Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας ερμηνεύει Νότη Μαυρουδή

Στην ηχογράφηση του δίσκου "Τοπίο Μυστικό" (1993)

Ο Νότης Μαυρουδής για το Θανάση Γκαϊφύλλια

Ο Θανάσης με συνδέει με ένα παρελθόν και μνήμη γόνιμη.

Μας είχε γνωρίσει ο Αλέξανδρος Πατσιφάς (της παλαιάς Lyra) στη δεκαετία του ’60 και είχα διαπιστώσει από τότε τον εκρηκτικό χαρακτήρα του, καθώς και το ταμπεραμέντο ενός ανατρεπτικού μπαλαντίστα.

Τον έχω βαθειά στη συνείδησή μου ως έναν αληθινά οργισμένο νέο (από τότε) που δεν περιορίζει αυτό το συναίσθημα. Το αφήνει να καταλαμβάνει όλο το πεδίο της τραγουδιστικής σκέψης του… Με αυτά τα χαρακτηριστικά πορεύεται και σήμερα (που δυστυχώς είναι λίγες οι παρουσίες του) και καταφέρνει να διατηρεί την εκρηκτικότητά του, διατηρώντας τον ως «σημείο αναφοράς» μιας εποχής, που –αν παρατηρήσει κανείς- υπάρχει (μέσα στο τραγούδι) και στη σημερινή…

Εξακολουθεί να με συγκινεί για τον λόγο πως η ματιά του περιείχε πάντα οξεία κοινωνική κριτική, βγαλμένη από ό,τι μας περιβάλει και μας περιέχει. Όλα όσα έγιναν αιτίες για να καταφεύγει στην κιθάρα του και με τον πιο απλό-άμεσο τρόπο να μιλάει για το βίωμά του που, δες σύμπτωση, είναι και δικό μας…

Νομίζω πως όταν ήρθε η «καλή στιγμή» έπραξα ορθά που του ανέθεσα να πει δικά μου τραγούδια (Θα βρεθούμε ξανά, Ωδή στο Διονύση) που είχαν ανάγκη τη φωνή του.
Τέλος, ο Γκαϊφύλλιας είναι η περίπτωση του τροβαδούρου που καλό είναι να τον βλέπεις ζωντανά, γιατί αυτή η ευθυτενής κορμοστασιά του καθώς και η αυστηρότητα με την οποία στέκεται μπροστά στο κοινό του, σε υποβάλει στην ακρόαση και στη σκέψη της μπαλάντας του.

Χαίρομαι που με έχει φίλο του…

Νότης Μαυρουδής
Αθήνα 24.09.2010

Ο Νότης Μαυρουδής (1945-2023) και ο Τάσος Σαμαρτζής (1956-2021) έκαναν έναν υπέροχο δίσκο, το “Τοπίο Μυστικό” (1993). Σ’ αυτήν τη δουλειά, ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας ερμηνεύει αυτά τα δύο τραγούδια, το “Θα βρεθούμε ξανά” και την “Ωδή στο Διονύση” που ακούμε στη σημερινή μας ανάρτηση.

Και τέλος, ένα ντοκουμέντο. Ο Θανάσης και ο Νότης εμφανίστηκαν μαζί στον Τηλεμαραθώνιο της ΕΡΤ για την Unicef ,το 1994, με το τραγούδι “Πέφτει η Μαδρίτη”. 

Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας ερμηνεύει Takis Alexiou (Τάκις Αλεξίου)

 

"Θανάσης Γκαϊφύλλιας" - Έργο του Τάκις Αλεξίου

Για τρίτη φορά (μετά τους δίσκους: «Φωνές χωρίς πρόσωπο» και «Κόκκινος Άνεμος») συνεργάζεστε δισκογραφικά με τον τραγουδοποιό Θανάση Γκαϊφύλλια. Πώς προέκυψε η γνωριμία σας και πως αποτιμάτε τη συνεργασία σας;

Με το φίλο μου Θανάση γνωριζόμαστε από παλιά, που πέρα από εξαίρετος τραγουδοποιός, είναι και ένας αυθεντικός, ακέραιος και έντιμος άνθρωπος. Η φωνή του είναι μοναδική και μπορεί να αποδώσει όχι μόνο τα σύγχρονα κοινωνικά μηνύματα, όπως στον "Κόκκινο άνεμο", αλλά και τα ερωτικά όπως στο "Αγάπης Χάδι". Η επιθυμία μου θα είναι πάντα παρούσα να συμμετέχει σε κάθε μουσική μου δουλειά…

(Απόσπασμα από τη συνέντευξη του αξιόλογου καλλιτέχνη και δημιουργού στο μουσικό δημοσιογράφο και ραδιοφωνικό παραγωγό, Θεοδόση Βαφειάδη. Μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ: https://theovaf.blogspot.com/2017/02/blog-post_14.html).

"Για λίγο ζήσαμε" από το άλμπουμ "Αγάπης Χάδι" (2017)

Ποίηση: Rumi - Σύνθεση: Τάκις Αλεξίου

"Έτσι κι εγώ" από το άλμπουμ "Αγάπης Χάδι" (2017)

(Σύνθεση-Ποίηση: Τάκις Αλεξίου. Συμμετέχει ερμηνευτικά η Λία Τζιαμπάζη)

Αν τα λαβες ποτέ από το δίσκο "Φωνές χωρίς πρόσωπο" (1997)

Στο 3:10 το τραγούδι Painting the world (Ζωγραφίζοντας τον κόσμο), από το δίσκο Red Wind (Κόκκινος Άνεμος), με τους στίχους του Άκου Δασκαλόπουλου (1998)

Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας ερμηνεύει Γιώργο Φραντζολά

Σήμερα είναι τα γενέθλια του Θανάση Γκαϊφύλλια (25/10/1947), του αγαπημένου μας τραγουδοποιού και σπουδαίου ερμηνευτή. Στη διαδρομή του στο ελληνικό τραγούδι, επέλεξε να ερμηνεύει πάντα αυτά που έγραφε και ένιωθε ο ίδιος. Λίγες είναι οι φορές που ερμήνευσε τραγούδια άλλων δημιουργών και συμμετείχε στις δουλειές τους. Μια τέτοια σπάνια συνεργασία (και φιλία) είναι αυτή με τον συνταξιούχο πια φιλόλογο, μουσικοσυνθέτη, στιχουργό και δοκιμιογράφο, Γιώργο Φραντζολά.

Η αλήθεια είναι πως πέρασαν 30 χρόνια (από τις αρχές του ‘90) από τις πρώτες τους συνεργασίες, τις οποίες ακούτε στα παρακάτω βίντεο που συνοδεύουν το κείμενο που έγραψε ο Φραντζολάς για τον Γκαϊφύλλια.

Πέρασε αρκετός καιρός λοιπόν για ν’ ακούσουμε κάτι που κάνανε μαζί. Κι αυτό είναι “Το Σύστημα” που κυκλοφόρησε (...ή μάλλον “ανέβηκε” στο YouTube) το Μάρτιο του 2024.

Ο Γιώργος Φραντζολάς φιλοξενήθηκε και στις πρόσφατες μουσικές παραστάσεις που πραγματοποίησε ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας στο Αρχαίο Θέατρο Μαρώνειας και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Στο σύνδεσμο που ακολουθεί η εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη του τραγουδοποιού Γιώργου Φραντζολά στο ραδιοφωνικό παραγωγό και μουσικό δημοσιογράφο Θεοδόση Βαφειάδη: https://theovaf.blogspot.com/2016/05/blog-post_25.html 

"Το σύστημα" (2024)

"Μικρή πεζή μπαλάντα στο θρακικό βόρειο άνεμο και στον κύριο Θανάση Γκαϊφύλλια" του μουσικού φιλολόγου Γιώργου Φραντζολά 

«όταν Θρήσσαισιν έρεβος ύφαλον επιδράμη πνοαις» Σοφοκλής, Αντιγόνη.

«Φυσα ο Καικίας κατερχόμενος από τά βουνά της Θράκης» Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.

Πριν αρχίσω να μιλώ για το Θανάση Γκαϊφύλλια, θα πρέπει πρώτα να σας συστήσω τον Θρακιώτη Βοριά ή Βορέα. Είναι φτερωτός και δυνατός. Κατοικεί μέσα σε σπηλιές στα βουνά της Ροδόπης. Κατέβηκε μέχρι την Αθήνα και ξάφνιασε την Ωρείθυια, την κόρη του βασιλιά της Αθήνας Ερεχθέα, την ώρα που εκείνη λουζότανε, έπαιζε αμέριμνη, μαζί με τις ακόλουθές της, και τραγουδούσε: «Πώς τον λεν, πώς τον λεν τον ποταμό; Ιλισσό, Ιλισσό» στα κρυσταλλένια νερά της όχθης του.

Είχανε εκείνο τον καιρό και δικτατορία ή απολυταρχικό καθεστώς. Κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Άρπαξε το λοιπόν ο Βοριάς την Ωρείθυια, την οδήγησε απάνω στη Θράκη και την νυμφεύτηκε. Απ’ την Ωρείθυια απόχτησε δυο παιδιά. Τον Κάλαη και τον Ζήτη. Ζήτης, αυτός που φυσάει δυνατά. Κάλαης, εκείνος που φυσάει γλυκά κι απαλά.

Λοιπόν, λέγαμε για τον Βοριά. Θα τον δεις φτερωτό, γενειοφόρο ή σαν ανεμοπόδαρο άλογο. Τον τιμούσαν με δημόσιες γιορτές στην Αθήνα. Πίστευαν πως σ’ αυτόν τον θρακικό βόρειο άνεμο οφειλόταν η καταστροφή του Περσικού στόλου.

Βοριάς είναι επίσης και ο βορειοανατολικός άνεμος που λέγεται «Καικίας» και στη λαϊκή γλώσσα «Τραμουντάνα».

Η δύναμή του είναι γνωστή στον Σοφοκλή από το β΄ χορικό της Αντιγόνης: «όταν ορμάει κύμα φουσκωμένο απ’ τις μανιασμένες του Θρακιώτη βοριά ριπές στη σκοτεινή πάνω την άβυσσο, αναταράζει απ’ το βυθό τη μαύρη κι ανεμοδαρμένη αμμουδιά, κι απ’ το βουητό αντιβροντούν ως πέρα τ’ ακρογιάλια».

"Πέφτουν οι τίτλοι" (1994)

Με το Θανάση Γκαϊφύλλια γνωριστήκαμε μέσω ενός κοινού φίλου, κόντευε καλοκαίρι του 1990. Ήταν ο πρώτος επώνυμος από το μουσικό χώρο που έσκυψε με προσοχή και, κατά κάποιον τρόπο, στοργή για τη δουλειά μου. Ο Θανάσης στην κιθάρα και η Λία στη φωνή μέσα στο κατακαλόκαιρο, μου χάρισαν τα πρώτα δοκιμαστικά κι απέξω ακούγονταν οι φωνές των παιδιών της γειτονιάς. Πολύ σύντομα ακολούθησαν τα «Μεσημέρια τα καλοκαιρινά» στο δίσκο «Βραδιάζει». Μετά η συμμετοχή του ίδιου και της Λίας στο «Νύχτα από σεντέφι».

Το σπίτι του πάντοτε ανοιχτό. Ο χρόνος και το ενδιαφέρον του για μένα ανυποχώρητο. Ταυτόχρονα η επιβλητική του παρουσία με έκανε να νιώθω μέσα μου μια συστολή, ακόμα κι όταν είχα να του εκφράσω κάποια διαφωνία μου, κι αυτό το αίσθημα με συνοδεύει μέχρι σήμερα.

Μου έμαθε –νομίζω πως πρέπει να πω: μου δίδαξε– μερικά πολύ σοβαρά πράγματα. Όχι πως τό ’χε σκοπό. Αλλά ο τρόπος που προσέγγιζε την προσωπικότητα και τη δουλειά μου, ήταν για μένα ένα παράξενο δώρο. Μου έμαθε να σέβομαι τη δουλειά μου και κυρίως να αποστασιοποιούμαι από αυτήν όταν χρειάζεται. Να μη δικαιολογούμαι, αλλά να παρουσιάζω τα τραγούδια μου με απλότητα. Με προειδοποίησε για πολλά. Οι υποδείξεις του υπήρξαν πολύτιμες για μένα.

Μέσα από τη μουσική μας επικοινωνία κατάλαβα ότι οι άλλοι χαίρονται και αποδέχονται τα τραγούδια σου, όταν είσαι ο εαυτός σου και όχι όταν πας να μοιάσεις ή να αρέσεις σε κάποιον. Λοιπόν, του άρεζαν όχι εκείνα τα τραγούδια μου που πήγαιναν να τον μιμηθούν, αλλά εκείνα στα οποία έβρισκε τη δική μου ταυτότητα. Δηλαδή παρέκαμπτε –σα βοριάς που είναι– τον σκόπελο εκείνον που μας εξαναγκάζει να αρέσουμε στα έργα των άλλων ό,τι μοιάζει με τον εαυτό μας.

"Το θρόισμα του ανέμου" (1993)

«Σημαδιακό της ασυναρτησίας μας, ο καθένας να βλέπει το δικό του στα έργα των άλλων», τα λέει όλα αυτά ο Σεφέρης.

Ο Θανάσης είναι από εκείνους τους ανθρώπους που προτιμάει οι κουβέντες του να στρέφονται στα δημιουργικά έργα των άλλων, τα τραγούδια, τις συμφωνίες, τις οργανικές συνθέσεις. Εκείνα θαυμάζει και σου τα συστήνει θερμά, χειρονομώντας, υψώνοντας τη φωνή, διαστέλλοντας τις κόρες των οφθαλμών και προσθέτοντας προς επίρρωσιν: «ναιιι! αγόρι μου».

Ύστερα ξεσπάει σε ένα δυνατό γέλιο. Μετά, προσθέτει: «Για πες μου πρώτα τα δικά σου». Δηλαδή σου δίνει χώρο. Και αργά τη νύχτα, μετά από ηχογραφήσεις, η Λία σου φέρνει κουβέρτες και σεντόνια για να μη γυρνάς χαράματα ζαλισμένος στην Ξάνθη.

Ώρες ώρες γίνομαι έξαλλος μαζί του, γιατί δεν τόνισε περισσότερο τη λυρική πλευρά τού χαρακτήρα του, τη βαθιά αφηγηματική φωνή του - πιστεύω ότι είναι ένας εκφραστικότατος, μοναδικός, λυρικός αφηγητής. Κι αυτό είναι κάτι που το είδα, το άκουσα και το έζησα κάποια βράδια στο σπίτι του στην Κομοτηνή, όπου, μαζί με τη Λία, μου κερνούσαν ιδιωτικά ρεσιτάλ.

"Τα μεσημέρια τα καλοκαιρινά" (1991)

Ο Γκαϊφύλλιας έχει ένα επιβλητικό και μαζί εκρηκτικό ύφος. Δεν είναι τυχαίο ότι ένα τραγούδι που τον χαρακτήρισε αναφέρεται στον Θρακιώτη Βοριά. Του μοιάζει στις σπιλιάδες, τις ξαφνικές αυτές ριπές που καθαρίζουν την ατμόσφαιρα από τη δηθενιά της Αθήνας –και εσχάτως του από παντού απόπατου.

Μας αναστατώνει ώρες ώρες, αλλά έχει το προτέρημα να κάνει πιο διαυγή την ατμόσφαιρα και να διώχνει τη βαριά υπνηλία του νοτιά. Έχει εκρηκτικό χαρακτήρα. Είναι δηλαδή καλλιτέχνης. Παθιάζεται και ύστερα γαληνεύει μπροστά σε κάθε μουσική φράση που η ομορφιά της ακυρώνει κάθε αντεπιχείρημα.

Γιατί έχει τον χρόνο – και του κόστισε ακριβά για να τον βρει – να παρατηρεί και να ακούει προσεκτικά αυτά που συμβαίνουν γύρω του. Και μέσα του. Αφού θέλησε πίσω από το καλλιτεχνικό προσωπείο να ξαναβρεί το πρόσωπό του και τις ανθρώπινες σχέσεις του χωρίς φκιασίδια.

Μου μεταφέρει το αίσθημα του μεστωμένου αγέρα. Του λείπει το βουλιμικό σύνδρομο, που χαρακτηρίζει τους περισσότερους στο «χώρο» και ευθύνεται για τη λαιμαργία και την απληστία, αυτό που στο χωριό μου το λέμε ληξουριά και ταμάχι.

Το ξαναλέω. Είναι αριστοκράτης. Που για μένα σημαίνει ευγενής, γενναιόδωρος και καθόλου μίζερος. Γιος της παλαιάς οικογένειας των Γαΐων, που φτιάχνανε καλό κρασί απ’ τα αρχαία χρόνια. Ξέρει να σωπαίνει, αναβάλλοντας μια απάντηση ή μια γνώμη, όταν δεν είσαι ώριμος να την ακούσεις και, ως βοριάς που είναι, αντιμετώπισε πάντοτε με αρχοντιά τις μικροψυχίες της μικρής μου αύρας.

Γιώργος Φραντζολάς

Ξάνθη, Οκτώβριος 2010

"Έσβησε σαν σπίρτο η χαρά" (1993) με τη Λία Τζιαμπάζη

«Αγάπα την Ελλάδα σου» τραγουδάει ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας

«Αγάπα την Ελλάδα σου»

Το νέο τραγούδι του Θανάση Γκαϊφύλλια στο YouTube!

Αναρτήθηκε στο διαδίκτυο το καινούργιο τραγούδι που έγραψε (στίχους και μουσική) και ερμήνευσε ο γνωστός και αγαπημένος καλλιτέχνης. Πρόκειται για ένα κοινωνικό - πολιτικό τραγούδι με συγκεκριμένες αναφορές στα τελευταία χρόνια της κρίσης που μαστίζει τη χώρα μας, χωρίς όμως να εγκαταλείπεται κάθε αίσθηση αισιοδοξίας. Αυτό είναι ίσως και το ενδότερο μήνυμα του τραγουδιού, η αγάπη που οφείλει κανείς να νιώθει για τον γενέθλιο τόπο του, παρά τα όσα συμβαίνουν…

Το «Αγάπα την Ελλάδα σου» ηχογραφήθηκε στην Κομοτηνή, στο στούντιο της «Σύγχρονης Μουσικής Σχολής Θράκες» με ηχολήπτη τον Θωμά Αραμπατζή, ο οποίος συμμετέχει και ως μουσικός, παίζοντας κιθάρα. Ο Τάσος Καπζάλας παίζει φλάουτο και ο Τάκης Κεραμέας μπάσο. Η μίξη έγινε από τον Τάσο Καραπαπάζογλου (Studio Nemesis- Καβάλα), η ενορχήστρωση είναι ομαδική και συμμετέχει με τα φωνητικά της, η Λία Τζιαμπάζη.

Το τραγούδι δεν επρόκειτο να κυκλοφορήσει στη δισκογραφία. Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας επέλεξε να το δημοσιεύσει στο YouTube και να το μοιραστεί, ελεύθερα και χωρίς μεσάζοντες, με τους φίλους της μουσικής του. Καλή ακρόαση!

Ήτανε μια Παρασκευή

γλυκιά σαν μαντολάτο

και από το Καστελόριζο

μας ήρθε το μαντάτο

Μας το ’στειλε απ’ το νησί

ένας ψηλός σπαθάτος

για να μας πει πως φάνηκε

του βαρελιού ο πάτος

Κι’ ύστερα ήρθαν τα παιδιά

από την Εσπερία

και στα καλά καθούμενα

μας λεν δεν έχει μία

Αγάπα την Ελλάδα σου

όσο κανένας άλλος

να τη χαϊδεύεις και να της το λες

Αγάπα την απόλυτα

με δύναμη και πάθος

γιατί θα φύγει μ’ άλλονε

και ύστερα θα κλαις

Κάθε φορά στα δύσκολα

γυρνώ και βλέπω πίσω

και πάλι στους παππούδες μου

ψάχνω για ν’ ακουμπήσω

Χίλιες φορές λαβώθηκαν

χίλιες φορές νικήσαν

και όσοι ξενιτεύτηκαν

πάλι εδώ γυρίσαν

Το χώμα σκάψανε βαθιά

έσπειραν και θερίσαν

και της ειρήνης τη σοδιά

τη γλυκοτραγουδήσαν

Αγάπα την Ελλάδα σου

γιατί δεν έχεις άλλη

πατρίδα να σε θέλει όσο αυτή

τα δώρα που σου χάρισε

θα στα χαρίσει πάλι

μα διώξε τον παλιάτσο και τον αρχιληστή.

Πρώτη δημοσίευση: ΕΔΩ!

Μαχαιρίτσας & Πορτοκάλογλου τίμησαν τον Θανάση Γκαϊφύλλια στην Αθήνα!

Δυο σημαντικοί καλλιτέχνες, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και ο Νίκος Πορτοκάλογλου, που ξεκίνησαν τη μουσική τους πορεία στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με τα συγκροτήματα Τερμίτες και Φατμέ αντίστοιχα, αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να διερευνήσουν, μέσα από τις συναντήσεις τους με συναδέλφους που εκτιμούν και θαυμάζουν, «τι έχει μείνει από τη φωτιά». Ένας από αυτούς τους δημιουργούς που αγαπούν και τους επηρέασε στα πρώτα τους μουσικά βήματα, ήταν και ο Θρακιώτης Θανάσης Γκαϊφύλλιας, που αποδέχτηκε την πρότασή τους και κατέβηκε από την Κομοτηνή στην Αθήνα για ένα διήμερο (Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, 14-15/12/2018).

Ο αγαπημένος τραγουδοποιός, ως επίσημος καλεσμένος της μουσικής παράστασης, εμφανίστηκε για μισή ώρα περίπου, ερμηνεύοντας επτά τραγούδια, συνοδευόμενος από τους δύο φίλους του. Ακμαίος από κάθε άποψη, ευδιάθετος και σε εξαιρετική ερμηνευτική φόρμα, αν και έχει πατήσει τα 70, τραγούδησε και έπαιξε με την κιθάρα του, το «Ωτοστόπ» (Δ.Ψαριανός-Δ.Ιατρόπουλος) από τον ομώνυμο θρυλικό δίσκο της ελληνικής rock σκηνής που κυκλοφόρησε το 1971, την «Πρέβεζα» (Γ.Γλέζος-Κ.Καρυωτάκης), την «Εκδρομή» (Θ.Γκαϊφύλλιας-Μ.Ελευθερίου) και το «Άδοξο Τέλος» (Θ.Γκαϊφύλλιας) από τον ιστορικό δίσκο του 1975 «Η Ατέλειωτη Εκδρομή», το «Μη με ακούτε» (Θ.Γκαϊφύλλιας-Μ.Γκανάς) από το «Σταβέντο» του 1999, το «Αυτά που ρωτάς» από το ομότιτλο διπλό άλμπουμ του 2010, που δεν είναι άλλο από μια διασκευή στο «Blowing in the wind» του Ντύλαν, με τους ελληνικούς στίχους του Γκαϊφύλλια και τέλος, ένα καινούργιο και ανέκδοτο τραγούδι που έκανε ιδιαίτερη αίσθηση, το «Κι όλο σερφάρω», για το οποίο ο Μαχαιρίτσας δήλωσε την επιθυμία να το τραγουδήσει και να το συμπεριλάβει στον επόμενο δίσκο του.

Πριν και μετά από την παραπάνω σημαντική και συγκινητική φάση του προγράμματος, απολαύσαμε ένα 4ώρο σχεδόν μουσικό ταξίδι με τις μεγάλες επιτυχίες των Πορτοκάλογλου και Μαχαιρίτσα. Τραγούδια από την εποχή των συγκροτημάτων τους, από τους πολλούς προσωπικούς τους δίσκους, από κινηματογραφικές ταινίες και διάφορα άλλα που μοιράστηκαν με λαϊκούς κυρίως ερμηνευτές (Μητροπάνος, Νταλάρας, Μαργαρίτης, Κανά, κ.λπ.).

Οφείλουμε να ομολογήσουμε πως ήταν ένα καταιγιστικό πρόγραμμα! Έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Αν εξαιρέσουμε δύο καλά τραγούδια που ερμήνευσαν από τους πρόσφατους δίσκους τους, όλα τα υπόλοιπα ήταν παλιά, γνωστά κι αγαπημένα κομμάτια, που σιγοτραγουδούσαν οι θαμώνες. Ήταν μια γιορτή!

Από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές της βραδιάς, -πέραν της καθηλωτικής εμφανίσεως του τραγουδοποιού Θ. Γκαϊφύλλια, που φέτος κλείνει 50 χρόνια στην ελληνική μουσική σκηνή-, ήταν η μουσική αναφορά του Μαχαιρίτσα στον Μάνο Χατζιδάκι (Κάθε κήπος, Πες μου μια λέξη) και η τραχιά ερμηνεία του στον «Άμλετ της Σελήνης» (Θ.Μικρούτσικος-Μ.Ελευθερίου), όπως και η γεμάτη ευαισθησία ερμηνεία του Πορτοκάλογλου στα «Ψέματα», αλλά και το «λαϊκό πρόγραμμα» προς το τέλος, με τραγούδια όπως το συγκλονιστικό «Κλείσε τα μάτια σου» και πολλά άλλα.

Στο κοινό, το βράδυ της Παρασκευής 14 Δεκεμβρίου, βρέθηκε και ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο οποίος ανέβηκε στη σκηνή και αφού τραγούδησε το «Φλασάκι», αναφέρθηκε -με το γνώριμο χιούμορ του- στον αγαπημένο του Θανάση, στο πλευρό του οποίου ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία… 

Η ομάδα που πλαισιώνει μουσικά και ερμηνευτικά τους δύο τραγουδιστές (Μιρέλα Πάχου, Steve Tesser, Αγάπη Διαγγελάκη, Βύρων Τσουράπης, Ηλίας Λαμπρόπουλος, Άκης Αμπράζης, Δημήτρης Καλονάρος, Φίλιππος Σπυρόπουλος), έδωσε τον καλύτερο εαυτό της, ενώνοντας δύο παράλληλες πορείες 40 ετών που συναντήθηκαν την καλύτερη στιγμή, εν είδη απολογισμού…

Όσο για την εξαιρετική ιδέα της επίσκεψης ενός αγαπημένου επισκέπτη,  μετά την Αφροδίτη Μάνου και τον Θανάση Γκαϊφύλλια, τη σκυτάλη παίρνει ο Βαγγέλης Γερμανός. Και όσον αφορά το ερώτημα -που είναι και ο τίτλος αυτής της επιτυχημένης συνεργασίας- «τι έχει μείνει από τη φωτιά», η απάντηση είναι ξεκάθαρη: πολλά καλά τραγούδια!

Πρώτη δημοσίευση: ΕΔΩ (Καθημερινή Εφημερίδα της Θράκης «Ο Χρόνος», Κομοτηνή). Κάνετε κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση.

 

Η Ενδοχώρα της Θράκης τίμησε τον Θανάση Γκαϊφύλλια

Το ιστορικό περιοδικό της Θράκης «Ενδοχώρα», γιόρτασε τα 30 χρόνια λειτουργίας του με μια ζεστή και εξαιρετικά επιτυχημένη εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στην «Αίθουσα Βιργινία Τσουδερού, 1924-2018» του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, στην Καπναποθήκη «Κ» της όμορφης Ξάνθης (Σάββατο 08/12/18).

Ο εκδότης και διευθυντής Ιωάννης Κουριαννίδης συνομιλεί με τον τιμώμενο δημιουργό Θανάση Γκαϊφύλλια. 

Οι άνθρωποι της Ενδοχώρας είχαν την εξαιρετική ιδέα, στο πλαίσιο αυτής της εκδήλωσης, να βραβεύσουν προσωπικότητες και συλλόγους της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, που έχουν προσφέρει τα μέγιστα στον τομέα δράσης τους.

Το νέο, αλλά και το πρώτο τεύχος του περιοδικού Ενδοχώρα.

Όπως, π.χ. τον Σύλλογο Εβριτών Ξάνθης, τον Σύλλογο Κυπρίων Ξάνθης, εταιρείες που έμειναν στον τόπο, παρά το εχθρικό επιχειρηματικό κλίμα, τοπικούς δημοσιογράφους, τον συλλέκτη και συγγραφέα από το Σουφλί, Μιχάλη Πατέλη και τέλος, τον γνωστό τραγουδοποιό, Θανάση Γκαϊφύλλια, ο οποίος τιμήθηκε από το μακροβιότερο περιοδικό της περιοχής, αλλά και τίμησε με την παρουσία του αυτή την επέτειο 30 ετών από την έναρξη λειτουργίας του περιοδικού. Στη διάρκεια της βραδιάς οι παρευρισκόμενοι απόλαυσαν μουσικά σχήματα, αλλά και εδέσματα της περιοχής.

Λία Τζιαμπάζη, Θανάσης Γκαϊφύλλιας και Μιχάλης Πατέλης. Το Σουφλί και ο Έβρος εκπροσωπήθηκαν επάξια!

Ευχόμαστε μακροημέρευση στο περιοδικό, αλλά και στις εκδόσεις της Ενδοχώρας. Το περιοδικό για τη Θράκη που επιμένει, για τον Ελληνισμό που αντιστέκεται συνεχίζει να κυκλοφορεί και στο καινούργιο τεύχος (110), θα διαβάσετε -στις 82 σελίδες του- θέματα που αφορούν την παράδοση, την ιστορία και την επικαιρότητα της Θράκης και της Μακεδονίας, άρθρα οικονομικού και πολιτιστικού περιεχομένου, αφιερώματα σε ιστορικές μορφές της περιοχής και παρουσιάσεις βιβλίων. Επικοινωνία: endohora@yahoo.gr - 6977462806. Συνδρομή 5 τευχών: 20 ευρώ.

Γιώργος Φραντζολάς - Λία Τζιαμπάζη - Θανάσης Γκαϊφύλλιας 

Ο Αθανάσιος Τσακνάκης ανέλαβε την παρουσίαση της βραδιάς.

Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας στην αυλή της ΕΡΤ

Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ακούραστος και ευδιάθετος, τραγούδησε και έπαιξε χτες το βράδυ, για μιάμιση ώρα περίπου, στον όμορφο κήπο του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ. Πέντε χρόνια μετά την τελευταία του εμφάνιση στον ίδιο χώρο (ΕΔΩ), επέστρεψε για να μας θυμίσει όλους τους λόγους για τους οποίους τον αγαπήσαμε. Η αυλή της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης γέμισε από ανθρώπους όλων των ηλικιών που απόλαυσαν όχι μόνο τον ακμαίο τραγουδοποιό που κατέβηκε -την ίδια μέρα!- από την Κομοτηνή, αλλά και όλους τους συμμετέχοντες της θεματικής μουσικής βραδιάς «Όταν η παράδοση συνάντησε τη ροκ». 

Ακούστηκαν παλιά και αγαπημένα τραγούδια, όπως «Εκδρομή» (Μάνος Ελευθερίου), «Αν είχα δυο ανάσες» (Λάκης Τεάζης), «Όλοι εμείς» (Αντώνης Παπαϊωάννου), «Μη με ακούτε» (Μιχάλης Γκανάς), «Βαθιές οι ρίζες» (Θανάσης Γκαϊφύλλιας), «Άδοξο τέλος» (Θανάσης Γκαϊφύλλιας), όλα σε μουσική του τραγουδοποιού (σε παρένθεση οι ποιητές-στιχουργοί). Τα «Γεροντάκια» (Λίνος Κόκοτος – Άκος Δασκαλόπουλος) που είχε να τραγουδήσει πολλές δεκαετίες, το καινούργιο «Κάθε πρωί» (Βαρέα και Ανθυγιεινά, Βασίλης και Δημήτρης Ευφροσυνίδης) που αν και το τραγουδά συχνά, ξέχασε τα λόγια (!), το ανέκδοτο «Κι όλο σερφάρω» που έγραψε ο ίδιος ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας και βέβαια, παραδοσιακά τραγούδια σε ροκ διασκευές, που αν και τα ηχογράφησε κάποια απ’ αυτά στη δισκογραφία, δεν τα τραγουδούσε σχεδόν ποτέ στις ζωντανές του εμφανίσεις: Αραμπάς περνά, Γαλανή Γαλαζιανή, Ήταν πέντε έξι νταήδες και Σ’ αυτό τ’ αλώνι του φαρδύ, με τη γνωστή σουφλιώτικη – εβρίτικη προφορά, τιμώντας την καταγωγή του, ως γνήσιος Θρακιώτης! 

Δίπλα του, έπαιξαν βετεράνοι, αλλά και νεότεροι μουσικοί του συνεργάτες: Ο Τάκης Κεραμέας στο μπάσο, ο Θωμάς Αραμπατζής στην ηλεκτρική – ακουστική κιθάρα, ο Τάσος Καπζάλας φλάουτο και σαξόφωνο, ο Φώτης Ζανεράλης πιάνο και βιολί, ο Κώστας Τσακλίδης ντραμς και ο Ιάσωνας Καπζάλας κρουστά. Γνωστοί και αγαπημένοι μουσικοί της Ροδόπης! 

Την όμορφη, συγκινητική κάποιες στιγμές, και άκρως επιτυχημένη βραδιά παρουσίασε ο Διευθυντής Προγράμματος της ΕΡΑ, δημοσιογράφος Πάνος Χρυσοστόμου, τον οποίο βλέπουμε στη φωτογραφία που ακολουθεί μαζί με το Θανάση Γκαϊφύλλια και τον κορυφαίο ηχολήπτη της Columbia, τον 90χρονο Στέλιο Γιαννακόπουλου. Στο βάθος αριστερά διακρίνεται ο στιχουργός Αντώνης Παπαϊωάννου.

Μπορεί ορισμένοι από το κοινό να ζητούσαν διάφορα τραγούδια (Κομοτηνή, Σταβέντο, Γνωριμία, κ.λπ.), αλλά ο Θανάσης -σεβόμενος απόλυτα το κόνσεπτ της συναυλίας και το χρόνο των άλλων συμμετεχόντων- δεν τους έκανε το χατίρι. Ελπίζοντας πάντα… πως «θα βρεθούμε ξανά»! 

Παρακάτω, το κείμενο που έγραψε ο ίδιος ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας για την ΕΡΤ, σχετικά με τη συγκεκριμένη συναυλία:

Όταν η παράδοση συνάντησε τη ροκ. Η πρόταση ήρθε από τον Πάνο Χρυσοστόμου και την αποδέχθηκα αμέσως αφού από τα πρώτα δισκογραφικά βήματά μου είχα ερμηνεύσει παραδοσιακά τραγούδια με τη συνοδεία του Γιάννη Σπάθα, του Αντώνη Τουρκογιώργη και του Γιώργου Τρανταλίδη. Καθώς όμως έψαχνα το ρεπερτόριό μου, συνειδητοποίησα πώς η παράδοση διαπερνούσε υποδόρια πολλά τραγούδια μου και ήταν εκεί, παρούσα. Ξεσκόνισα, λοιπόν, παλιά τραγούδια, τα οποία είχα χρόνια, δεκαετίες να τραγουδήσω. Ένα από αυτά, μάλιστα, δεν το τραγούδησα ποτέ ζωντανά. Και είναι τόσο όμορφο! Είναι "Τα Γεροντάκια" του Λίνου Κόκοτου και του Άκου Δασκαλόπουλου. Ένας μπάλος, που αρχικά ήταν το soundtrack της ταινίας "Βαβυλωνία" και στη συνέχεια ο Άκος Δασκαλόπουλος πρόσθεσε λόγια και το τραγούδησα το 1972 στο δίσκο του Λίνου Κόκοτου "Ο κήπος". Διάλεξα τραγούδια που μιλούν για τις ρίζες μας, για τους χορούς στα φαρδιά αλώνια και τα ανακάτεψα με ποιήματα του Μάνου Ελευθερίου, του Μιχάλη Γκανά, του Αντώνη Παπαϊωάννου, του Λάκη Τεάζη, του Βασίλη Ευφροσυνίδη, του Άκου Δασκαλόπουλου και δικά μου, που περιγράφουν σημερινές καταστάσεις κι έτσι έγινε ένα υπέροχο patchwork. Στην αρχή η πρότασή μου ξένισε τους συνεργάτες μου αλλά μετά από μερικές πρόβες, η υπεράσπιση αυτού του πολύχρωμου προγράμματος έγινε προσωπική υπόθεση του καθενός. Κατεβαίνουμε από την Κομοτηνή για να το παρουσιάσουμε στην αυλή της ΕΡΤ και να μοιραστούμε τη χαρά και τη συγκίνηση, που προσφέρει το πάντρεμα της παράδοσης με τη ροκ μουσική.

Τις επόμενες μέρες περισσότερες φωτογραφίες και βίντεο από τη συναυλία. Εδώ, αλλά και στους παρακάτω συνδέσμους: https://www.facebook.com/thanassisgkaifyllias/

https://www.facebook.com/groups/67508752120/

https://www.facebook.com/thanasis.gaifillias

https://thanasisgkaifyllias.blogspot.com/

https://theovaf.blogspot.com/2018/07/summertime.html

και εδώ η πρώτη εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που κάναμε με τον αγαπημένο τραγουδοποιό, την άνοιξη του 2009: https://theovaf.blogspot.com/2011/02/blog-post.html

Στις πρόβες του Θ. Γκαϊφύλλια για το SummERTime (24/08/18)

Την Παρασκευή 24 Αυγούστου 2018 και ώρα 20:00, θα πραγματοποιηθεί η συναυλία του τραγουδοποιού Θανάση Γκαϊφύλλια, στον προαύλιο χώρο, στον κήπο της ΕΡΤ, στην Αγία Παρασκευή. Πρόκειται για μια μουσική θεματική βραδιά, υπό τον τίτλο «Όταν η παράδοση συνάντησε τη ροκ», στην οποία ο γνωστός δημιουργός προσέρχεται έχοντας στις αποσκευές του πολλά τραγούδια από την 50χρονη καλλιτεχνική του πορεία.

Επιλέχθηκαν από τον ίδιο παλιά και καινούργια τραγούδια που συνταιριάζουν τους ροκ ήχους με την παραδοσιακή μουσική. Τραγούδια που σπάνια ερμηνεύει, αλλά και τραγούδια-σταθμούς που έχουμε αγαπήσει όλοι μέσα σ’ αυτή την ατέλειωτη εκδρομή. Ας μην ξεχνάμε εξάλλου πως ήταν από τους πρώτους που ερμήνευσαν και διασκεύασαν παραδοσιακά τραγούδια με ηλεκτρικό ήχο!

Μαζί του, έξι μουσικοί συνοδοιπόροι από την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Θράκη και συγκεκριμένα από την πόλη του, την Κομοτηνή. Ο Τάκης Κεραμέας στο μπάσο, ο Θωμάς Αραμπατζής στην ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα, ο Τάσος Καπζάλας στο φλάουτο και στο σαξόφωνο, ο Κώστας Τσακλίδης ντραμς, ο Ιάσων Καπζάλας κρουστά και ο Φώτης Ζανεράλης παίζει πιάνο και βιολί. 

Η είσοδος για το κοινό σε όλες τις συναυλίες του SummERTime  θα είναι ελεύθερη και οι συναυλίες θα μεταδίδονται απευθείας από την ΕΡΤ2, το Δεύτερο Πρόγραμμα, τους 19 Περιφερειακούς Σταθμούς της ΕΡΤ σε κάθε γωνιά της χώρας, καθώς και από τη Φωνή της Ελλάδας και το Web TV της ΕΡΤ σε όλο τον κόσμο. Τη συναυλία του Θανάση Γκαϊφύλλια, θα παρουσιάσει ο ραδιοφωνικός παραγωγός και συγγραφέας, Πάνος Χρυσοστόμου.

Στο παρακάτω απόσπασμα ακούμε ένα τραγούδι, το κορυφαίο «Άδοξο Τέλος», από τις πρόβες που πραγματοποιούνται τους τελευταίους δύο μήνες στη «Σύγχρονη Μουσική Σχολή Θράκες».

Για περισσότερα εδώ!

Κείμενο, βίντεο και φωτογραφίες του Θεοδόση Βαφειάδη, για το πολιτιστικό ιστολόγιο «Νότες Λογοτεχνίας».