημοσίευτο)
Ελένη Μπολάκη (Ο ναός του Κωστή Παλαμά)
Μαρία Μητσιάκη (Δελφοί του Γιάννη Ρίτσου) 
Αντώνης Λιάπης (Ο ηδονικός Ελπήνωρ του Γιώργου Σεφέρη)
Κωνσταντίνα Καλλιντζή (Αστραδενή της Ευγενίας Φακίνου) 
και Άννα Μουσιώνη (ΜΕΤ του Βαγγέλη Χρόνη)

Τα Στρατιωτικά Μουσεία της Θράκης

Στην Ελλάδα υπάρχουν 22 Στρατιωτικά Μουσεία! Τρία (3) από αυτά βρίσκονται στη Θράκη. Το πολιτιστικό ιστολόγιό μας, στο πλαίσιο των αφιερωμάτων που κάνει κατά καιρούς σε διάφορα μουσεία, δε θα μπορούσε ν' αφήσει εκτός τη μακραίωνη στρατιωτική ζωή και ιστορία των Ελλήνων. Επισκεπτόμαστε νοερά το "Στρατιωτικό Μουσείο Οχυρού Νυμφαίας Ροδόπης", το "Στρατιωτικό Μουσείο Κομοτηνής" και το "Στρατιωτικό Μουσείο Διδυμοτείχου Έβρου¨, με τη βοήθεια (κείμενα, φωτογραφίες) της επίσημης ιστοσελίδας του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ - http://army.gr/). Καλή περιήγηση!

"Στρατιωτικό Μουσείο Οχυρού Νυμφαίας" 

Το Οχυρό και το Στρατιωτικό Μουσείο Β΄ΠΠ «ΟΧΥΡΟΥ ΝΥΜΦΑΙΑΣ» βρίσκονται κοντά στο ομώνυμο χωριό 17 χλμ. βορείως της Κομοτηνής και είναι επισκέψιμο μετά από έγκριση του 2ου Επιτελικού Γραφείου της 29ης Μηχανοποιημένης Ταξιαρχίας Πεζικού. Για τη μετάβαση στο χώρο, ακολουθείται η ασφαλτόστρωτη οδός Κομοτηνής – Νυμφαίας. Ο χώρος του Μουσείου διαθέτει χώρο στάθμευσης λεωφορείων και Ι.Χ. οχημάτων, καθώς επίσης τουαλέτες και χώρο πώλησης αναμνηστικών ειδών. Λειτουργεί στις υπόγειες εγκαταστάσεις του οχυρού Νυμφαίας, ως αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και είναι αφιερωμένο στην εποποιία της μάχης των Οχυρών τον Απρίλιο του 1941.  Αποτελεί το νεότερο Στρατιωτικό Μουσείο της «Γραμμής Μεταξά», καθώς η συλλογή των εκθεμάτων του ολοκληρώθηκε και η λειτουργία του εγκαινιάστηκε το έτος 2000, βρίσκεται δε στον ανώτερο όροφο του οχυρού. Σκοπός της έκθεσης του συγκεκριμένου Στρατιωτικού Μουσείου είναι η παρουσίαση των γεγονότων της μάχης του οχυρού, η παρουσίαση εκθεμάτων που αφορούν στη γερμανική επίθεση τον Απρίλιο του 1941 και η ενημέρωση του επισκέπτη για τις συνθήκες ζωής της αμυνόμενης φρουράς του οχυρού την περίοδο του πολέμου.  

Η έκθεση εκτείνεται σε μία επισκέψιμη στοά και έναν εσωτερικό θάλαμο του πρώτου ορόφου του οχυρού. Κατά μήκος της στοάς έχουν ανακατασκευαστεί με χρήση διοραμάτων το γραφείο του διοικητή, του επιλοχία καθώς και το ιατρείο του οχυρού προσομοιάζοντας την προηγούμενη κατάσταση τους, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η αναβίωση των συνθηκών διαβίωσης των υπερασπιστών του οχυρού. Σε ένα μεγάλο θάλαμο της στοάς εκτίθεται εποπτικό υλικό και κειμήλια του οχυρού. Στην μία πλευρά του χώρου με φωτογραφική έκθεση παρουσιάζονται σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, όπως οι πρωθυπουργοί Ι. Μεταξάς και Αλ. Κορυζής, οι αντιστράτηγοι Αλ. Παπάγος και Κ. Μπακόπουλος, διάφοροι τύποι οχυρωματικών έργων καθώς και φωτογραφίες εποχής που απεικονίζουν στιγμιότυπα των εχθροπραξιών στη «Γραμμή Μεταξά». Στον ίδιο χώρο εκτίθενται αντίγραφα εφημερίδων της εποχής που αναφέρονται στη μάχη των οχυρών και στην άμυνα του οχυρού Νυμφαίας ειδικότερα, καθώς και αποσπάσματα διαταγών. Στον απέναντι τοίχο του ίδιου θαλάμου υπάρχουν προθήκες στις οποίες εκτίθενται κειμήλια από τη μάχη του οχυρού. Στην κεντρική προθήκη εκτίθενται δείγματα ατομικού οπλισμού των αντιμαχόμενων και συγκεκριμένα πολυβόλα, πιστόλια, τυφέκια αραβίδες, αυτόματα και ξιφολόγχες. Στη βάση της προθήκης εκτίθεται 1 πολυβόλο MG42 και 1 πολυβόλο Hotohkigg. Στις υπόλοιπες προθήκες εκτίθενται στολές Γερμανών και Ελλήνων αξιωματικών και οπλιτών, που συμπεριλαμβάνουν φόρτο εκστρατείας, αντιασφυξιογόνες μάσκες, σημαίες και παράσημα. Δίπλα στις βιτρίνες ιματισμού εκτίθενται κορνίζες με σειρές ελληνικών και γερμανικών μεταλλίων. Μέσα από εγκατεστημένο οπτικοακουστικό σύστημα ο επισκέπτης μπορεί να παρακολουθήσει τη διεξαγωγή της μάχης, τις κινήσεις των επιτιθέμενων γερμανικών δυνάμεων, τις θέσεις άμυνας του ελληνικού στρατού, ενώ ταυτόχρονα ενημερώνεται για το ιστορικό πλαίσιο του ελληνογερμανικού πολέμου και της μάχης των οχυρών. Στις υπόλοιπες καλά συντηρημένες στοές του πρώτου ορόφου του οχυρού, που είναι επισκέψιμες και δε φιλοξενούν τμήματα της έκθεσης διακρίνεται η αρχιτεκτονική των οχυρών, ο τρόπος κατασκευής και οργάνωσης των στοών και των επιφανειακών ενεργητικών σκεπάστρων του και ο τρόπος και οι συνθήκες διαβίωσης του στρατεύματος στις εγκαταστάσεις του. Παράλληλα, καθώς έχουν διατηρηθεί οι οπές από τα εχθρικά πυρά στους τοίχους των εγκαταστάσεων κατά την επιχείρηση κατάληψης του οχυρού από τις γερμανικές δυνάμεις, γίνεται έκδηλη η ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο εσωτερικό του οχυρού κατά τη διάρκεια της διήμερης πολιορκίας του στις 6 και 7 Απριλίου του 1941. Ο δεύτερος όροφος, επίσης συντηρημένος, δεν είναι επισκέψιμος από το κοινό και είναι προσβάσιμος μόνο με ειδική άδεια από ειδικευμένους επισκέπτες και επιστήμονες που μελετούν την ιστορία του οχυρού, ενώ ο τρίτος όροφος είναι κλειστός. Στο ηρώο του Οχυρού Νυμφαίας τελείται με επισημότητα ο κύριος εορτασμός της μάχης των οχυρών στην περιοχή της Θράκης, κάθε 6η Απριλίου ή την επόμενη Κυριακή, όταν η 6η Απριλίου είναι εργάσιμη ημέρα. 

Το Οχυρό, αποτελούσε το τελευταίο, προς ανατολάς, συγκρότημα των μονίμων έργων οχυρώσεως της «Γραμμής Μεταξά», η οποία με 21 παρόμοια έργα, έφρασε τους άξονες εισβολής από τη Βουλγαρία στην Ελλάδα και κατασκευάστηκε, όπως και τα υπόλοιπα οχυρά, κατά τα έτη 1936 – 1940. Την 1η Μαρτίου 1941, η Βουλγαρία προσχώρησε στον Άξονα και αμέσως γερμανικά στρατεύματα εισήλθαν στο έδαφός της. Στο χώρο της Θράκης, οι Γερμανοί διέθεσαν το 30ο Σώμα Στρατού, με την 50η Μεραρχία στον άξονα ΝΥΜΦΑΙΑΣ – ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ και μεγάλο αριθμό αεροσκαφών. Απέναντί τους, στην περιοχή της ΝΥΜΦΑΙΑΣ, υπήρχαν 2 Λόχοι Προκαλύψεως και η δύναμη του ομωνύμου Οχυρού (14 Αξιωματικοί και 364 Οπλίτες). Την 6η Απριλίου 1941, περί 05:00 ώρα, άρχισε η επίθεση της 50ης Γερμανικής Μεραρχίας κατά των υψωμάτων ΔΡΑΓΑΤΗΣ και ΦΡΟΥΡΟΣ, τα οποία κατέλαβαν την 08:30 ώρα και από εκεί σφυροκοπούσαν το Οχυρό. Μέχρι τη 14:00 ώρα, είχαν καταστραφεί από βλήματα πυροβολικού, 5 από τα μετωπικά πολυβολεία του. Παρά τα ολοήμερα δραστικά πυρά, οι προσπάθειες των Γερμανών, για κατάληψη του Οχυρού, αποτύγχαναν μπροστά στον ηρωισμό των υπερασπιστών του. Το ίδιο βράδυ, γερμανικά πεζοπόρα τμήματα, που κινήθηκαν από δύσβατα δρομολόγια του όρους ΠΑΠΙΚΙΟ, κατέλαβαν την ΚΟΜΟΤΗΝΗ. Την επόμενη μέρα, οι επιθέσεις επαναλήφθηκαν, χωρίς επιτυχία για τους επιτιθέμενους. Τη 16:00 ώρα και για 15 λεπτά, γερμανικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν σφοδρά το Οχυρό. Από τη 17:00 ώρα, το γερμανικό πυροβολικό άρχισε αυξημένα πυρά και προξένησε στο Οχυρό σημαντικές ζημιές. Η κορυφή του υψώματος 510 είχε μεταβληθεί σε ενεργό ηφαίστειο, ενώ στις πλαγιές σχηματιζόταν πυκνό προπέτασμα καπνού. Έτσι, το γερμανικό πεζικό και τα ειδικά τμήματα μηχανικού, ανεβαίνουν στην επιφάνεια του Οχυρού και τελείως ανενόχλητοι, λόγω ελλείψεως ελληνικών τμημάτων επιφανείας, επιδίδονται σε συστηματική καταστροφή των οχυρωματικών έργων με εκρηκτικές ύλες. Περί την 21:00 ώρα, κατορθώνουν, με τη χρήση φλογοβόλων, να καταλάβουν μεμονωμένο πολυβολείο και μετά από αγώνα μέσα στις υπόγειες στοές, να εισέλθουν στις εγκαταστάσεις του Οχυρού. Η αποπνικτική ατμόσφαιρα μέσα στο Οχυρό, από τις εκρηκτικές ύλες, που έριχναν οι Γερμανοί, κατέστησε αδύνατη την παραμονή σε αυτό. Τότε, ο Διοικητής του Οχυρού Ταγματάρχης Αναγνωστός Αλέξανδρος, με τη σύμφωνη γνώμη των Διοικητών Λόχων, διέταξε, περί την 23:30 ώρα, παύση πυρός και περί τα μεσάνυκτα, παρέδωσε το ηρωικό Οχυρό. Η γιγαντομαχία της Νυμφαίας, στοίχισε στους Γερμανούς 900 νεκρούς και 1.500 τραυματίες, ενώ οι απώλειες της φρουράς του Οχυρού, ήταν 7 νεκροί και 23 τραυματίες. Το χάραμα της νέας ημέρας, ο Ταγματάρχης Αναγνωστός Αλέξανδρος οδηγείται αιχμάλωτος, μπροστά στο Διοικητή του 30ου Γερμανικού ΣΣ, ο οποίος, αφού σηκώθηκε από τη θέση του, έλαβε στάση προσοχής, του έσφιξε το χέρι και του είπε: «Το Γερμανικό Έθνος, δι΄εμού, συγχαίρει τους υπερασπιστές του Οχυρού, οι οποίοι επεσκίασαν τη δόξα του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή…». Η απάντηση του Διοικητή του Οχυρού, ήταν: «Ούδεν πράξαμε, Στρατηγέ, παρά μόνον το καθήκον μας, σαν υπερασπιστές τμήματος του πατρίου εδάφους». 

 "Στρατιωτικό Μουσείο Κομοτηνής"

Το Στρατιωτικό Μουσείο Κομοτηνής άνοιξε τις πύλες του στο κοινό, στις 14 Μαΐου του 2011 με αφορμή και την επέτειο των Ελευθερίων της Θράκης, θέλοντας να αποτίσει φόρο τιμής σε όλους εκείνους που είτε από τη θέση ενός στρατιωτικού γραφείου είτε από τα χαρακώματα της μάχης οργάνωναν και διενεργούσαν με τον κατάλληλο κάθε φορά τρόπο, επιτυγχάνοντας έτσι τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα στην έκβαση της μάχης. Το Στρατιωτικό Μουσείο ήταν το κομμάτι που συμπλήρωσε όχι μόνο το πολιτιστικό αλλά και εν γένει το πνευματικό πάζλ της περιοχής γεμίζοντας το κενό που υπήρχε στο κομμάτι αυτό της ιστορίας. Αποτελεί ομολογουμένως ένα στολίδι για την πόλη της Κομοτηνής και λόγω των πολύ σημαντικών εκθεμάτων του (που παρόμοια δε συναντάς εύκολα στη γύρω περιοχή) αλλά και γιατί εμφανίζει το στοιχείο της συμπληρωματικότητας χρονολογικά και σε σύγκριση με τα υπόλοιπα Μουσεία της πόλης. Τέλος, η ίδια του η ύπαρξη έχει διευρύνει τους πολιτιστικούς ορίζοντες της Κομοτηνής και έχει φέρει, έστω και από περιέργεια, στην πόλη επισκέπτες από ολόκληρη την Ελλάδα, που όπως φαίνεται και από τα ίδια τους τα λεγόμενα στο βιβλίο εντυπώσεων, μόνο τα καλύτερα έχουν να πουν. Στο Μουσείο φιλοξενούνται εκθέματα από τους αγώνες των Ελλήνων, αρχής γενομένης της Ελληνικής Επανάστασης και ολοκληρώνοντας το ταξίδι με το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συνδυασμένο και με πιο πρόσφατα αντικείμενα. Στο ισόγειό του συγκεκριμένα, ο επισκέπτης θα συναντήσει κάποιες σύγχρονες στολές των Στρατιωτικών Σχολών όπως και διάφορα σημαντικά μετάλλια όχι μόνο σύγχρονα αλλά και εκείνα από τους δύο μεγαλύτερους πολέμους της πρόσφατης παγκόσμιας ιστορίας. Στο δεύτερο όροφο του κτιρίου, ο επισκέπτης θα έρθει σε επαφή με στολές, οπλισμό, αντικείμενα στρατιωτικής χρηστικής αξίας και όχι μόνο, αλλά και με εκθέματα σπάνια που δεν συναντά εύκολα κανείς. 

Στον προαύλιο χώρο, η ιστορία ζωντανεύει μέσω των πυροβόλων, των αρμάτων και των οχημάτων που συμμετείχαν στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έπειτα, συλλογή που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αυτές άλλων μεγαλύτερων μουσείων. Στο χώρο του Μουσείου υπάρχει μία αίθουσα προβολών, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και αυτή όπως και οι υπόλοιποι χώροι, και ως αίθουσα διδασκαλίας της ιστορίας για σχολεία, καθώς υπάρχει και η δυνατότητα προβολής εκπαιδευτικού υλικού αλλά και σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα εκθέματα το μάθημα δεν θα γίνει απλά πιο ζωντανό αλλά και πιο ουσιαστικό. Φυσικά άξια λόγου είναι και η ύπαρξη της Αίθουσας Περιοδικών Εκθέσεων, η οποία κατά καιρούς φιλοξενεί διάφορες σημαντικές εκθέσεις όπως αυτή του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897, της έκθεσης μοντελισμού του συλλόγου μοντελιστών Καβάλας και της έκθεσης φωτογραφίας και ζωγραφικής με θέμα τους Βαλκανικούς Πολέμους. Σε γενικές δηλαδή γραμμές ο χώρος προσφέρεται από κάθε άποψη και οι δυνατότητές του πολλές και χαρακτηριστικά εντυπωσιακές, σε πλήρη αναλογία και αρμονία με τα εκθέματα που περιέχει. Η βιβλιοθήκη του Στρατιωτικού Μουσείου Κομοτηνής αποτελείται από πλήθος ελληνικής αλλά και ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας η οποία καλύπτει μεγάλο εύρος όλων των επιστημών και όχι μόνο της ιστορίας. Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι χάρη και στις ευγενικές δωρεές ιδιωτών τα εκθέματα του Μουσείου εμπλουτίζονται διαρκώς, ανανεώνοντας την συλλογή του και δίνοντας έναν πιο σπάνιο χαρακτήρα σε αυτά. 

Η ιστορικότητα των ίδιων των εγκαταστάσεων του Στρατιωτικού Μουσείου Κομοτηνής είναι γεγονός, αφού εδώ δεν εκτίθενται μόνο ιστορικά αντικείμενα αλλά φιλοξενούνται και σε ένα χώρο που είναι ο ίδιος συνυφασμένος με την έννοια της ιστορίας. Το Στρατιωτικό Μουσείο φιλοξενείται σε ένα κτίριο με πολλές χρήσεις ανά τα έτη. Το κτίριο άρχισε να κτίζεται από τους Τούρκους το 1910 και τελείωσε το 1911. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν λίθοι από τις επάλξεις του Βυζαντινού Φρουρίου της πόλης. Το συγκρότημα των κτιρίων συμπεριλαμβανομένου και του Μουσείου αποτέλεσε την έδρα της Τουρκικής Μεραρχίας υπό το Στρατηγό Γιαβέρ Πασά έως τον Οκτώβριο του 1912. Από 8 Νοεμβρίου 1912 έως 27 Νοεμβρίου 1919 χρησιμοποιήθηκε ως έδρα Βουλγαρικής Μεραρχίας. Από το Δεκέμβριο του 1919 αποτέλεσε την έδρα συμμαχικών Δυνάμεων κατοχής υπό το Γάλλο Στρατηγό Σαρπύ. Από 14 Μαΐου του 1920 ήταν η έδρα της Μεραρχίας Σερρών. Το 1922 εγκαταστάθηκε η Χ ΜΠ υπό το Στρατηγό Ευθ. Τσιμικάλη και το Γ΄ΣΣ υπό το Στρατηγό Παν. Γαργαλίδη. Το 1923 αποτέλεσε την έδρα της ΧΧΙ ΜΠ από τη Συνθήκη της Λωζάννης. Από 20 Απριλίου 1941 έως τον Οκτώβριο του 1944 χρησιμοποιήθηκε ως έδρα βουλγαρικής Μεραρχίας. Από το 1944 έως το 1949 ήταν η έδρα της ΧΙΙ ΜΠ. Από τον Απρίλιο έως το Νοέμβριο του 1950 αποτέλεσε την έδρα της ΧΧΙΙ Ταξιαρχίας και από το Δεκέμβριο του 1950 έως τον Αύγουστο του 1964 την έδρα του 21 ΣΠ το οποίο μετονομάσθηκε σε 140 ΕΣΠ και τελικά σε 29 ΣΠ. Από τον Αύγουστο του 1964 έως τον Ιανουάριο του 1969 ήταν η έδρα της ΧΧ ΤΘΜ. Από το Φεβρουάριο του 1969 έως τον Αύγουστο του 1971 εγκαταστάθηκε η ΔΔΜ της ΧΧ ΤΘΜ και τέλος από το Σεπτέμβριο του 1971 αποτελεί την έδρα της ΧΧΙ ΤΘ Ταξιαρχίας. Στα τελευταία αυτά χρόνια ο χώρος του Μουσείου φιλοξένησε διάφορες στρατιωτικές υπηρεσίες όπως Στρατιωτικό ταχυδρομείο ,έδρα της Ίλης Στρατηγείου καθώς και αποθήκες μονάδων της ΧΧΙ ΤΘΤ προτού ανακατασκευαστεί πλήρως και αποτελέσει σήμερα το Στρατιωτικό Μουσείο Κομοτηνής.

 "Στρατιωτικό Μουσείο Διδυμοτείχου"

Το κτίριο, στο οποίο στεγάζεται το Στρατιωτικό Μουσείο Διδυμοτείχου, είναι ένα διώροφο κτίσμα, το οποίο σχεδιάστηκε και κατασκευάσθηκε το έτος 1907, πριν την απελευθέρωση της πόλης στις 19 Μαΐου 1920 από τους Τούρκους, από Ιταλό αρχιτέκτονα. Σαν κτίριο αποτελεί ένα τυπικό αρχιτεκτονικό δείγμα προβιομηχανικού κτίσματος στο Νομό Έβρου. Είναι ένα από τα ελάχιστα κτίρια παρόμοιας αρχιτεκτονικής που έχουν διασωθεί στην περιοχή. Παρουσιάζει αρκετά ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά στοιχεία, ενώ ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι ότι για την κατασκευή του και για την δημιουργία του εσωτερικού του διάκοσμου χρησιμοποιήθηκε Σιβηρική ξυλεία, η οποία και μεταφέρθηκε στο Διδυμότειχο, έπειτα από παραγγελία, από τον μακρινό Αρχάγγελο της Σιβηρίας. Το Μουσείο διαθέτει αίθουσες μουσειακών εκθεμάτων, φωτογραφικού και ιστορικού υλικού, από τους διαφόρους αγώνες του έθνους.

Μέχρι το έτος 1996 χρησιμοποιήθηκε διαδοχικά, ως αποθήκη δημητριακών από την Ένωση Συνεταιρισμών Διδυμοτείχου, αποθήκη τυροκομικών προϊόντων από ιδιώτη και ως «κουκουλόσπιτο», δηλαδή χώρος σηροτροφίας και παραγωγής μεταξιού. Οι προσπάθειες μετατροπής του σε πολιτιστικό χώρο, ξεκίνησαν το έτος 1996, μετά από πρωτοβουλία του Δήμου Διδυμοτείχου. Η προσπάθεια του Δήμου έτυχε της ένθερμης υποστήριξης της Στρατιωτικής Ηγεσίας. Οι εργασίες ανακατασκευής και μετατροπής σε Στρατιωτικό Μουσείο περατώθηκαν τον Μάρτιο του 2000 οπότε και ξεκίνησε η λειτουργία του ως Μουσείο. Ως πολιτιστικός χώρος παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την τοπική κοινωνία. Τον χώρο του Στρατιωτικού μουσείου επισκέπτονται αρχές και φορείς της περιοχής, σύλλογοι, σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και πλήθος ιδιωτών, είτε μεμονωμένα, είτε σε ομάδες.

 

Το παρόν άρθρο δημοσιεύεται με αφορμή την Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων (21 Νοεμβρίου) και είναι αφιερωμένο στην εκπαιδευτική σειρά στρατευσίμων οπλιτών 291 (12μηνη θητεία, 2005-2006) κατά την οποία υπηρέτησα κι εγώ ως στρατιώτης σε Σταυρούπολη Ξάνθης, Αυλώνα Αττικής, Φέρες Έβρου και Αλεξανδρούπολη! 

Αλλά και σε όλο το πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, που παρά τις δυσκολίες, υπηρετεί την Ελλάδα και τους Έλληνες, με αφοσίωση και συνέπεια.

Το "Μουσείο Διονύσιου Σολωμού" στην Κέρκυρα

Όποιος βρεθεί στην πανέμορφη Κέρκυρα, αξίζει να επισκεφτεί το "Μουσείο Σολωμού¨. Είναι γνωστό ότι ο εθνικός μας ποιητής, Διονύσιος Σολωμός (8 Απριλίου 1798 - 9 Φεβρουαρίου 1857), έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην Κέρκυρα, όπου έγραψε το μεγαλύτερο αλλά και σπουδαιότερο μέρος του έργου του (Κρητικός, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Πόρφυρας). Ήταν μια περίοδος απόλυτης ωριμότητας και υψηλών εμπνεύσεων για το μεγάλο Έλληνα ποιητή. Το σπίτι όπου έζησε, έγραψε και πέθανε ο Σολωμός, αφού καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, αναστηλώθηκε αργότερα και εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι σήμερα.

Στο Μουσείο φυλάσσεται το γραφείο του ποιητή και ένα μικρό αυτόγραφό του. Παράλληλα εκτίθεται πλούσιο φωτογραφικό υλικό, αναφερόμενο στους χώρους, στα πρόσωπα και στα γεγονότα που έχουν σχέση με τη ζωή, το έργο, και την εποχή του Σολωμού. Υπάρχει επίσης πλούσια Σολωμική βιβλιοθήκη, η οποία συνεχώς εμπλουτίζεται και η οποία περιλαμβάνει όλες τις παλαιές εκδόσεις του "Ύμνου εις την Ελευθερίαν", αλλά και σειρά προσωπογραφιών του Ποιητή και των μελών της λεγόμενης Σολωμικής Σχολής.

http://www.ionio.gr/guestweb/mouseiosolomou/moyseio_solomou.htm

(Περισσότερες πληροφορίες για το συγκεκριμένο μουσείο)

Το "Ιστορικό-Λαογραφικό Μουσείο" της Ορεστιάδας

Το απόγευμα της 17ης Οκτωβρίου 2014 δώσαμε ραντεβού με τον ευγενέστατο κύριο Πασχάλη Μαυρίδη στο ένα και μοναδικό μουσείο της Ορεστιάδας, στο περίφημο "Ιστορικό - Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας και Περιφέρειας". Ο 80χρονος συνταξιούχος δάσκαλος και πρόεδρος του Μορφωτικού Συλλόγου του μουσείου κος Πασχάλης Μαυρίδης μας ξενάγησε και μας ενημέρωσε για την πολύχρονη πορεία του θαυμάσιου αυτού χώρου, για τα εκθέματα και την ιστορία του τόπου. Τον ευχαριστούμε θερμά γι' αυτό το ταξίδι στο πρόσφατο παρελθόν της Ορεστιάδας και της Αδριανούπολης!

Το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας και Περιφέρειας έχει σκοπό τη μελέτη και προβολή της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι επισκέπτες, ντόπιοι και ξένοι, γνωρίζουν την ιστορία της περιοχής, τον ξεριζωμό από τις αλησμόνητες πατρίδες, τον τρόπο ζωής των πρώτων προσφύγων, την παράδοση και τα μέσα που χρησιμοποιούσαν για ν' αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες της πρώτης εγκατάστασής τους.

Κύρια δραστηριότητα του Μουσείου είναι η συγκέντρωση, συντήρηση και προβολή ιστορικού και λαογραφικού υλικού. Ο συνολικός χώρος έκθεσης του Μουσείου έχει επιφάνεια 585 τ.μ. Στα εκθέματά περιλαμβάνονται παραδοσιακές ενδυμασίες, εκκλησιαστικά σκεύη, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, οικοσκευή, γεωργικά και επαγγελματικά εργαλεία. Κείμενα και φωτογραφίες που συνοδεύουν το υλικό, προβολές ενημερωτικών ταινιών καθώς και ψηφιακά αλληλεπιδραστικά μέσα όπως οθόνες αφής εξασφαλίζουν μια ενδιαφέρουσα και ευχάριστη εμπειρία για τον επισκέπτη του Μουσείου.
Αναπόσπαστο κομμάτι του Μουσείου είναι η Ενόργανη Θρακική Χορωδία με πάνω από 80 μέλη και πρόγραμμά που περιλαμβάνει παραδοσιακά Θρακικά, Μικρασιατικά και Δημοτικά τραγούδια απ' όλη την Ελλάδα. Έχει λάβει μέρος σε πολλές εκδηλώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει καταγράψει τέσσερις μουσικές συλλογές.

Στις δραστηριότητες του Μουσείου περιλαμβάνονται ακόμα περιοδικές εκθέσεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις, η οργάνωση ημερίδων και η λειτουργία εκπαιδευτικών προγραμμάτων.
Όραμα μας, να είμαστε ένα δυναμικό τμήμα της κοινωνικής και πολιτιστικής δράσης του τόπου μας, με σκοπό να τιμηθούν οι παλαιότεροι που μόχθησαν και θεμελίωσαν αυτήν την πόλη αλλά και να αναδειχτεί η τοπική μας πολιτιστική κληρονομιά ως πηγή εμπνευσης και περηφάνιας για τη νέα γενιά της περιοχής.

Μετά από τρία χρόνια εργασιών, ανάπλασης και μουσειολογικής οργάνωσης, το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας και Περιφέρειας άνοιξε ξανά τις πύλες του στο κοινό την Κυριακή 2 Μαΐου 2010 και λειτουργεί καθημερινά, εκτός Δευτέρας, ώρες 10.00 έως 13.00.

Στο Μουσείο, που ιδρύθηκε το 1974, έχει προσαρτηθεί η νέα διώροφη πτέρυγα επιφάνειας 360 τ.μ. και φτάνει πλέον σε συνολική επιφάνεια τα 585 τ.μ. Επιπλέον σε όλους τους χώρους του Μουσείου έχει γίνει ανάπλαση και μουσειολογική οργάνωση από ειδικευμένους επιστήμονες στο χώρο της μουσειολογίας, της αρχιτεκτονικής και της εθνολογίας. Στην προσπάθεια αυτή συνέβαλαν με χρηματοδότηση το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», καθώς και Φορείς, Εταιρείες και Ιδρύματα ως Χορηγοί του Μουσείου, ενώ αρκετές εργασίες εντάχθηκαν σε ευρωπαϊκά προγράμματα. Σημειώνεται ότι το νέο Μουσείο είναι κατάλληλα διαμορφωμένο και τηρεί όλες τις προδιαγραφές, ώστε να είναι επισκέψιμο και από άτομα με αναπηρία.

Το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας και Περιφέρειας φιλοξενεί την ιστορία της Νέας Ορεστιάδας, τη δημιουργία της, αλλά και στιγμές από την καθημερινότητα των κατοίκων της, προσφέροντας στους επισκέπτες του ένα ταξίδι στο χρόνο και την ιστορία. Τα εκθέματα, οργανωμένα σε θεματικές ενότητες, καθώς και σύγχρονα ψηφιακά μέσα βοηθούν τον επισκέπτη να πάρει μία μυρωδιά από το Καραγάτς και τη Νέα Ορεστιάδα. Από τα σημαντικότερα εκθέματα που φιλοξενούνται στο Μουσείο είναι ιερά κειμήλια του Αγίου Κυρίλλου Στ', πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, τα οποία μέχρι πρόσφατα βρίσκονταν στο Μουσείο Μπενάκη. Η πλειοψηφία των εκθεμάτων είναι δωρεές κατοίκων της περιοχής.

Ο επισκέπτης από την πρώτη στιγμή κατά την είσοδό του στο Μουσείο ενημερώνεται για την πρόσφατη ιστορία της περιοχής, ενώ γίνονται αναφορές και στις ρίζες των κατοίκων της Νέας Ορεστιάδας σε εκτυπωμένα ιστορικά κείμενα και φωτογραφίες που είναι τοποθετημένα σε κάθετες επιφάνειες. Στο ισόγειο της παλιάς πτέρυγας υπάρχουν διηγήσεις για τη μετακίνηση των προσφύγων και την εγκατάστασή τους στη Νέα Ορεστιάδα, ενώ εκτίθενται μία άμαξα φορτωμένη με την οικοσκευή των προσφύγων αλλά και ιστορικά χώματα που μεταφέρθηκαν από τις αλησμόνητες πατρίδες.

Στο ισόγειο της νέας πτέρυγας αντικρίζει κανείς παραδοσιακές άμαξες, που χρησιμοποιούνταν ως μέσα μεταφοράς, καθώς και παραδοσιακά γεωργικά εργαλεία, ταυτόχρονα προβάλλεται βίντεο με φωτογραφίες από την ίδρυση της νέας πόλης και τη ζωή των πρώτων κατοίκων. 

Συνεχίζοντας την περιπλάνηση στο Μουσείο, στον πρώτο όροφο εκτίθενται εκκλησιαστικά κειμήλια που μεταφέρθηκαν από το Καραγάτς και από την Αδριανούπολη, καθώς και τα ιερά κειμήλια του Αγίου Κυρίλλου Στ'. Στη συνέχεια, ο επισκέπτης συναντά παραδοσιακά μουσικά όργανα της περιοχής και έχει τη δυνατότητα να ακούσει παραδοσιακές μελωδίες της προτίμησής του με τη βοήθεια οθόνης αφής. Επιπλέον, υπάρχουν εργαλεία τα οποία χρησιμοποιούνταν στα συνήθη επαγγέλματα και ασχολίες των κατοίκων συνοδευόμενα από φωτογραφίες και πληροφορίες για το καθένα. 

Προχωρώντας στην επόμενη αίθουσα, αντικρίζει κανείς παραδοσιακές στολές της ευρύτερης περιοχής, μία επιπλωμένη σάλα και ένα πλήρες υπνοδωμάτιο. Επιπλέον, έχει εγκατασταθεί οθόνη αφής στην οποία ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να ενημερωθεί για την ιστορία του Μουσείου και της περιοχής στη ροή του χρόνου μέσα από κείμενα και φωτογραφίες.

Στον δεύτερο όροφο εκτίθενται ιστορικά έγραφα που αναφέρονται στη ζωή των προσφύγων και στρατιωτικά ιστορικά έγγραφα που αναφέρονται στη συμμετοχή των κατοίκων στους αγώνες του Έθνους. Ακόμη, εκτίθεται στρατιωτικό μουσειακό υλικό, αλλά και προσωπικά αντικείμενα του Σπύρου Δάσιου, ιδρυτή της πόλης της Νέας Ορεστιάδας. Προβάλλεται επίσης ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει την Ορεστιάδα τόσο ιστορικά όσο και σαν σύγχρονη Ελληνική πόλη.

Η συγκέντρωση ιστορικού και λαογραφικού υλικού της Νέας Ορεστιάδας και Περιφέρειας άρχισε το έτος 1972 από ομάδα δασκάλων και καθηγητών. Δυο χρόνια αργότερα η προσπάθεια αυτή οδήγησε στην ίδρυση του Μουσείου ώστε να βρεθεί κατάλληλος χώρος για τη συγκέντρωση, συντήρηση και προβολή του συγκεντρωμένου υλικού.

Σήμερα το Μουσείο προφυλάσσει περίπου 2500 αντικείμενα λαογραφικού υλικού, περισσότερα από 1000 ιστορικά έγγραφα και 850 φωτογραφίες σχετικές με την ιστορία της Ορεστιάδας. Έχουν γίνει όλες εκείνες οι εργασίες που καθιστούν ένα κτίριο κατάλληλο για μουσείο όπως μόνωση στη στέγη, στην ορoφή, στο δάπεδο, στους τοίχους, τοποθέτηση βάθρων και προθηκών και τοποθέτηση μονάδων θέρμανσης και ψύξης ώστε να υφίστανται τα εκθέματα όσο το δυνατόν λιγότερη φθορά από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες.

Πρέπει να τονιστεί ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εκθεμάτων είναι δωρεές των κατοίκων της περιοχής και πως είναι το μοναδικό μουσείο που υπάρχει στην περιοχή της Ορεστιάδας. 

  Η πόλη της Ορεστιάδας

Ο Δήμος Ορεστιάδας συνίσταται από την πόλη της Νέας Ορεστιάδας και τα δημοτικά διαμερίσματα Αμπελακίων, Άρζου, Βάλτου, Δικαίων, Ελαίας, Ζώνης, Θεραπειού, Θουρίου, Καβύλης, Καστανεών (όπου κάθε καλοκαίρι πραγματοποιείται το Φεστιβάλ του Άρδα), Κομάρων, Κυπρίνου, Μαρασίων, Μεγάλης Δοξιπάρας (μια περιοχή που παρουσιάζει εξαιρετικό αρχαιολογικό ενδιαφέρον), Μηλέας, Νέου Χειμωνίου, Νέας Βύσσας, Νεοχωρίου, Ορμενίου (το βορειοανατολικότερο σημείο του Έβρου και της Ελλάδας), Πενταλόφου, Πετρωτών, Πλάτης, Πτελέας, Ριζίων, Σπηλαίου, Στέρνας, Φυλακίου και Χανδρά. Έχει πληθυσμό 39.485 κατοίκους βάσει της απογραφής του 2001. Το αστικό κέντρο του δήμου, η πόλη της Νέας Ορεστιάδας, είναι μια νέα πόλη που δημιουργήθηκε το 1923 μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης, με αρχικούς κατοίκους πρόσφυγες από το Καραγάτς και την Αδριανούπολη. Έχει το πρόθεμα "Νέα" γιατί η ελληνική ονομασία του Καραγάτς από το οποίο προήλθε η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν Ορεστιάδα. Ο Δήμος Ορεστιάδας βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Έβρου και συνορεύει γεωγραφικά με την Τουρκία και τη Βουλγαρία. Η πόλη της Νέα Ορεστιάδας βρίσκεται σε υψόμετρο 40 μέτρων. Οδικά απέχει από την Αλεξανδρούπολη 114 χλμ., τη Θεσσαλονίκη 407 χλμ. και την Αθήνα 906 χλμ. Η απόσταση της πόλης από τον ποταμό Έβρο που είναι το φυσικό όριο Ελλάδας - Τουρκίας είναι 2 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή. Απέχει οδικά από την Αδριανούπολη 23 χιλιόμετρα, 60 χιλιόμετρα από το τελωνείο Ορμενίου (σύνορα Ελλάδας - Βουλγαρίας) και 35 χιλιόμετρα από το τελωνείο Κυπρίνου (σύνορα Ελλάδας - Βουλγαρίας). Η Νέα Ορεστιάδα χαρακτηρίζεται από το σύγχρονο ρυμοτομικό της σχέδιο και την έντονη οικονομική δραστηριότητα. Η περιοχή της θεωρείται ως μία από τις πιο εύφορες και παραγωγικές περιοχές της Ελλάδας, με ύπαιθρο που διακρίνεται για την ομορφιά και τον πλούτο της. Οι κάτοικοί της είναι φιλόξενοι και προοδευτικοί ενώ αξιοσημείωτη είναι η πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη της πόλης με πανεπιστήμιο, πολιτιστικούς συλλόγους, θεατρική ομάδα, αθλητικά σωματεία, οργάνωση πολιτιστικών και άλλων εκδηλώσεων.

Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας και Περιφέρειας

Αγίων Θεοδώρων 103, 68200, Νέα Ορεστιάδα

Τηλέφωνο: 2552028080, Fax: 2552028080
E-mail: info@musorest.gr

Ώρες Λειτουργίας: Τρίτη έως Κυριακή: 10.00 - 13.00

Το Μουσείο βρίσκεται στο κέντρο της Νέας Ορεστιάδας, σε μικρή απόσταση από την Πλατεία Δασίου. Για περισσότερες πληροφορίες και στοιχεία:

http://www.musorest.gr/mouseio.htm

Αφιερώματα σε άλλα μουσεία του Έβρου:

Εθνολογικό Μουσείο Θράκης – Αγγέλα Γιαννακίδου: http://theovaf.blogspot.gr/2011/12/blog-post_3766.html

Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης: http://theovaf.blogspot.gr/2012/05/blog-post_6632.html

Μουσείο Λαογραφίας και Φυσικής Ιστορίας – Γεώργιος Κομνίδης: http://theovaf.blogspot.gr/2014/05/blog-post_30.html