Ο Δήμος Νέας Ιωνίας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 82 χρόνων από το Μπλόκο της Καλογρέζας, διοργανώνει το Σάββατο 14 Μαρτίου 2026 μια ξεχωριστή καλλιτεχνική εκδήλωση μνήμης με τίτλο «Τραγουδώντας τη Μνήμη – Ζωγραφίζοντας την Ιστορία», στον Δημοτικό Κινηματογράφο Αστέρα. Πρόκειται για μια δημιουργική σύμπραξη των Τμημάτων Εικαστικών και του Ωδείου του Δήμου Νέας Ιωνίας, τα οποία ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ενιαία δράση αφιερωμένη στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, μέσα από τη δύναμη της μουσικής και της εικαστικής δημιουργίας.
18:00 – Εγκαίνια Έκθεσης Ζωγραφικής
Στο φουαγιέ και στον υπόγειο χώρο του Δημοτικού Κινηματογράφου «Αστέρα» θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της έκθεσης έργων μαθητών των Παιδικών και Εφηβικών Τμημάτων Ζωγραφικής του Δήμου Νέας Ιωνίας. Οι μαθητές, με την καθοδήγηση των δασκάλων τους, δημιούργησαν έργα εμπνευσμένα από το ιστορικό γεγονός του Μπλόκου της Καλογρέζας. Μέσα από τη δημιουργική αυτή διαδικασία, τα παιδιά γνώρισαν και προσέγγισαν την τοπική ιστορία, αποτυπώνοντας στα έργα τους σκέψεις, συναισθήματα και μηνύματα μνήμης.
19:00 – Μουσική Εκδήλωση με τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή
Στον κύριο χώρο του κινηματογράφου θα ακολουθήσει μουσική εκδήλωση με τη συμμετοχή της Έντεχνης Ορχήστρας του Ωδείου Δήμου Νέας Ιωνίας και της Παιδικής – Εφηβικής Χορωδίας του Ωδείου. Η εκδήλωση αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής στα θύματα του Μπλόκου της Καλογρέζας και ταυτόχρονα μια ουσιαστική προσπάθεια σύνδεσης της ιστορικής μνήμης με τη σύγχρονη καλλιτεχνική έκφραση. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η ενεργή συμμετοχή των παιδιών και των νέων της πόλης, οι οποίοι μέσα από την τέχνη τους συμβάλλουν στη διατήρηση και τη μετάδοση της ιστορίας του τόπου μας στις επόμενες γενιές. Τα τραγούδια που θ' ακουστούν είναι του αξέχαστου μουσικοσυνθέτη και στιχουργού Σταύρου Κουγιουμτζή!
Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ένας τεράστιος καλλιτέχνης. Ένα μεγάλο ταλέντο. Μια κατηγορία από μόνος του. Γι' αυτό και ήταν μοναδικός! Έχουν γραφτεί πολλά αυτές τις μέρες, σχεδόν τα πάντα και θαρρώ πως είναι γνωστή η πορεία του, ειδικά στους παλιότερους. Εμείς θα τον αποχαιρετήσουμε με τέσσερα τραγούδια που ερμήνευσε σε διαφορετικές εποχές.
Το αριστούργημα "Κάθε σπίτι" από την Οδό Ονείρων του Μάνου Χατζιδάκι, το σπαρακτικό "Ήπια τα χείλη σου και χάνομαι" του Άκη Πάνου, ενώ στο τρίτο βίντεο αξίζει ν' ακούσουμε ξανά ολόκληρο το δίσκο "Ο Παίκτης" των Στάμου Σέμση και Γιώργου Θεοφανόπουλου. Τέλος, η τελευταία δισκογραφική του εμφάνιση, το 2003, με μια λαϊκή μπαλάντα του Χρήστου Νικολόπουλου και του Λευτέρη Χαψιάδη. Είναι το "Κάποτε" από το άλμπουμ "Δική μου η χαρά". Θυμάμαι τη χαρά του Χαψιάδη, όταν του ανακοίνωσε ο Νικολόπουλος το όνομα του Ερμηνευτή...
«Τις πιο όμορφες μέρες μας». Με αυτόν τον τίτλο, δανεισμένο από τον στίχο του Τούρκου κομμουνιστή ποιητή Ναζίμ Χικμέτ, η ΚΕ του ΚΚΕ διοργανώνει αφιέρωμα στην Μαρία Δημητριάδη (1951-2009) την Παρασκευή 20 Μάρτη, στις 20.00 στην Αίθουσα Συνεδρίων στον Περισσό.
Η είσοδος θα γίνεται με προσκλήσεις, που διατίθενται από τις Οργανώσεις Αττικής του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.
Η Μαρία Δημητριάδη υπήρξε μία από τις σημαντικότερες και εκφραστικότερες Ελληνίδες τραγουδίστριες, κερδίζοντας επάξια τον χαρακτηρισμό της δραματικής τραγουδίστριας, με την έννοια ότι κάθε νότα της είναι συνάμα και λυρική και επική. Έβαλε το στίγμα της στο πολιτικό τραγούδι, στρατεύτηκε στο κομμάτι εκείνο της Τέχνης που αφουγκράζεται τους πόθους και τις αγωνίες του λαού μας, που αντιστέκεται στην εκμετάλλευση και στην καταπίεση. Δεν τραγούδησε μόνο σε θέατρα και μουσικές σκηνές. Με την ερμηνεία της έδωσε τόνο και παλμό σε κινητοποιήσεις, μπλόκα, απεργίες, συναυλίες συμπαράστασης σε λαούς που δοκιμάζονταν από τον ιμπεριαλισμό, στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ. Σε ό,τι της ζητήθηκε. Δίπλα στο ΚΚΕ.
Η Μαρία Δημητριάδη ευτύχησε από τα 16 κιόλας χρόνια της να ερμηνεύσει δημιουργίες Ελλήνων συνθετών. Από τότε και για 40 περίπου χρόνια οι ερμηνείες της σημαδεύουν στίχους κορυφαίων ποιητών και έργα μεγάλων συνθετών. Σταύρος Ξαρχάκος, Γιάννης Μαρκόπουλος, Γιάννης Σπανός, Γιάννης Γλέζος, Νίκος Μαμαγκάκης, Γιώργος Σταυριανός, Μιχάλης Τρανουδάκης, Στέφανος Κορκολής, Θοδωρής Οικονόμου, Μανόλης Ανδρουλιδάκης είναι μερικοί από τους συνθέτες με τους οποίους συνεργάστηκε. Όπως η ίδια ανέφερε, ξεχωριστά την σημάδεψαν οι συνεργασίες της με τους Μίκη Θεοδωράκη, Μάνο Χατζιδάκι και Θάνο Μικρούτσικο.
Για αρκετά χρόνια η Μαρία Δημητριάδη ήταν η φωνή του Θάνου Μικρούτσικου, ερμηνεύοντας δυναμικά τα τραγούδια από τα «Πολιτικά Τραγούδια», την «Καντάτα για τη Μακρόνησο», τη «Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόβσκη», τη «Φουέντε Οβεχούνα», τα «Τραγούδια της Λευτεριάς», τα «Τροπάρια για Φονιάδες», το «Εμπάργκο». Αυτό όμως που χαρακτηρίζει την Μαρία Δημητριάδη, πέρα από το ταλέντο της, που κατορθώνει ακόμα και τραγούδια που ηχογραφήθηκαν πριν από 40 χρόνια και παραπάνω να ακούγονται σαν να ηχογραφήθηκαν μόλις χτες, είναι ότι ταυτίστηκε με αυτό που ονομάζουμε πολιτικό τραγούδι. «Συναυλίες, απεργίες, συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, θέατρο, σινεμά, μπουάτ, φεστιβάλ» είναι όλα τα μέρη όπου τραγούδησε, όπως έλεγε η ίδια.
Για την Μαρία Δημητριάδη όμως οι συναυλίες της δεν ήταν μόνο καλλιτεχνικά γεγονότα, «αλλά και μέσο πάλης. Πηγαίναμε στη Λάρυμνα πρωί πρωί, χειμώνα, σε ένα σινεμά καλοκαιρινό και τραγουδούσαμε. Κάθε Κυριακή πρωί τραγουδούσαμε σε κινηματογράφους της Αθήνας για απεργούς, παρόλο το ξενύχτι της προηγούμενης νύχτας στις μπουάτ».
Αξέχαστη θα μείνει και η παρουσία της στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ. Στο 23ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» εμφανίζεται μετά από πολύ καιρό απουσίας και σιωπής από τα μουσικά δρώμενα. «Αποφάσισα αυτό το καλοκαίρι να αρχίσω να ξανατραγουδάω, και πιστεύω ότι ήταν πολύ σωστό και αναγκαίο συγχρόνως να ξεκινήσω από τον χώρο μου. Γιατί τον θεωρώ χώρο μου το Φεστιβάλ... Το μόνο που έχω να πω είναι ότι τελικά βλέποντας αυτόν τον κόσμο, αυτά τα παιδιά, μπορούμε να έχουμε ελπίδες».
Σε όλη της την πορεία στο ελληνικό τραγούδι διακρίνονται ξεκάθαρα το ήθος, η ποιότητα και η αξιοπρέπειά της. «Οι συνεργασίες μου είχαν πάντα και κάποιον άλλο λόγο εκτός από τον καλλιτεχνικό. Υπήρχε ταύτιση, έστω σε κάποιο βαθμό, ιδεολογική, αισθητική. Και χωρίς να υπερηφανεύομαι, δηλώνω ότι δεν έχω κάνει ποτέ ούτε μισή υποχώρηση στη δουλειά μου. Ούτε μισή! Και αυτό το πληρώνω. Υπήρξαν φορές που δεν είχα να καπνίσω τσιγάρο. Αλλά υποχώρηση δεν έχω κάνει...».
Εγκαίνια Τρίτη 10 Μαρτίου (18:00 -22:00). Διάρκεια ως τις 26 Μαρτίου.
Μια σειρά εντυπωσιακών έργων παρουσιάζει ο καταξιωμένος ζωγράφος Χρήστος Αντωναρόπουλος στη νέα ατομική του έκθεση, που εγκαινιάζεται στην γκαλερί Kapopoulos Fine Arts στο Κολωνάκι (Σκουφά 5), με τον εύγλωττο τίτλο «Ενοχικός πατριωτισμός – Made in Greece», την Τρίτη 10 Μαρτίου (18:00 -22:00).
Ο Χρήστος Αντωναρόπουλος είναι ένας ανήσυχος δημιουργός που μετουσιώνει την παράδοση και την επαναπροσδιορίζει μέσα από σύγχρονο, συχνά εξπρεσιονιστικό πρίσμα. Σε αυτή του την έκθεση, με τη μοναδική εικαστική του γλώσσα βάζει στο επίκεντρο της έμπνευσής του ήρωες και σύμβολα τα οποία φέρνει στη σημερινή εποχή, για να απενοχοποιήσει ή για να βάλει στο επίκεντρο του την αγάπη για την πατρίδα, αυτόν τον made in Greece ενοχικό πατριωτισμό, που μπορεί να νοιώθουμε συχνά, με εθνική συνείδηση μεν, αλλά χωρίς εθνικιστικές κορώνες και εξάρσεις.
Ο ίδιος σημειώνει με αφορμή την έκθεσή: «Είναι εξαιρετικά αμήχανο, έως και επώδυνο, να προσπαθείς να εκφράσεις τα βαθιά σου συναισθήματα για την πατρίδα που σέβεσαι και αγαπάς, όταν εκείνοι που έχουν αναλάβει τη διαχείρισή της την απαξιώνουν καθημερινά με τις πράξεις τους. Η δυσκολία μεγαλώνει όταν το ίδιο το κράτος, αντί να προστατεύει τον πολίτη, φαίνεται να στρέφεται εναντίον του, δημιουργώντας ένα αίσθημα προδοσίας. Την ίδια στιγμή, παρατηρούμε με θλίψη διάφορες κλειστές ομάδες να σφετερίζονται την έννοια της πατρίδας για δικά τους οφέλη, εκμεταλλευόμενες την ανοχή ή την παθητικότητα της υπόλοιπης κοινωνίας. Παράλληλα, στην αντίπερα όχθη, υπάρχουν εκείνοι που στο όνομα μιας άκρατης παγκοσμιοποίησης και ενός ισοπεδωτικού διεθνισμού, υπονομεύουν συστηματικά τις εθνικές αξίες και την ταυτότητά μας.»
Και καταλήγει προκαλώντας μας να απαντήσουμε ή να σκεφτούμε: «Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: Πώς μπορείς να βρεις τη δύναμη και τα επιχειρήματα για να υπερασπιστείς την πληγωμένη αξιοπρέπεια της χώρας σου, διασώζοντας ταυτόχρονα τη δική σου προσωπική αξιοπρέπεια και ακεραιότητα;»
Ο Χρήστος Αντωναρόπουλος και με αυτή του την έκθεση αποδεικνύει ότι δεν είναι απλώς ένας ζωγράφος, αλλά ένας οραματιστής της ύλης και του φωτός, ένας καλλιτέχνης που κατορθώνει να γεφυρώσει το κλασικό με το υπερσύγχρονο.
Με καταγωγή από τα Φιλιατρά Μεσσηνίας και σπουδές στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας ο Αντωναρόπουλος διακρίνεται για την χειρονομιακή αμεσότητα τον δυναμισμό την πυκνότητά και την ευαισθησία της. Στο έργο του, η ζωγραφική ξεφεύγει από τα στενά όρια του τελάρου. Χρησιμοποιώντας καινοτόμα υλικά όπως το plexiglass, το μέταλλο και τον φωτισμό LED, μετατρέπει την εικόνα σε μια ζωντανή εμπειρία, όπου το φως δεν είναι απλώς ένα στοιχείο αναπαράστασης, αλλά ο ίδιος ο πρωταγωνιστής.
Οι δημιουργίες του, εμπνευσμένες από τη μυθολογία, την ιστορία της τέχνης αλλά και τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα, φέρουν έναν έντονο συμβολισμό και μια «εκρηκτική» διάθεση που μαγνητίζει το βλέμμα. Ο Αντωναροπουλος είναι ένας πρωτογενής δημιουργός. Ανανεώνει συνεχώς την γραφή του αλλά καταφέρνει και είναι αναγνωρίσιμος μέσα από την ουσία της τέχνης και όχι με την επανάληψη. Όπως επισημαίνουν κριτικοί τέχνης, το φως στα έργα του λειτουργεί ως λύτρωση, προσφέροντας μια διέξοδο από τη «δικτατορία της θνητότητας». Ο ίδιος πειραματίζεται ακατάπαυστα: Από τις κλασικές ελαιογραφίες μέχρι τις περίπλοκες μικτές τεχνικές, η πορεία του είναι μια διαρκής αναζήτηση της αλήθειας μέσα από το χρώμα και τη σύνθεση.
Η παρουσία του σε διεθνείς διοργανώσεις, όπως η Biennale της Sharjah (όπου τιμήθηκε η ελληνική συμμετοχή) και οι πολυάριθμες εκθέσεις του σε κορυφαίες γκαλερί, επιβεβαιώνουν τη θέση του ανάμεσα στους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες εικαστικούς. Είναι ένας καλλιτέχνης που «σμιλεύει» το συναίσθημα με την ακρίβεια ενός σκηνογράφου και το πάθος ενός αυθεντικού ζωγράφου, παραδίδοντας έργα που αποτελούν πνευματική παρακαταθήκη για τον σύγχρονο πολιτισμό μας.
Με αυτό το τραγούδι πήρα μέρος στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 1985... Το έπαιξα μόνος μου (χωρίς τη σπουδαία ορχήστρα με αφρόκρεμα μουσικών εκείνης της εποχής και ενορχηστρωτή-διευθυντή τον τεράστιο Κώστα Γανωσέλη), αφού και ο Γανωσέλης και ο Νότης Μαυρουδής (μέλη της κριτικής επιτροπής) ήταν αυτής της άποψης. Στην κριτική επιτροπή ήταν και η εξαιρετική Λιλάντα Λυκιαρδοπούλου που έγραψε μετά ένα πολύ τιμητικό άρθρο για την περίπτωσή μου... Το Γ' βραβείο το παρέλαβα από τα χέρια του Γιάννη Σμαραγδή. Ναι, είχα την τύχη στο ξεκίνημά μου να αξιολογηθώ από τέτοια άτομα! Το τραγούδι το αφιερώνω στις μνήμες των Κώστα Γανωσέλη (που αναχώρησε προχθές), Νότη Μαυρουδή και Λιλάντας Λυκιαρδοπούλου. Να είναι καλά εκεί που πήγαν... Τους ευχαριστώ... (Πηγή).
Ο τραγουδοποιός Δημήτρης Παναγόπουλος, ένας πραγματικά ακριβοθώρητος, ασυμβίβαστος και ανεξάρτητος καλλιτέχνης, έχει κυκλοφορήσει πέντε δισκογραφικές δουλειές με εξαιρετικά τραγούδια. Ένα από αυτά μάλιστα, η περίφημη "Αύρα" έγινε τεράστια επιτυχία και θεωρήθηκε, από το Μάνο Χατζιδάκι, το καλύτερο ελληνικό τραγούδι της δεκαετίας του '80!
Ξεκίνησε επίσημα τη μουσική του πορεία το 1982 με εμφανίσεις στην Αθήνα και το 1985 κέρδισε το 3ο Βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι του «Μονόλογος». Τρία χρόνια αργότερα, το 1988 κυκλοφορεί το πρώτο του ολοκληρωμένο άλμπουμ, «Ασταθής Ισορροπία». Το 1993 ακολούθησε ο δίσκος «Εκτροπή», και πάλι με δικά του κομμάτια σε στίχους, μουσική και ενορχήστρωση, ενώ το 1998 βγήκε ο δίσκος «Been in the Blues so Long». Σε αυτό το άλμπουμ πραγματοποιεί εμπνευσμένες διασκευές κλασικών μπλουζ και ροκ κομματιών, ενώ υπάρχει και ένα δικό του ορχηστρικό κομμάτι, με τίτλο «See you around». Το Δεκέμβριο του 2001 κυκλοφόρησε ένας ακόμα δίσκος με τίτλο «Έκδυση» με δικά του τραγούδια και τέλος, το 2010, κυκλοφόρησε η τελευταία μέχρι στιγμής δισκογραφική του δουλειά, το «Παρείσακτο αντικλείδι…», με επιλογή τραγουδιών όλων των προηγούμενων άλμπουμ, πάντα σε δική του παραγωγή, κόντρα στο παντοδύναμο τότε δισκογραφικό κατεστημένο των πολυεθνικών εταιρειών.
Μπορείτε να προμηθευτείτε και ν' ακούσετε τη δουλειά του, εδώ.
Παράλληλα με τη μουσική του δραστηριότητα, ο Δημήτρης Παναγόπουλος είναι και ένας επιστήμονας με πλούσιο ερευνητικό και συγγραφικό έργο. Διδάκτορας Κυτταρικής Βιολογίας, Ηλεκτρονικής Μικροσκοπίας & Ραδιοβιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόσφατα κυκλοφόρησε το παραπάνω βιβλίο!
Από την Κυριακή το πρωί, χιλιάδες απλοί, λαϊκοί άνθρωποι απευθύνονται στο ΚΚΕ, συγκλονισμένοι από την αλήθεια που ήρθε επιθετικά ξανά στο προσκήνιο με τις φωτογραφίες - ντοκουμέντα των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών στην Καισαριανή. Ό,τι διαβάσαμε, ό,τι είδαμε, ό,τι ακούσαμε μέσα στα χρόνια πήραν μορφή. Αλύγιστοι, άφοβοι, τολμηροί. Έτσι αντίκρισαν το εκτελεστικό απόσπασμα οι 200, περιφρονώντας τον θάνατο.
Δεν ήταν υπεράνθρωποι. Ήταν στην πλειοψηφία τους μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, που σφυρηλατήθηκαν στους αγώνες την περίοδο του μεσοπολέμου, στις φυλακές, τις εξορίες, τα βασανιστήρια του αντιλαϊκού κράτους, ιδιαίτερα της μεταξικής δικτατορίας, αν και ορισμένοι πιάστηκαν νωρίτερα. Στις φωτογραφίες-ντοκουμέντα είναι ήδη πολλά χρόνια κρατούμενοι. Οι περισσότεροι παραδόθηκαν από τις ελληνικές αρχές στους ναζί κατακτητές.
Τα φωτογραφικά αυτά ντοκουμέντα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του ΚΚΕ, της ιστορίας των αγώνων του λαού μας, ιδιαίτερα του έπους της αντίστασης ενάντια στη ναζιστική-φασιστική κατοχή. Αν κάποιοι είχαν υπογράψει ένα χαρτί που έλεγε «αποκηρύσσω το ΚΚΕ», μπορεί να έλειπαν από τις φωτογραφίες. Δεν το έκαναν. Έτσι έγιναν οι 200 της Καισαριανής. Πιστοί στις ιδέες του κομμουνισμού, πιστοί στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση, δοσμένοι στο δίκιο του αγώνα.
Το ΚΚΕ κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του προκειμένου να γίνει πράξη αυτό που ζητάνε χιλιάδες λαού: να γυρίσουν οι φωτογραφίες στο σπίτι τους. Να αποδοθούν στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, τον Δήμο Χαϊδαρίου και το ΚΚΕ, ανοιχτά και προσιτά στον λαό και τη νεολαία. Ήδη ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπας με επιστολή του στον πρόεδρο της Βουλής και τους Υπουργούς Εσωτερικών και Πολιτισμού ανέδειξε την επείγουσα ανάγκη να γίνουν όλες οι απαραίτητες νομικές και άλλες ενέργειες, προκειμένου να περιέλθουν στην κατοχή της Βουλής των Ελλήνων αυτές οι φωτογραφίες, που αποτελούν -εκτός των άλλων- και πειστήρια των ναζιστικών εγκλημάτων πολέμου κατά της χώρας μας.
Η πρόταση του ΚΚΕ ικανοποιεί και την ανάγκη για “επανένωση” αυτών των ντοκουμέντων με τα μηνύματα, τα σημειώματα και άλλα αντικείμενα των εκτελεσμένων κομμουνιστών της Πρωτομαγιάς του 1944, που βρίσκονται στο αρχείο του ΚΚΕ. Αυτό το αίτημα, άλλωστε, γνωστοποιούν με επιστολές τους συγγενείς και απόγονοι των εκτελεσμένων της Καισαριανής.
Είναι πολύ θετικό το τεράστιο ενδιαφέρον που έχουν επιδείξει από την πρώτη στιγμή ιστορικοί, δημοσιογράφοι, ερευνητές, πραγματικά ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού. Είναι κι αυτή μια εκκωφαντική απάντηση ότι η παραχάραξη της ιστορίας, τα διάφορα ανιστόρητα κατασκευάσματα, όπως "η θεωρία των δύο άκρων", αντιμετωπίζουν ισχυρές αντιστάσεις μέσα στον λαό μας με το ΚΚΕ να έχει συμβάλει αποφασιστικά στη διαμόρφωση αυτών των αντιστάσεων. Τα ντοκουμέντα “φωνάζουν”. Ποιος να τολμήσει να βάλει στην ίδια μεριά τους εκτελεστές και τους εκτελεσμένους;
Οι φωτογραφίες είναι ιστορικά τεκμήρια και ντοκουμέντα ανεκτίμητης αξίας, αλλά είναι και μία απόδειξη ότι η μνήμη δεν υπακούει στη λήθη. Γίνεται ιστορική γνώση και έμπνευση. Θα κάνουμε τα πάντα για να αποκτήσουν τη θέση τους και ως πειστήρια του ηθικού μεγαλείου των κομμουνιστών.
Νίκος Ρεμπάπης, αρθρογράφος και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ (το άρθρο αναδημοσιεύεται από «Τα Νέα»). Πηγή: https://www.902.gr/
Ισιδώρα Σιδέρη! Μια ξεχωριστή ερμηνεύτρια που άφησε το στίγμα της στο ελληνικό τραγούδι. Δυστυχώς, απουσιάζει αρκετά χρόνια από τις ζωντανές εμφανίσεις με αποτέλεσμα οι νεότεροι ακροατές να την γνωρίζουν ίσως μόνο από τις πολλές δισκογραφικές της καταθέσεις (που υπάρχουν στο διαδίκτυο) ή ν' ακούν το όνομά της όταν διαβάζουν και βλέπουν συνεντεύξεις του Γιάννη Ζουγανέλη και της Ελεωνόρας Ζουγανέλη.
Η ίδια απέχει και από τις συνεντεύξεις. Δεν έπαιξε ποτέ το παιχνίδι των δημόσιων σχέσεων, ακόμα και όταν ήταν ενεργή και δραστήρια στο χώρο της μουσικής. Η ιδιαίτερη φωνή της ερμήνευσε πολλά διαφορετικά πράγματα. Μελοποιημένη ποίηση, ηλεκτρικές μπαλάντες, ποπ, ροκ...
Μια μικρή αναφορά από εμάς λοιπόν με την παρούσα ανάρτηση, που περιέχει τέσσερις αξιοσημείωτες ηχογραφήσεις από τα πρώτα έως τα πιο πρόσφατα χρόνια. Καλή ακρόαση, που λέγαμε παλιά στο ραδιόφωνο!
Πολιτιστικό ιστολόγιο (από το 2009) και ραδιοφωνική εκπομπή (από το 1999 έως το 2022 στη Θράκη) με άρθρα, συνεντεύξεις, αφιερώματα, ρεπορτάζ, απόψεις, ιδέες και θέσεις γύρω από το Βιβλίο, τη Μουσική και το Ελληνικό Τραγούδι, το Θέατρο και τον Κινηματογράφο, τα Εικαστικά και τη Φωτογραφία. Για αποστολές βιβλίων, περιοδικών, μουσικών έργων (LP-CD), καθώς επίσης και για προτάσεις, ιδέες, παρατηρήσεις, επικοινωνήστε μαζί μας: theodosisv@gmail.com
/////
Επιτρέπεται η χρήση και η αναδημοσίευση των άρθρων και των φωτογραφιών, με σαφή αναφορά της πηγής σε ενεργό σύνδεσμο. Υπεύθυνος - Διαχειριστής: Θεοδόσης Βαφειάδης.
.jpg)
.jpg)
