Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019

Μια συναρπαστική δικαστική υπόθεση


Μια συναρπαστική, μα έντονα δραματική, δικαστική υπόθεση ξεδιπλώνεται περίτεχνα στο βιβλίο «Με τα μάτια κλειστά» του πρώην εισαγγελέα Τζανρίκο Καροφίλιο. Αν και ο συγγραφέας βαδίζει σε οικεία μονοπάτια, δεν περιορίζεται μόνο στη λεπτομερή παρουσίαση των διαδικαστικών μιας δίκης, την οποία και παρακολουθούμε με ασίγαστο ενδιαφέρον, αλλά επιδιώκει και κατορθώνει κάτι πολύ περισσότερο. Μέσω της δικαστικής αυτής υπόθεσης, διαγράφεται σε όλες της τις διαστάσεις η ψυχοσύνθεση του κεντρικού ήρωα και δικηγόρου Γκουίντο Γκουεριέρι, ο οποίος εναντιώνεται στο τείχος που έχει ορθώσει το δικαστικό κατεστημένο του Μπάρι. Αναλαμβάνει, διακινδυνεύοντας τη δικηγορική του θέση, να υπερασπιστεί τη Μαρτίνα που πέφτει κατ’ εξακολούθηση θύμα κακοποίησης από τον σύντροφό της, γιο ισχυρού δικαστή.

Αφετηριακό σημείο της ιστορίας, αποτελεί η συνάντηση του Γκουίντο με την εκπρόσωπο της κακοποιημένης γυναίκας, μια καλόγρια που ασχολείται με πολεμικές τέχνες, που φορά τζιν παντελόνι, δερμάτινο μπουφάν και αφήνει κάποτε ξέπλεκα τα μαλλιά της, που εκτός του ότι καλλιεργεί ένα κλίμα μυστηρίου, επιδεινώνει αργότερα την ισχύ του τραγικού στοιχείου. Και είναι οι τραγικές στιγμές της ενδοοικογενειακής βίας και της κακοποίησης, της ψυχικής και σωματικής, της παιδικής και γυναικείας, που σχηματοποιούν την αφηγηματική, δραματική ένταση, δίνοντας λογοτεχνική υπόσταση στο κείμενο και υπερβαίνοντας κατά πολύ την αίσθηση του «νουάρ».

Μέσω συνεχών χωροχρονικών μετατοπίσεων, το κείμενο τροφοδοτείται σε μεγάλο μέρος του, από μια αίσθηση φόβου, ανησυχίας και αβεβαιότητας. Το κεντρικό πρόσωπο, σε παραλληλία με τη δύσκολη υπόθεση που του ανατέθηκε, αντιπαλεύει μέσα του το θάρρος που χρειάζεται να επιδείξει, με  στιγμές πρότερης ατολμίας: «Όταν ξυπνάω, σκέφτομαι ακριβώς αυτό. Μπορούσα να είμαι ένα σωρό πράγματα που δε θα έρθουν ποτέ γιατί δεν είχα το θάρρος να τα δοκιμάσω. Τότε ανοίγω – ή κλείνω – τα μάτια, σηκώνομαι και φεύγω ν’ αντιμετωπίσω τη μέρα μου». Ο τρόπος, ωστόσο, που διαχειρίστηκε την υπόθεση κακοποίησης, όπως και η τελική ρίψη στο κενό, ακόμη και με τα μάτια κλειστά, υποδηλώνουν (αλλά και προκρίνουν) το θαρραλέο άνοιγμα σε νέες συγκινήσεις, αλλά με μια συναίσθηση κι ένα κράτημα.

Μια ενδιαφέρουσα διανοητική προσπάθεια που ψυχογραφεί ικανοποιητικά τους δραματικούς χαρακτήρες, αλλά και αναδεικνύει τις παθογένειες μιας ολόκληρης κοινωνίας, μέσω της εναργούς αποτύπωσης της βαναυσότητας, αλλά και ενός δικαστικού συστήματος που εθελοτυφλεί.

Το βιβλίο εκδόθηκε από τις εκδόσεις Gutenberg, σε μετάφραση Άννας Παπασταύρου.

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

Η μοναξιά είναι από χώμα



Ένας απογοητευμένος άνδρας αναζητά καταφύγιο μακριά από όσα του ήταν μέχρι τότε οικεία. Μετά την άδοξη κατάληξη ενός έρωτα που τον πλήγωσε, αποφασίζει να φύγει από την Αθήνα και να συνεχίσει τη ζωή του σε ένα μακρινό νησί. Απομονώνεται στο νέο του σπίτι και δημιουργεί έναν καινούριο κόσμο, με μοναδικό ένοικο τον εαυτό του. Όμως, η απομάκρυνσή του φαίνεται πως είναι μόνο σωματική. Κατά την παραμονή του στο νησί, γράφει δεκαοκτώ επιστολές προς τη γυναίκα που έχασε –γράμματα που η ίδια ποτέ δε θα λάβει.

Ο συγγραφικός αυτός μονόλογος από τον αφηγητή του βιβλίου, αποτελεί έναν «διάλογο» ανάμεσα σε αυτόν και τη γυναίκα που δεν είναι πια εκεί, αλλά αποκτά υπόσταση μέσα από τις αναμνήσεις του. Η ατέρμονη εσωτερική σύγκρουση, οι συνειδητοποιήσεις των λαθών, η απομυθοποίηση αλλά και η εκ νέου αναζωπύρωση των συναισθημάτων του αναπαριστούν, μέσα σε ένα κλίμα φορτισμένο, την ανθρώπινη φύση. Ο αφηγητής διερωτάται διαρκώς για την αιτία του χωρισμού, μετανιώνει για πολλές από τις επιλογές του, αλλά παράλληλα δικαιολογεί τον εαυτό του αποδίδοντας τη συμπεριφορά του στο ακραίο πάθος του.

Το μυθιστόρημα μάς χαρίζει τις εξομολογήσεις του αφηγητή, μάς ωθεί να συνειδητοποιήσουμε τη ρευστότητα του ορίου που χωρίζει το λογικό και το παράλογο. Ο άνθρωπος είναι από χώμα, ένα χώμα εύπλαστο, που αλλάζει και αναδιαμορφώνεται. Ο πρωταγωνιστής, μέσα από τον αυτοεγκλεισμό του στην προσωπική του φυλακή, καταλήγει να αναζητά την αξία της ύπαρξης, να διεισδύει και να ανακαλύπτει τον ψυχικό του κόσμο και τελικά να αναδύεται λυτρωμένος. Με αφορμή τον επίπονο χωρισμό του, αναγνωρίζει στον εαυτό του την εμμονή και την εξάρτηση από την ιδέα της γυναίκας που έχασε, αλλά, το σημαντικότερο, μέσα από πυρετικές εσωτερικές διεργασίες, οδηγείται στην αποκάλυψη του εαυτού του. Εξάλλου, τα γράμματά του συνομιλούσαν με τον λανθάνοντα εαυτό του, αφού στην πραγματικότητα δεν γράφτηκαν για να σταλούν.

Η Μάρω Βαμβουνάκη μάς χαρίζει άλλο ένα μυθιστόρημα για τον άνθρωπο, ένα μυθιστόρημα φτιαγμένο από το υλικό από το οποίο αυτός πλάστηκε, το χώμα. Όπως ο ίδιος ο ήρωας, έτσι και η μοναξιά του είναι πλασμένη με χώμα.

Άννα Παληκίδου

Το βιβλίο τιμήθηκε το 1988 με το Β' κρατικό βραβείο μυθιστορήματος και επανεκδόθηκε το 2018 από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019

Η Εριέττα και το βιβλίο φαντασίας


Το βιβλίο που θα διαβάσετε, είναι ένα αλλιώτικο βιβλίο. Μια ιστορία γεμάτη από φαντασία και δίψα για γνώση! Η ηρωίδα, η Εριέττα, μετά από τόσα συναρπαστικά ταξίδια γνώσης στις σελίδες του Βιβλίου Φαντασίας, νιώθει πιο έξυπνη από όσα είχε μάθει μαζί του κι ανυπομονεί για τα επόμενα ταξίδια της παρέα με τα υπόλοιπα βιβλία της βιβλιοθήκης της. Έπαψε πια να αγνοεί τα βιβλία της κι υποσχέθηκε στον εαυτό της, να ξοδεύει περισσότερο χρόνο σε ό,τι αγαπά...

Πρόκειται για ένα καινούργιο παιδικό μυθιστόρημα που θα κάνει κάθε παιδί που θα το διαβάσει ν' αγαπήσει τα βιβλία και την ανάγνωσή τους. Η εικονογράφηση της Μαριάννας Συμεωνίδη δένει αρμονικά με το κείμενο της Μαριάμ Πολυγένη, το οποίο προωθεί τη φιλαναγνωσία στις μικρές και ευαίσθητες ηλικίες. 



Το βιβλίο περιέχει QR Code με την αφήγηση του βιβλίου σε ηχητικό αρχείο. Την αφήγηση έχει αναλάβει η ίδια η συγγραφέας, η οποία είναι και ραδιοφωνική παραγωγός. Στην ηχογράφηση συμμετέχουν: Ελισάβετ Λάσκου (Εριέττα), Ισμήνη Βυθούλκα (Μαμά), Χριστόφορος Λάσκος (Μπαμπάς), Μαρία Καλλίλα (Γιαγιά), Φώτης Πάσσος (Βιβλίο Φαντασίας), Χρήστος Γούλας (Σελιδοδείκτης).

Μέρος των εσόδων από τις πωλήσεις του βιβλίου θα δοθούν στην Οργάνωση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών «ΑΠΟΣΤΟΛΗ». Για όλες τις ηλικίες. 

Για περισσότερα βιβλία των "Εκδόσεων Σαΐτη" εδώ.

Οι αξεπέραστοι και πάντα διδακτικοί μύθοι του Αισώπου


Στις αρχές του καλοκαιριού 2018 εκδόθηκε από τον «Καλλιγράφο» ένα απολύτως χρήσιμο παιδικό βιβλίο (σχήμα 21x19 εκ., σελίδες 24) με τους μύθους του Αισώπου, σε μετάφραση Ανδρέα Χ. Μωρίκη και εικονογράφηση Μυρσίνης Νίκου. Στη συγκεκριμένη έκδοση, η κουκουβάγια αφηγείται τέσσερις διαχρονικούς και διαδακτικούς μύθους του Αισώπου, οι οποίοι με ευχάριστο τρόπο νουθετούν τους ανθρώπους για περισσότερο από δυόμιση χιλιάδες χρόνια. Οι ιστορίες με τα δυο σακιά, τον ψεύτη βοσκό, τον λαγό και τη χελώνα, τον κόρακα και την αλεπού, αποτυπώνονται με όμορφο τρόπο στις σελίδες της καλαίσθητης έκδοσης.

Το αρχαίο ελληνικό κείμενο αποδίδεται στα νέα ελληνικά χωρίς προσθήκες ή παραλείψεις, με λόγο βραχυπερίοδο και λιτό, ώστε ο ρυθμός της αφήγησης παραμένει ζωντανός και η ουσία δεν χάνεται σε λεπτομέρειες. Η εικονογράφηση είναι πλούσια και δυναμική. Παρακολουθεί την εξέλιξη της πλοκής των μύθων κατά ενότητα, ώστε αποτελεί ολοκληρωμένη οπτική αφήγησή τους, ιδιαιτέρως χρήσιμη για τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας.

Τα επιμύθια, στο τέλος, δηλώνουν τους ηθικούς - διδακτικούς στόχους του Αισώπου, οι οποίοι εκφράζονται άλλοτε με απλές διαπιστώσεις και άλλοτε με παραδείγματα για μίμηση ή για αποφυγή.



Ένα εξαιρετικό βιβλίο - δώρο για τους μικρούς μας φίλους. Για περισσότερα βιβλία των «Εκδόσεων Καλλιγράφος», εδώ.

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019

Θεσσαλονίκη - πόλη στο σταυροδρόμι δύο κόσμων


«Θεσσαλονίκη, πόλη στο σταυροδρόμι δύο κόσμων»
(Εκδόσεις Παπαδόπουλος, 2018)
Στο πρόσφατο βιβλίο του, ο Φίλιππος Μανδηλαράς (Αθήνα, 1965), που ασχολείται περισσότερο από 20 χρόνια με το παιδικό και εφηβικό βιβλίο, καταπιάνεται με τη Θεσσαλονίκη. Η πολυτάραχη ιστορία της πόλης, από τα χρόνια που ζούσε ακόμα η αδελφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, από την οποία πήρε το όνομά της, ως τις σημερινές μέρες μας, δοσμένη με απλά, κατανοητά στιχάκια και με πολύχρωμη, ανάλαφρη και χιουμοριστική εικονογράφηση, που βοηθούν το παιδί να κάνει μια πρώτη γνωριμία με την πόλη που δοξάστηκε, αγαπήθηκε και ζηλεύτηκε όσο λίγες.

Νύφη του Βορρά τη λένε κι έχει θάλασσα μπροστά της,
κάποιοι τη θαυμάζουνε για τα πολλά,
κάποιοι για τα λιγοστά της.
Λαοί, φυλές περάσαν από κει και κατοικήσαν,
το στίγμα τους στην πόλη αυτή όλοι τ’ αφήσαν.



"Η πρώτη μου ιστορία" είναι μια σειρά για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας, με γλώσσα προσιτή, λιτό κείμενο και ομοιοκαταληξία. Η εικονογράφηση είναι της Ναταλίας Καπατσούλια. Στην ίδια σειρά κυκλοφορούν πολλά άλλα βιβλία. 
Για περισσότερα των «Εκδόσεων Παπαδόπουλος», εδώ.

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019

Κλασική ελληνική λογοτεχνία από τη Σύγχρονη Εποχή



Η «Σύγχρονη Εποχή» έχει στον πλούσιο κατάλογό της, εκτός από βιβλία που αφορούν την ιστορία και τις δράσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, πολλά από τα διαμάντια της ελληνικής λογοτεχνίας. Δύο από αυτά είναι και τα «Λόγια της πλώρης» (έτος έκδοσης: 1987) του Ανδρέα Καρκαβίτσα και τα «Συριανά Διηγήματα» (έτος έκδοσης: 2006) του Εμμανουήλ Ροΐδη.


Τα «Λόγια της πλώρης» είναι η γνωστή συλλογή διηγημάτων του Ανδρέα Καρκαβίτσα (1865-1922), τα οποία αναφέρονται στη ζωή των ναυτικών. Πρωτοδημοσιεύτηκαν το 1899 και είναι από τα καλύτερα διηγήματα του συγγραφέα. Η συλλογή περιλαμβάνει 20 διηγήματα: Η θάλασσα, Οι φρεγάδες, Η δικαιοσύνη της θάλασσας, Το βασιλόπουλο, Βιοπαλαιστής, Ο εκδικητής, Οι σφουγγαράδες, Καβομαλιάς, Η καπετάνισσα, Θείον όραμα, Κακότυχος, Ο Κάτω Κόσμος, Πειράγματα, Γέρακας, Κακοσημαδιά, Η Γοργόνα, Ναυάγια, Οι Κουρσάροι, Τελώνια, Το γιούσουρι. Στο εξώφυλλο της συγκεκριμένης έκδοσης έδωσε το στίγμα του ο σημαντικός εικαστικός της Λάρισας, Αγήνορας Αστεριάδης (1898-1977) με το έργο του «Καρνάγιο» (1957).

Γράφει χαρακτηριστικά στον πρόλογο της έκδοσης, ο Θοδόσης Πιερίδης («Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις», 1962): Τα «Λόγια της πλώρης» είναι το βιβλίο της θάλασσας. Σαν τέτοιο μένει ζωντανό στην ελληνική γραμματολογία, σαν τέτοιο τ’ αγάπησαν γενιές και γενιές ενός λαού που τον περιζώνει το νερό […]. 


Τα «Συριανά Διηγήματα» γράφτηκαν ως επί τω πλείστον, την τελευταία δεκαετία του δεκάτου ενάτου αιώνα και ως κεντρικό θέμα έχουν τον τόπο γέννησης του Εμμανουήλ Ροΐδη (1836-1904) και διαβάζοντάς τα σήμερα, αποδεικνύονται διαχρονικά και άκρως επίκαιρα:

«Όσον πλέον κουτός, άκακος και απονήρευτος είναι ο λαός τόσον περισσότερον έπρεπε να τον συμπαθούν και να τον λυπούνται, αντί να νομίζουν πως η κουταμάρα και η καλωσύνη του τους δίνει το δικαίωμα να τον γδέρνουν ως το κόκκαλο. Αν έχεις μέσα στο στήθος σου καρδιά και όχι πέτρα, μη λες πως φταίει ο λαός, αλλά φώναξε μαζί μου «ανάθεμα εις τους λαοπλάνους».

Η Σύρος και ιδιαίτερα η πρωτεύουσά της Ερμούπολη υπήρξε τον 19ο αιώνα οικονομική πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Η οικονομική ευρωστία της και η πρωτοποριακή για τα ελλαδικά δεδομένα κοινωνική σύνθεση δημιούργησαν μιαν εξαιρετική πνευματική δραστηριότητα. Δραστηριότητα που διατηρήθηκε με τη μορφή μιας αυθεντικής παράδοσης που ακολούθησε τα χρόνια της οικονομικής της άνθησης. Στα πλαίσια της πρώτης γνήσια αστικής ελληνικής κοινωνίας που δημιουργήθηκε στη Σύρο, αναπτύσσεται μια εκπαιδευτική, κοινωνική και πνευματική δράση.

Μέσα σ' αυτό το κλίμα ο Ροΐδης εισάγει το κριτικό του πνεύμα, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους του αφηγηματικού λόγου από τους ήρωες των μεγάλων λόγων και έργων στους κοινούς, συνηθισμένους ανθρώπους μιας καθημερινότητας, άλλοτε ταραγμένης και σκληρής, άλλοτε ήρεμης. Η Σύρα δε γλιτώνει από το σατιρικό οίστρο του Ροΐδη. Χαρακτηριστικά είναι τα διηγήματα που περιλαμβάνονται στη συλλογή «Συριανά διηγήματα». Τέτοια διηγήματα είναι η «Ψυχολογία Συριανού συζύγου», «Το παράπονο του νεκροθάπτου», «Ιστορία ενός σκύλου», «Ιστορία μιας γάτας», «Ιστορία ενός πιθήκου» κ.ά.

Για περισσότερα βιβλία των "Εκδόσεων Σύγχρονη Εποχή", εδώ.

Βενεζουέλα - Από τον Τσάβες στον Μαδούρο


Μετά «Το πείραμα της Λατινικής Αμερικής» (2014) και «Το καμένο παλάτι» (2016), ο Ελληνοπερουβιανός δημοσιογράφος Ιάσων Πιπίνης (Αθήνα, 1979) στο τρίτο του βιβλίο, «Βενεζουέλα - Από τον Τσαβές στον Μαδούρο» (2018), αποκαλύπτει μαρτυρίες από τους πρωταγωνιστές της κρίσης, μιας πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που μετά τον θάνατο του Ούγο Τσάβες, μαστίζει ακόμα το δοκιμαζόμενο λαό της Βενεζουέλας. Στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του 2017, στις οποίες η αντιπολίτευση πολλές φορές δυναμίτισε το κλίμα, περισσότεροι από εκατόν πενήντα άνθρωποι δολοφονήθηκαν, κυρίως από στρατιωτικούς και παρακρατικούς.

Ο Ιάσων Πιπίνης ταξίδεψε δύο φορές στη Βενεζουέλα, όπου συνάντησε τον πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο αλλά και τους επικεφαλής της αντιπολίτευσης, ενώ κατέγραψε και τις τεράστιες ελλείψεις σε τρόφιμα και φάρμακα. Επιπλέον, συνομίλησε με αρκετούς από τους λεγόμενους πολιτικούς κρατούμενους. Ταξίδεψε επίσης στην Κολομβία, στον Παναμά, στην Ισπανία και στη Γαλλία, όπου συναντήθηκε με αυτοεξόριστα στελέχη της αντιπολίτευσης, πρώην αξιωματούχους της κυβέρνησης, αλλά και ανθρώπους που καταγγέλλουν ότι υπέστησαν μεσαιωνικά βασανιστήρια στη Βενεζουέλα.

Οι μαρτυρίες των πρωταγωνιστών και τα άγνωστα ντοκουμέντα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο φωτίζουν το σκοτεινό παρασκήνιο της μεγάλης κρίσης στη Βενεζουέλα. Το βιβλίο αποτελεί μια άκρως κατατοπιστική δημοσιογραφική καταγραφή των πεπραγμένων και είναι, αναμφισβήτητα, ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο που για να γραφτεί πρέπει ο συγγραφέας να ζήσει και να κατανοήσει τα γεγονότα από κοντά, όπως και έγινε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Για περισσότερα βιβλία των Εκδόσεων Κέδρος, εδώ.

"Νότες Λογοτεχνίας"

Πολιτιστικό ιστολόγιο (από το 2009) και ραδιοφωνική εκπομπή με τίτλο "Να μείνουν μόνο τα τραγούδια" (από το 1998), με συνεντεύξεις, απόψεις, ιδέες και θέσεις γύρω από τη Μουσική, το Ελληνικό Τραγούδι, το Θέατρο, το Βιβλίο, τον Κινηματογράφο, τα Εικαστικά, τη Φωτογραφία, το Ραδιόφωνο, τη Θράκη.

Επιτρέπεται η χρήση και η αναδημοσίευση των άρθρων και των φωτογραφιών, με σαφή αναφορά της πηγής σε ενεργό σύνδεσμο. Υπεύθυνος - Διαχειριστής: Θεοδόσιος Π. Βαφειάδης. Τα κείμενα επιμελείται η αριστούχος απόφοιτη Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Αθηνά Ντίνου, η οποία γράφει και βιβλιοκριτικές.