Στο πλαίσιο μιας πολύχρονης προσωπικής προσπάθειας παρουσίασης και ανάδειξης του ντόπιου καλλιτεχνικού δυναμικού της ευρύτερης περιοχής της Θράκης, είχα πάντα στο μυαλό μου να κάνω μια συνέντευξη με τον σπουδαίο τραγουδιστή Γιάννη Κατέβα. Επειδή όμως δεν κατέστη δυνατό μέχρι σήμερα να έρθω σε επαφή μαζί του, αποφάσισα να κάνω ένα αφιέρωμα, έχοντας ως πηγές την επίσημη δισκογραφική του παραγωγή και πληροφορίες που έχω αντλήσει από το ιστολόγιό του, το κανάλι του στο YouTube και ορισμένους ανθρώπους που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.
Ο Γιάννης Κατέβας γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου του 1950 στην Κομοτηνή, όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας του Κλεομένης (1909 - 11/3/1974) ήταν από το χωριό Ωρολόγιο του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου της Εύβοιας και είχε διοριστεί ως δάσκαλος στη Ροδόπη πριν έρθουν στον κόσμο ο Γιάννης και ο αδερφός του Δημήτρης (γεν. 27/03/1954) που είναι -συνταξιούχος σήμερα- διπλωματούχος χημικός μηχανικός και μένει στην Καβάλα. Η μητέρα τους Ελένη (1917 - 18/4/1989) ήταν από τη Μικρά Ασία. Μετά την Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Κομοτηνή. Εκεί γνώρισε τον Κλεομένη Κατέβα, που ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος και αγωνιστής, ο οποίος αναγκάστηκε να φύγει από τον τόπο του για πολιτικούς - ιδεολογικούς λόγους. Ήταν από τους επικεφαλής του ΕΑΜ στην περιοχή και στο τέλος του εμφυλίου οι "νικητές" του έκαψαν το σπίτι και πήρε την απόφαση να φύγει μακριά... Έτσι βρέθηκε στη Θράκη.
.jpg)
Στην ακριτική Θράκη λοιπόν περνά τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια ο Γιάννης Κατέβας. Εκεί ξεκινά και η μουσική του πορεία! Ήταν 16 ετών όταν τραγουδούσε και έπαιζε κιθάρα στο ποπ συγκρότημα "The Beatniks". Αυτός ήταν ο λόγος που αποβαλλόταν κάθε φορά από τα σχολεία της περιοχής. Έτσι, για να ολοκληρώσει το Γυμνάσιο αναγκάστηκε να μαθητεύσει (και να «μεταναστεύσει»… γιατί από μικρός είχε αυτή την τάση…) σε σχολεία γειτονικών νομών (Ξάνθη, Καβάλα). Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος ήταν ο Ζαχαρίας Τίλιος στην κιθάρα, ο Ευθύμης Μεϊντανίδης (Μιμίκος) στο αρμόνιο, ο Πέτρος Τόκας στη ντραμς και ο Νίκος Καμπουρίδης στο μπάσο. Όλοι Κομοτηναίοι και φίλοι!
Όπως με πληροφόρησε ο μουσικός και παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Πανθρακικού, κ. Ζαχαρίας Τίλιος (σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε στις 04/05/2026), παίζανε σε διάφορους χώρους της Κομοτηνής, αλλά και στις γειτονικές πόλεις (Ξάνθη, Αλεξανδρούπολη), ελληνικά και ξένα τραγούδια, ποπ και ροκ, διασκευές, αλλά και δικά τους τραγούδια. Δυστυχώς από εκείνα τα τραγούδια δεν ηχογραφήθηκε τίποτα, ούτε έμεινε κάτι στα συρτάρια. Η πορεία του γκρουπ διήρκησε τέσσερα περίπου χρόνια, μέχρι τις αρχές του '70 που παρουσιάστηκαν όλοι στο στρατό για να υπηρετήσουν τη θητεία τους και έκτοτε ο καθένας πήρε το δρόμο του. Εκτός από τους πέντε που βλέπετε στην παραπάνω φωτογραφία, υπήρχε και ένα έκτο μέλος που έγραφε τους στίχους των τραγουδιών (που ποτέ δεν κυκλοφόρησαν) και είχε αναλάβει, ως μάνατζερ, την καλλιτεχνική τους εκπροσώπηση. Ήταν ο δημοσιογράφος Λάκης Χατζηκυριάκος (Θεσσαλονίκη, 1946 - Ρώμη, 2007), που τότε ήταν στρατιώτης στην Κομοτηνή. Όλοι μαζί στην παρακάτω διαφημιστική φωτογραφία της εποχής...
Το 1972 ήταν μια χρονιά ορόσημο. Θα κατέβει στην Αθήνα, αφού έχει ολοκληρώσει και τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, και θα γνωρίσει τον σημαντικό λαϊκό δημιουργό, Γιώργο Μητσάκη (1921-1993). Θα συνεργαστεί μαζί του ως κιθαρίστας, αλλά γρήγορα θα τον χρησιμοποιήσει και ως τραγουδιστή στο λαϊκό κέντρο που εμφανιζόταν. Ο Μητσάκης θα του ανοίξει την πόρτα της Columbia και θα του γράψει δύο λαϊκά τραγούδια για το πρώτο του δισκάκι: «Θεσσαλονίκη» & «Καλημέρα ξενύχτες». Στο πρώτο συμμετέχει ερμηνευτικά η υπέροχη τραγουδίστρια, Λιζέτα Νικολάου, που επίσης κάνει τα πρώτα της βήματα εκείνη την εποχή.
Το 1973 θα τραγουδήσει άλλα δύο λαϊκά τραγούδια: «Τα ‘φερα πώς τα ‘φερα» & «Στράτα στράτα το παιδί», σε μουσική Γιώργου Χατζηνάσιου και στίχους Τάσου Οικονόμου. Την ίδια χρονιά θα ερμηνεύσει και το «Θάλασσα, πεύκα και θυμάρι», ένα ελαφρύ ρομαντικό τραγούδι του Ανδρέα Χατζηαποστόλου, σε στίχους Γιάννη Πολίτη.
Το 1974 συνεχίζει με δίσκους 45 στροφών. Τραγουδά το «Οδοιπόρε αδερφέ μου» και το «Απόψε ονειρεύτηκα» των Γιάννη Γούβαλη και Δημήτρη Παπανδρέου, με διευθυντή ορχήστρας τον Κώστα Κλάβα, ενώ την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί και τα πρώτα δικά του τραγούδια. Τη μπαλάντα «Είδα στα μάτια σου» και τον ηλεκτρικό «Τρελό», σε στίχους του Δημήτρη Παπανδρέου.
Το 1975 θα τραγουδήσει επίσης το «Σε βρήκα πάλι», ένα όμορφο τραγούδι σε μουσική Γιάννη Κιουρκτσόγλου των «Πελόμα Μποκιού» και στίχους Πάνου Φαλάρα, αλλά και δύο λαϊκά τραγούδια σε δεύτερη εκτέλεση: «Γύρνα πίσω Αποστόλη» των Γιώργου Κριμιζάκη - Γιάννη Κακουλίδη & «Ο Στρατής ο φαμελιάρης» των Σπύρου Παπαβασιλείου - Μάρω Μπιζάνη. Και λίγο πριν ξεκινήσει τους μεγάλους προσωπικούς του δίσκους, θα ερμηνεύσει και τρία τραγούδια των Βαγγέλη Πιτσιλαδή - Δημήτρη Ιατρόπουλου σε μια δισκογραφική συλλογή με τίτλο "Αιγαίο μου", με τραγούδια αφιερωμένα στους ναυτικούς μας. Μπορείτε ν’ ακούσετε το υλικό της περιόδου εδώ!
Ο Γιάννης Κατέβας προσπαθεί να χτίσει το μουσικό του προφίλ, ισορροπώντας ανάμεσα στο λαϊκό και το μοντέρνο τραγούδι της εποχής. Από την αρχή της πορείας του βρισκόταν σε ένα μεταίχμιο δύο μουσικών κόσμων. Το κυρίαρχο στίγμα του όμως, ως τραγουδιστής - μουσικός και συνθέτης, θα το δώσει από τους πρώτους μεγάλους δίσκους που θα κυκλοφορήσει στη συνέχεια. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 κάνει εννέα προσωπικές δουλειές που τον καθιστούν μια υπολογίσιμη δύναμη και έναν από τους πιο αντιπροσωπευτικούς καλλιτέχνες του ερωτικού ελαφρολαϊκού τραγουδιού. Οι δίσκοι με τα παραδοσιακά θα έρθουν λίγο αργότερα!
Στις Αθηναϊκές πίστες, αλλά και σε περιοδείες ανά την Ελλάδα και τον κόσμο, συνεργάζεται με σημαντικούς συναδέλφους του, όπως με τους Βίκυ Μοσχολιού, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Καίτη Γκρέυ, Πόλυ Πάνου, Μαίρη Λίντα, Στράτο Διονυσίου, Δούκισσα, Γιάννη Πάριο, Χριστιάνα, Άννα Βίσση, Κατερίνα Κούκα και πολλούς άλλους.
Το 1976 κυκλοφορεί ο δίσκος «Και αύριο και πάντα» με το ομότιτλο τραγούδι του εξαίρετου μουσικοσυνθέτη Σάκη Τσιλίκη και τους στίχους του Πάνου Φαλάρα, ο οποίος υπογράφει τους στίχους σε όλα σχεδόν τα τραγούδια. Συμμετέχει και η στιχουργός Σέβη Τηλιακού σε δύο τραγούδια και τις συνθέσεις συμπληρώνουν ο Γιάννης Κατέβας, ο Γιώργος Μανίκας, ο Γιάννης Κιουρκτσόγλου και ο Κώστας Καραγιαννόπουλος, που δεν είναι άλλος από τον τραγουδιστή Κώστα Καράλη. Απ’ αυτή την δουλειά ξεχώρισαν κυρίως δύο τραγούδια. Το «Φίλε» με τους στίχους (που ήταν ουσιαστικά ένα γράμμα) του Ανδρέα Κάσσα, ενός παιδικού φίλου του Κατέβα από την Κομοτηνή. Το άλλο τραγούδι που αγαπήθηκε ιδιαίτερα είναι το «Αν γινότανε». Πρόκειται για διασκευή μιας τεράστιας διεθνούς επιτυχίας από την Αλγερία, το «A Vava Inouva» του Idir. Είχε κυκλοφορήσει σε πολλές γλώσσες και χώρες του κόσμου. Εκείνη την εποχή ο Γιάννης Κατέβας (και όχι μόνο βέβαια, ήταν συχνό φαινόμενο) διασκεύαζε συχνά και με επιτυχία, μελωδίες από χώρες της Μεσογείου και της Λατινικής Αμερικής.
Το συγκεκριμένο είναι ντουέτο με την τραγουδίστρια Έφη Στρατή από τη Θεσσαλονίκη, αλλά στο περίφημο βίντεο κλιπ που γυρίστηκε στην Αίγινα το 1984 για την αυστραλιανή τηλεόραση εμφανίζεται ένα μοντέλο της εποχής.
Αμέσως μετά, το 1977, θα έρθει ο δεύτερος προσωπικός δίσκος του τραγουδιστή, «Τραγούδια Αγάπης» στον οποίο υπογράφει όλες τις συνθέσεις -εκτός από ένα, την «Καντάδα» που είναι του λαϊκού συνθέτη Δημήτρη Ξαπλαντέρη- ο ίδιος ο Γιάννης Κατέβας, ενώ τους στίχους ο από τότε στενός συνεργάτης και αγαπημένος του φίλος, Γιώργος Κανελλόπουλος (1953-2007). Ο δίσκος μπορεί να μην είχε κάποιο πανελλήνιο σουξέ όπως ο προηγούμενος και ο επόμενος, αλλά για την εποχή και το είδος, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από ανάλογους δίσκων άλλων καλλιτεχνών. Ακούγοντάς τον ξανά μάλιστα -για τις ανάγκες του αφιερώματος- ξεχώρισα τα: Του τρένου οι γραμμές, Ποτάμι δίχως θάλασσα & Άλλοι και άλλοι, με το πιάνο του Χάρη Ανδρεάδη, ο οποίος υπογράφει και την ενορχήστρωση σε όλο το άλμπουμ.
Το 1979 κάνει την τρίτη και τελευταία του δουλειά στην παντοδύναμη δισκογραφική εταιρεία "Columbia EMI ΕΜΙΑΛ Α.Ε.", με παραγωγό τον Γιώργο Πετσίλα και ηχολήπτη τον Στέλιο Γιαννακόπουλο. Είναι "Τα Γιασεμάκια σου" με το ομότιτλο τραγούδι -μια διασκευή του Κατέβα στο Au talon des ses souliers του Γαλλοαλγερινού Enrico Macias- να γίνεται τεράστια επιτυχία. Όπως και το "'Έχεις νιάτα", το "Αν μου χαρίσουν"... Και τα 12 τραγούδια (άκρως ερωτικά) είναι σε στίχους του Γιώργου Κανελλόπουλου. Ο Γιάννης Κατέβας διασκευάζει τέσσερις διεθνείς επιτυχίες, γράφει πρωτότυπη μουσική σε άλλα δύο, ενώ συμμετέχουν συνθετικά ο Σάκης Τσιλίκης, ο Σπύρος Βλασσόπουλος (του ντουέτου "Λήδα και Σπύρος") και τρία τραγούδια του χαρίζει ο μεγάλος Μίμης Πλέσσας. Μπαλάντες με έντονο το στοιχείο της κιθάρας και του πιάνου, ποπ - ρυθμικά κομμάτια, αλλά και λαϊκά αισθηματικά τραγούδια, συνδυασμένα αρμονικά στον ...καλύτερο ίσως δίσκο (κατά την ταπεινή μου γνώμη) του αγαπητού τραγουδιστή!
Την επόμενη χρονιά λήγει το δισκογραφικό του συμβόλαιο με την Columbia, κυκλοφορούν μια συλλογή (όπως συμβαίνει συνήθως) με τίτλο "Τα ωραία του Κατέβα" και με την φόρα των προηγούμενων επιτυχιών, υπογράφει στη "Minos EMI - Μίνως Μάτσας και Υιός", η οποία κυριαρχεί εκείνη την εποχή στο χώρο της ελληνικής δισκογραφίας. Καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 κυκλοφορούν πέντε προσωπικοί του δίσκοι και μία συλλογή.
Εκείνη την εποχή θα παντρευτεί με την καλή τραγουδίστρια Τζίνα Σπηλιωτοπούλου (06/03/1955, Αθήνα) και θ' αποκτήσουν έναν γιο.
Toν Σεπτέμβριο του 1981 κυκλοφορεί το άλμπουμ "Να μ' αγαπάς τώρα" με το ομότιτλο τραγούδι να είναι ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία του Γιάννη Κατέβα. Το περίφημο βίντεο κλιπ που έχει ανέβει στο επίσημο κανάλι του στο You Tube έχει πάνω από 4.600.000 προβολές και έχει επανεκτελεστεί από αρκετούς νεότερους. Εκτός από τον Γιώργο Κανελλόπουλο που έγραψε τα περισσότερα τραγούδια, συμμετέχουν δημιουργικά ο καλός συνθέτης Σπύρος Βλασσόπουλος με τον οποίο συνεργάζεται σχεδόν σε κάθε δουλειά του, ο Νάκης Πετρίδης και ο Γιάννης Μπιθικώτσης που του γράφουν λαϊκά τραγούδια και οι στιχουργοί Θάνος Σοφός και Ρόνυ Σοφού. Τις τέσσερις διασκευές του δίσκου υπογράφει πάντα ο Γιάννης Κατέβας.
Το Σεπτέμβριο του 1983 κυκλοφορεί το "Που θα πας" με τραγούδια του Σπύρου Βλασσόπουλου πάλι και του Νίκου Λαβράνου. Στίχους υπογράφει ο Γιώργος Κανελλόπουλος, η Ρόνυ Σοφού και η Βαρβάρα Τσιμπούλη. Ακούγοντας ξανά το υλικό αυτής της δουλειάς, ξεχωρίζω το ομότιτλο τραγούδι, το "Σ' ευχαριστώ" και το "Πάμε - Πάμε".
Τον Οκτώβριο του 1985 κυκλοφορεί το "Ναι, για σένα ναι". Σ' αυτή τη δουλειά ο Γιάννης Κατέβας συνθέτει τα μισά κομμάτια και συνεργάζεται για τελευταία φορά σε δικό του δίσκο με τον Γιώργο Κανελλόπουλο. Ξανασυναντά τον στιχουργό Πάνο Φαλάρα και συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον στιχουργό Ηλία Φιλίππου, με τον οποίο θα δουλέψουν περισσότερο στους δύο επόμενους δίσκους. Συμμετέχουν επίσης συνθετικά ο δάσκαλός του Γιώργος Μητσάκης, ο Άγγελος Καλαβρυτινός, ο Χρήστος Σκαλτσουνάκης και στιχουργικά ο Μάνος Κουφιανάκης. Γίνονται επιτυχίες το "Τικ Τακ", το "Ναι, για σένα ναι" που ταιριάζουν στο διασκεδαστικό - χορευτικό και ανατολίτικο κλίμα της εποχής, αλλά αυτό που διαχρονικά ξεχώρισε είναι το "Φεύγουνε τα χρόνια". Αυτή η δουλειά όμως έχει και ένα κρυμμένο διαμάντι, το "Ζωή μου είναι...", ένα από τα καλύτερα του ερμηνευτή που είναι ν' απορείς πώς και γιατί δεν συνεργάστηκε και με κάποιους άλλους δημιουργούς, όπως ο Γιάννης Σπανός για παράδειγμα!
Τον Νοέμβριο του 1987 κυκλοφορεί η συλλογή "10 χρόνια τραγούδια" και τον Μάρτιο του 1989 κάνει τον τελευταίο δίσκο του στη Minos, το "Με συγκλονίζεις", στον οποίο ξεχωρίζουν το ομότιτλο και το "Γεια χαρά σου". Τραγούδια δικά του, σε στίχους Ηλία Φιλίππου, αλλά και των: Νικηφόρου Καραγιάννη, Τάσου Χαμουρτιάδη, Νίκου Μπαξεβάνη, Γιώργου Λεκάκη. Το 1988 συμμετέχει με το τραγούδι "Την αγαπώ και μ' αγαπάει" στον πολυσυμμετοχικό δίσκο του πιανίστα - συνθέτη Γιάννη Γεροντάκη "Μόνο για την αγάπη" σε στίχους πάλι του Γιώργου Κανελλόπουλου, ο οποίος στη συνέχεια αποσύρεται από το χώρο.
Ο Γιάννης Κατέβας έχοντας χτίσει ήδη γερές βάσεις στο εξωτερικό, τραγουδώντας πολλές φορές για τον απόδημο Ελληνισμό, αποφασίζει να φύγει οριστικά από την Ελλάδα το 1989. Από τότε ζει μόνιμα στο Τορόντο του Καναδά, έχει αποκτήσει μάλιστα την καναδική υπηκοότητα, ενώ τις δεκαετίες του 1990 και 2000 θα τραγουδήσει σε πλήθος συνεστιάσεων Ελλήνων του εξωτερικού και θα δώσει πολλές συναυλίες σε Βόρεια Αμερική, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και στην Ευρώπη. Επίσης, εμφανίζεται σε εκπομπές ξένων ραδιοτηλεοπτικών δικτύων όπου τραγουδά ελληνικά και ξένα τραγούδια (πολλά αποσπάσματα έχει αναρτήσει στο επίσημο κανάλι του στο You Tube). Συχνά πυκνά επέστρεφε στην Ελλάδα για επαγγελματικούς και οικογενειακούς λόγους.
Έτσι, τον Απρίλιο του 1992 κυκλοφορεί το "Κι όμως σ' αγαπώ" από τη Spot Music, μια μικρή δισκογραφική εταιρεία, η οποία το 2002 πούλησε τις ηχογραφήσεις της στην Legend. Σ' αυτή τη δουλειά ερμηνεύει τραγούδια σε δική του κυρίως μουσική, με τους στίχους του Ηλία Φιλίππου, διασκευές μελωδιών της Ανατολής, αλλά και δημιουργίες άλλων συναδέλφων του (Νικηφόρος Καραγιάννης, Άγγελος Καλαβρυτινός, Αντώνης Γούναρης).
Στην ίδια δισκογραφική στέγη, ένα χρόνο μετά, το 1993 κυκλοφορεί ο δίσκος "Γεια σου Ελλάδα" (40 λεπτά με 26 χορευτικά δημοτικά, γράφει στο εξώφυλλο), με παραδοσιακά τραγούδια, αλλά και παλιά λαϊκά των Γιώργου Μητσάκη, Νίκου Δαλέζιου, Στελλάκη Περπινιάδη, Νίκου Γούναρη, Χαράλαμπου Βασιλειάδη, Λυκούργου Μαρκέα και Θάνου Σοφού. Αυτή η δουλειά θα επανεκδοθεί σχεδόν δέκα χρόνια μετά, άλλες δύο φορές από την δισκογραφική εταιρεία "Legend" (Εταιρεία Γενικών Εκδόσεων του Κώστα Γιαννίκου). Το καλοκαίρι του 2002 με υπότιτλο "24 χορευτικά δημοτικά τραγούδια" και λίγο πριν το Πάσχα του 2003 με υπότιτλο "23 χορευτικά δημοτικά τραγούδια". Πολλοί θεώρησαν τότε πως είναι καινούργια δουλειά του Κατέβα, μάλλον γιατί πέρασε σχεδόν απαρατήρητη όταν πρωτοκυκλοφόρησε. Συμβαίνουν κι αυτά στο ελληνικό τραγούδι!
Το 1993 συμμετέχει επίσης στο δίσκο "Άσε με να σκηνοθετήσω" της Κατερίνας Κουμάνταρου με το ντουέτο "Έτσι γι' αστείο" του Δημήτρη Α. Παναγόπουλου.
Το Νοέμβριο του 1995 κυκλοφορεί η δεύτερη συλλογή με τραγούδια του από τη Minos (η τρίτη συνολικά στην καριέρα του), με τις μεγαλύτερες επιτυχίες που κυκλοφόρησαν την προηγούμενη δεκαετία, αλλά και δύο καινούργια κομμάτια. Παρακάτω, ερμηνεύει ένα από αυτά, το "Σ' αγαπάω γιατί..." στον Πρωινό Καφέ που παρουσίαζε η Ελένη Μενεγάκη.
Τελευταίος καταγεγραμμένος δίσκος (cd) είναι το 2006, όπου μετά τις επιτυχημένες επανεκδόσεις της προηγούμενης δουλειάς, ο Γιάννης Κατέβας στρέφεται και πάλι στην παράδοση. Το "Και χορεύει η Ελλάδα" περιέχει καλαματιανά, ζωναράδικα, συρτά, καρσιλαμάδες, τσάμικα και το τραγούδι που έδωσε τον γενικό τίτλο και έγραψε, στίχους και μουσική, ο ίδιος. Το είχε παρουσιάσει μάλιστα και στην τηλεόραση, πάλι σε εκπομπή της Ελένης Μενεγάκη. Την ίδια περίοδο θα εμφανιστεί και σε άλλες εκπομπές, τραγουδώντας παραδοσιακά (Εκτός Αθηνών, του Χρήστου Μυλωνά - ΕΤ1 & Κυριακάτικο Τραπέζι, του Σωτήρη Τριανταφυλλόπουλου - ΝΕΤ). Ευτυχώς υπάρχουν αποσπάσματα στο διαδίκτυο.
Ο Γιάννης Κατέβας, παράλληλα με τη δισκογραφική του παραγωγή και την παρουσία του στο πάλκο και στην πίστα, εντός και εκτός Ελλάδας, συμμετείχε κατά καιρούς, ως καλεσμένος τραγουδιστής, σε διάφορες καλλιτεχνικές παραγωγές. Στη θρυλική τηλεοπτική σειρά "Λούνα Παρκ", σε εκπομπές και τηλεπαιχνίδια της ΥΕΝΕΔ και της ΕΡΤ (Τα τετράγωνα των αστέρων, Τα παιδεία παίζει, κ.λπ.), ενώ το καλοκαίρι του 1984 παίρνει μέρος στη θεατρική παράσταση "Ένα κρεβάτι θα μας σώσει" των Πολύβιου Βασιλειάδη - Λάκη Μιχαηλίδη, σε μουσική σύνθεση του επίσης Θρακιώτη καλλιτέχνη και δημιουργού, Σάκη Τσιλίκη.
Οι εποχές αλλάζουν, τα πράγματα για κάποιους γίνονται πιο ασφυκτικά και αποφασίζουν ν' αλλάξουν ρότα στην πορεία τους. Όπως εξηγεί επιγραμματικά και ο ίδιος ο Κατέβας, στη μία και μοναδική δημοσιευμένη συνέντευξή του σε ραδιοφωνικό σταθμό του Τορόντο το 2009 (ΕΔΩ), ένιωσε για διάφορους λόγους αδικημένος και εγκλωβισμένος. Γι' αυτό και αποφάσισε να φύγει το 1989 από την Ελλάδα και από το 1996 σταμάτησε ουσιαστικά τη δισκογραφική παραγωγή, με μια εξαίρεση την καινούργια δουλειά του 2006! Έκτοτε και μέχρι σήμερα, επικρατεί δισκογραφική σιωπή.
Τα τελευταία 15 σχεδόν χρόνια δεν έχουμε ακούσει νέα του, δεν γνωρίζουμε πού ακριβώς βρίσκεται και τι κάνει. Αν ήθελε ο ίδιος, θα γνωρίζαμε σίγουρα, γι' αυτό και είναι απολύτως σεβαστή η απόφασή του να μην είναι πια ενεργός στο χώρο της μουσικής και να μην δίνει συνεντεύξεις. Όπως τραγουδάει και στο παραπάνω τραγούδι... "Τώρα που την πόρτα ανοίγω κι' αποφάσισα να φύγω - Ήρθ' η ώρα μιά φορά να τ' ακούσεις καθαρά - Ζωή μου είναι, ό,τι θέλω την κάνω - το ίδιο για μένα ήλιος ή βροχή - Ζωή μου είναι, ό,τι θέλω την κάνω και δε με νοιάζει που θα βγει - Όλα γύρω μου χαμένα, δεν ταιριάζουνε σ' εμένα - Κι ήρθ' η ώρα να στο πω, πως το δρόμο μου τραβώ"...
Είναι όμως δραστήριος στο κανάλι του στο You Tube. Απαντάει (φαντάζομαι πως είναι ο ίδιος ο Γιάννης Κατέβας!) σε κάποια σχόλια δίνοντας πληροφορίες στους πολυπληθείς θαυμαστές του και πριν πέντε χρόνια δημοσίευσε ένα καινούργιο εξαιρετικό τραγούδι, το "Θα περάσει κι αυτό". Αξίζει να το ακούσετε! Κύριε Γιάννη Κατέβα, να είστε πάντα καλά!
Ένα μεγάλο ευχαριστώ, για άλλη μια φορά, στον Πέτρο Δραγουμάνο για την πολύτιμη βοήθειά του!
Ευχαριστώ επίσης τον κ. Κωνσταντίνο Λιούρτα από την Κομοτηνή για την πρώτη φωτογραφία του συγκροτήματος και που με έφερε σε επαφή με ένα μέλος του γκρουπ, τον κ. Ζαχαρία Τίλιο. Οι δύο φωτογραφίες του Γιάννη με τον πατέρα και τον αδερφό του, είναι δημοσιευμένες στο προφίλ του τελευταίου στο fb. Τέλος, ευχαριστώ τον κ. Κωνσταντίνο Κατέβα από την Εύβοια για τα στοιχεία που μου μετέφερε σχετικά με την ιστορία της οικογένειας.
Για οποιαδήποτε πληροφορία αφορά τα όσα γράψαμε και όσα... δεν γράψαμε, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο theodosisv@gmail.com
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του συγκεκριμένου άρθρου.
Κείμενο: Θεοδόσης Βαφειάδης
