άλικα κόκκινα, το βιβλίο της Μαρίας Τολούδη

 

ΜΑΡΙΑ ΤΟΛΟΥΔΗ | ΑΛΙΚΑ ΚΟΚΚΙΝΑ

Ιστορίες με τόπο ή χωρίς. Του σήμερα και του χθες. Εικόνες που άφησες ή προσπέρασες αλλά τις κουβαλάς μέσα σου. Της λογικής αλλά και του άλογου του μικρού τόπου. Χαρακτήρες που ίσως είσαι εσύ, οι πριν από σένα, οι γύρω σου. Χαρακτήρες που τη ζωή τους άλλοι καθόρισαν? και εσύ κι εγώ μέρος αυτού του σήμερα. Στις μικρές λεπτομέρειες η ομορφιά της ζωής, αλλά και του βιβλίου. Είναι η ψευδαίσθηση, η αποδοχή ή μη, ο ανικανοποίητος έρωτας, το ακυρωμένο όνειρο, η αδικία, το γιατί, ό,τι βασανίζει τους χαρακτήρες. Ελευθερία, επιθυμία, μνήμη, ανάγκη, επιβίωση? λέξεις που σε/με καθορίζουν, υφάδια ζωής. Ιστορίες σύντομες όπως οι εικόνες. Σύντομες όπως η ζωή ανάμεσα σε ανάσες.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από την "Κάπα Εκδοτική"

Η Μαρία Τολούδη ζει στην Αλεξανδρούπολη, όπου γεννήθηκε το 1953. Εργάζεται στο Γραφείο Τύπου της Περιφερειακής Ενότητας Έβρου, στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Μετά το γυμνάσιο, παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας Τέχνης στην Οξφόρδη για δύο χρόνια. Επέστρεψε στην Ελλάδα στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης και έζησε για πέντε χρόνια στη Θεσσαλονίκη κοντά στην ακαδημαϊκή κοινότητα της πόλης - ο σύζυγός της ήταν Βοηθός Καθηγητής στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου παρακολούθησε  η ίδια διάφορες διαλέξεις και σεμινάρια σε θέματα Αρχιτεκτονικής, Κοινωνιολογίας και Πολιτικών Επιστημών.

Τελος της δεκαετίας του εβδομήντα επέστρεψε στη Αλεξανδρούπολη με το σύζυγό της και τις δύο κόρες τους, και λίγα χρόνια αργότερα προσλήφθηκε ως δημόσιος υπάλληλος στη Νομαρχία Έβρου. Αρχικά εργάστηκε στο τομέα επιμόρφωσης ενηλίκων με θέματα την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού, την διασυνοριακότητα, την στήριξη μειονοτικών ομάδων, την προστασία των βιοτόπων του νομού, και την αειφορία γενικώτερα. Περίπου την ίδια περίοδο και για 2-3 χρόνια εμφανίστηκε σε εβδομαδιαίο πρόγραμμα στο κρατικό ραδιόφωνο (ΕΡΑ) με θέμα της εκπομπής την τοπική παράδοση και την ισότητα των φύλων. Σε συναντήσεις της με τους ντόπιους στα χωριά της περιοχής άκουσε συχνά πολλές ιστορίες από το στόμα των ηλικιωμένων για τον παραδοσιακό τρόπο ζωής στα χωριά και τις συνήθειες τους και έθιμα. Οι ιστορίες εκείνες την ενέπνευσαν βαθιά και πήρε αργότερα την απόφαση να τις καταγράψει σαν σύντομα αφηγήματα. Έχει γράψει περίπου εκατό μέχρι στιγμής, με στόχο να περάσει αυτή την κληρονομιά στις νεότερες γενιές.

Στο πέρασμα του χρόνου η Μαρία προσκαλείται τακτικά σε εκδηλώσεις παρουσίασης βιβλίων για να εκφράσει τη γνώμη της για τα έργα γνωστών συγγραφέων. Μεταξύ αυτών ήταν η Ρέα Γαλανάκη, Λένα Διβάνη, Δημήτρης Κωνσταντάρας, ο Στέλιος Κούλογλου, Παύλος Μάτεσης, Σεραφείμ Φυντανίδης, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Πέτρος Τατσόπουλος, Ευρυδίκη Τρισον, και άλλοι.

Μεταξύ του 1995 και το 2008 συμετείχε στην διοργάνωση των ετησίων Πανελληνίων Δημοσιογραφικών Συνεδρίων στη Σαμοθράκη. Από τις αρχές της τελευταίας δεκαετίας δημοσίευσε συχνά αφηγήματά της στο περιοδικό «Περιωδικό της πόλης" (Alpha Media Group). Τέλη του 2011 δημοσίευσε επίσης μερικά από τα έργα της (διηγήματα, χρονικά, ποιήματα), σε μορφή έντυπων και ηλεκτρονικών βιβλίων. Αυτά έγιναν πρόσφατα διαθέσιμα μέσω του Διαδικτύου από δημοφιλή βιβλιοπωλεία (Amazon, η Β & Ν, Lulu, iBookstore, Blurb, κλπ ...).

Τα αφηγήματα και ποιήματά της, συχνά με χρήση τοπικής διάλεκτου απο τον Έβρο, είναι συναισθηματικά, σε συμπυκνωμένη γραφή, με έμφαση που δημιουργείται από τις συχνές αλληλουχίες ρημάτων, ουσιαστικών ή επιθέτων και με ιδιαίτερο πάθος. Πράγματι, το πάθος και η αναζήτηση 'ψυχής' σε έμβια ή μη είναι βασικά στοιχεία της προσωπικής της φιλοσοφίας.

Για περισσότερα, εδώ.

Το Hotel Éternité του Γιάννη Καλαβριανού

Μόνο σε ένα πράγμα επιτρέπεται

να είναι κανείς τσιγκούνης.

Στον χρόνο.

Μην τον σπαταλάτε.

Δεν είναι άπειρος.

Τον Ιανουάριο του 2020 κυκλοφόρησε σε βιβλίο, από την "Κάπα Εκδοτική", το καινούργιο θεατρικό έργο του Γιάννη Καλαβριανού, "Hotel Éternité", το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2020 στη "Σκηνή Νίκος Κούρκουλος" του Εθνικού Θεάτρου στην Αθήνα, σε σκηνοθεσία του συγγραφέα. Το έργο διαδραματίζεται σε έναν τόπο όπου ο θάνατος δεν θα υπάρχει και αποτελεί ένα από σκηνής ευφυές σχόλιο για τον χρόνο, την ύπαρξη, τη ζωή. 

Το Hotel Éternité δεν μοιάζει με ένα συνηθισμένο ξενοδοχείο. Ίσως δεν θα έπρεπε καν να κατατάσσεται στα ξενοδοχεία. Είναι ένας τόπος, όπου καταλύουν άνθρωποι που κάτι τους συνέβη. Και που απέκτησαν μια… ξεχωριστή, αντίληψη του χρόνου. Άνθρωποι, λοιπόν, ευαίσθητοι. Που προσπαθούν μαζί με τη διεύθυνση και τους υπαλλήλους, να τιθασεύσουν τον χρόνο, που άλλοτε παφλάζει σαν ορμητικό ποτάμι και άλλοτε δεν κυλά με τίποτε. 

Στο Hotel Éternité το στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί από τη διεύθυνση μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο είναι να καταφέρουν το χρόνο να γυρίσει κι «αλλιώς» και σαν άλλοι αλχημιστές να εξαφανίσουν το θάνατο. Οι εργαζόμενοι και η διευθύντρια του ξενοδοχείου δεν επιτρέπουν σε τίποτα να παλιώσει. Προσπαθούν να «παγώσουν» τον χρόνο πιστεύοντας πως αυτό θα βοηθήσει τους πελάτες που καταλύουν εκεί να διαχειριστούν καλύτερα τη ζωή τους που περνά. Ή που δεν περνά.

Θεατρικά έργα του Στρατή Πασχάλη βασισμένα στο Σολωμό και τον Καρυωτάκη

Το Δεκέμβριο του 2019 κυκλοφόρησε από την «Κάπα Εκδοτική» ένα καλαίσθητο βιβλίο (72 σελίδων και διαστάσεων 15Χ10), σε σύλληψη και σύνθεση του καταξιωμένου λογοτέχνη, Στρατή Πασχάλη:

«Σολωμός - Άστραψε φως» &

«Καρυωτάκης - Ο “Φαίδων” στη λάσπη».

Στο μονόπρακτο «Σολωμός - Άστραψε φως», ένας νέος άντρας, βυθισμένος στον κόσμο των σολωμικών χειρογράφων, πασχίζει να αντιμετωπίσει τα αδιέξοδα του σύγχρονου κόσμου, όταν δέχεται την επίσκεψη μιας φασματικής Γυναίκας.

Στον μονόλογο «Καρυωτάκης – Ο “Φαίδων” στη λάσπη», ο ίδιος ο ποιητής εμφανίζεται ως δραματικός ρόλος.

Ο βραβευμένος Έλληνας ποιητής και μεταφραστής Στρατής Πασχάλης, συνθέτει δύο θεατρικά έργα, βασισμένος σε κείμενα των δύο κορυφαίων ποιητών, ποιητικά και πεζά, καθώς επίσης σε αποσπάσματα από αλληλογραφία, επίσημα έγγραφα και δημοσιεύματα, και παραδίδει μια στερεή δραματουργία με την προτροπή «να ξαναρχίσει από την αρχή η ιστορία της σκηνικής μαγείας, ακόμα και σε καιρούς αποδόμησης».

Φιλολογική επιμέλεια: Παναγιώτης Μιχαλόπουλος
Σχεδιασμός έκδοσης: Ιωάννης Κ. Τσίγκας
Για περισσότερα εδώ & εδώ!

Για τα "Επαρχιακά Μπλουζ Νόστου & Ερώτων"

Οι "Βαρέα και Ανθυγιεινά" (δηλαδή ο Βασίλης και ο Δημήτρης Ευφροσυνίδης από την Καβάλα), τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου ομώνυμου προσωπικού δίσκου τους, κυκλοφόρησαν πριν λίγες εβδομάδες τη νέα δισκογραφική τους δουλειά, από την «Κάπα Εκδοτική», με τίτλο «Επαρχιακά μπλουζ νόστου και ερώτων». Όπως γράφουν στο σημείωμα του δίσκου, το παρόν έργο αποτελεί ένα ετερόκλητο απάνθισμα των επιρροών και των καταβολών μας [...]. Χωρίς να γνωρίζω τις επιρροές τους, μπορώ εύκολα να τις  φανταστώ, ακούγοντας τα έξι (6) τραγούδια και τα δύο (2) οργανικά του δίσκου. Ρεμπέτικες κομπανίες και έντεχνο - μελοποιημένο ελληνικό τραγούδι, ροκ και μπλουζ, σάουντρακ κινηματογραφικών ταινιών και η λεγόμενη "Μουσική Σχολή Θεσσαλονίκης", κύριος εκπρόσωπος της οποίας υπήρξε ο αξέχαστος Νίκος Παπάζογλου. 

Ο δίσκος ανοίγει με το "Κατερινάκι" (στίχοι: Βασίλης Ευφροσυνίδης, μουσική: Βασίλης & Δημήτρης Ευφροσυνίδης), ένα ευπρεπέστατο λαϊκό τραγούδι, ερμηνευμένο από την καλή τραγουδίστρια Μαρία Ευλαβή. Δεύτερο τραγούδι "Τα άφταστα" (στίχοι: Β.Ε., μουσική: Β. & Δ.Ε.), μια όμορφη μπαλάντα που ερμηνεύει ο Βασίλης Ευφροσυνίδης, ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι και εξαίρετος τραγουδιστής! Στη συνέχεια ακούμε το "Κάθε πρωί" (στίχοι-μουσική: Β.Ε., βασισμένο στην ποίηση και την προσωπικότητα του Μίλτου Σαχτούρη), με τον ακμαίο Θανάση Γκαϊφύλλια, που του ταίριαξε γάντι, και την Παιδική Χορωδία του "Ωδείου Νεάπολις" (χοροδιδάσκαλος: Ελένη Γαλανοπούλου). Έπειτα, τη σκυτάλη παίρνει ξανά ο Βασίλης Ευφροσυνίδης, ερμηνεύοντας το "Εμείς" (Πέντε μικρά θαύματα Ι) του Μανόλη Αναγνωστάκη (μουσική: Β. & Δ.Ε.), μια ενδιαφέρουσα μελοποίηση που αναδεικνύει το λόγο του ποιητή. Πριν και μετά από αυτό, ακούμε δύο οργανικά κομμάτια του Δημήτρη Ευφροσυνίδη ("Ένας μποέμ πλανήτης" & "Θα έρθει ξανά εκείνο το βράδυ"). Λίγο πριν το τέλος, συναντάμε τον Αργύρη Μπακιρτζή, να μας τραγουδά για τον "Τζούλιο Καΐμη" (στίχοι: Β.Ε. - μουσική: Β. & Δ.Ε.), έναν ελληνόφωνο Εβραίο ζωγράφο και συγγραφέα. Ο δίσκος κλείνει όπως άρχισε. Μ΄ ένα ευγενές λαϊκό "Της Κυριακής" (στίχοι-μουσική: Β.Ε.), από τη φωνή της Μαρίας Ευλαβή. 

Τα αδέρφια Βασίλης και Δημήτρης Ευφροσυνίδης έχουν αναλάβει τη σύνθεση - ενορχήστρωση (ο πρώτος και τους στίχους), παίζοντας ακουστική, κλασική και λαϊκή κιθάρα, μπαγλαμαδάκι, μεταλλόφωνο, φυσαρμόνικα και κρουστά. Τους συνοδεύουν εξαίρετοι μουσικοί. Πρόκειται για μια αξιόλογη και προσεγμένη δουλειά που αξίζει να αναζητήσετε και να την ακούσετε. Ευελπιστούμε σε ανάλογη συνέχεια. Ακολουθεί ένα δείγμα γραφής. Καλή ακρόαση!

"Κάθε πρωί" με το Θανάση Γκαϊφύλλια (στίχοι και μουσική: Βασίλης Ευφροσυνίδης, βασισμένο στην ποίηση και την προσωπικότητα του Μίλτου Σαχτούρη, 1919-2005)

Κάθε πρωί ένας μικρός θαρραλέος θυμός
φωλιάζει μέσα στην παλάμη μου
κάθε πρωί ξυπνώ με τη γροθιά μου σφιγμένη
κι είναι τόσο παράξενο
κι είναι τόσο παράξενο
σαν το σκουλαρίκι στο αυτί του γέρο
στο αυτί του γέρο Σαχτούρη (1)

Ταξίδια λέει δεν έκανε πολλά τόπους δεν είδε
δεν αγαπούσε το αεροπλάνο (2)
μα γύριζε στους δρόμους τα χαράματα σαν φέγγαν (3)
κι ήταν τόσο παράξενο
κι ήταν τόσο παράξενο
σαν 'κείνο τον σταθμό που ο σταθμάρχης
μάζευε τις μα-
μάζευε τις μαργαρίτες (4)

Τα δέντρα απ' το μπαλκόνι μου μοιάζουν με παιδιά
που παίζουν θυμωμένα στο λιμάνι
κι ας είχαν οι ζωές μας λίγη απ' την ανεμελιά
μα θα 'τανε παράξενο
μα θα 'τανε παράξενο
σα να 'τανε κι ο ουρανός
ένας μπαξές γεμάτος
ένας μπαξές γεμάτος αίμα (5)

1. Ο στίχος αναφέρεται σε φωτογραφία του ποιητή σε προχωρημένη ηλικία. Στο αριστερό του αυτί διακρίνεται ένα σκουλαρίκι. Η "παράξενη" τούτη εικόνα υπήρξε και η αφορμή του κειμένου.
2. Αναφορά στο ποίημα "Το αεροπλάνο"
3. Αναφορά στο ποίημα "Ο τρελός λαγός"
4. Αναφορά στο ποίημα "Ο σταθμός"
5. Αναφορά στο ποίημα "Ο ελεγκτής"

Η ηχογράφηση έγινε στο Studio Nemesis του Τάσου Καραπαπάζογλου από τον Σεπτέμβριο του 2016 έως τον Νοέμβριο του 2017. Φωτογραφία: Βασίλης Ευφροσυνίδης, Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Λία Τζιαμπάζη, Δημήτρης Ευφροσυνίδης (Καβάλα).