Να μείνουν μόνο τα τραγούδια...

Παρουσίαση δίσκου με ποιήματα του Καβάφη στη Θράκη (Αθανάσιος Σίμογλου - Σόνια Θεοδωρίδου)

2012-01-28T16:37:00.002+02:00

Η υψίφωνος Σόνια Θεοδωρίδου από τη Βέροια είναι επικεφαλής μιας ομάδας εμπνευσμένων ανθρώπων που καθοδηγούνται από τη μουσική, προβάλλουν σε κάθε βήμα τους την πατρίδα μας, την «Όμορφη Ελλάδα» όπως έχουν τιτλοφορήσει τη νέα σειρά συναυλιών και προσπαθούν να ανατρέψουν τη θολή εικόνα που έχει δημιουργηθεί για την Ελλάδα στο εξωτερικό. Δίπλα της, ο μαέστρος Θεόδωρος Ορφανίδης από το Κιλκίς, ο συνθέτης Αθανάσιος Σίμογλου από το Διδυμότειχο, ο βαρύτονος Κώστας Ραφαηλίδης από την Αθήνα και ο πιανίστας Μάρκος Κότσιας, από την Αθήνα επίσης.

Από το Βερολίνο, με τη δισκογραφική εταιρεία «The human voice» που έχουν δημιουργήσει ασχολούνται με νέες μουσικές παραγωγές ελλήνων συνθετών και ελλήνων ποιητών, ανακαλύπτουν νέους μουσικούς και παίζουν τη μουσική τους σε μεγάλες αίθουσες της Ευρώπης.

Τα βιβλιοπωλεία +Καφετζή είναι διοργανωτές των εκδηλώσεων που έγιναν στην Ξάνθη (26/01/2012) και στην Κομοτηνή (27/01/2012), όπου οι καλλιτέχνες είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν την τελευταία δισκογραφική εργασία τους: Δώδεκα μελοποιημένα ποιήματα του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη από τον Αθανάσιο Σίμογλου και ερμηνευμένα από τη Σόνια Θεοδωρίδου.

Απόψε (28/01/2012) θα γίνει η παρουσίαση στην Αλεξανδρούπολη, στο χώρο εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου +Καφετζή. Και αύριο (Κυριακή 29/01/2012) η Σόνια Θεοδωρίδου θα εμφανιστεί στο "Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης" (http://theovaf.blogspot.com/2012/01/29012012.html).

Λίγα λόγια για τους δημιουργούς:

Η σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου γεννήθηκε στη Βέροια. Αποφοίτησε από το Εθνικό Ωδείο «Μανώλης Καλομοίρης» με διάκριση και με βραβείο «Άριστης και Διακεκριμένης Εκτέλεσης» ενώ της χορηγήθηκε η υποτροφία «Μαρία Κάλλας» για να πραγματοποιήσει περαιτέρω σπουδές στη Μουσική Ακαδημία της Κολωνίας και αργότερα στο Λονδίνο. Από τον Μάρτιο του 2010 είναι καθηγήτρια τραγουδιού στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών του Βερολίνου, όπου και διαμένει μόνιμα.

Έχει εμφανισθεί στα πιο σημαντικά λυρικά θέατρα της Ευρώπης, ενώ ως σολίστ έχει δώσει πολυάριθμες συναυλίες και ρεσιτάλ τραγουδιού σε όλο τον κόσμο. Έχει συνεργαστεί με διάσημους μαέστρους απ’ όλο τον κόσμο, ενώ το κλασικό της ρεπερτόριο συμπεριλαμβάνει μερικούς από τους πιο σημαντικούς ρόλους όπερας.

Έχει κυκλοφορήσει δύο CD με όπερες, την «La Calisto» του Cavalli και την «Conrois and his copies» του Περικλή Κούκου. Επίσης τα CD «Η Σόνια Θεοδωρίδου συναντά τον Μάνο Χατζιδάκι» (Σείριος, «Ρεσιτάλ») (Σείριος – Οδός Πανός), Γιάννης Μαρκόπουλος «Αναγέννηση» (Κίνησις), Θάνος Μικρούτσικος «Warna» (Arcardia), Χάρης Περσίδης «Storiae d’ Amor» (Eros), Arie Antiche (Legend Classics), «Sonia Thedoridou sings Jacques Brel» (Et’cetera), Θανάσης Μωραϊτης «Pictures for the sadness of the blonde girls and of Eleni» (EMI Classics), Γιάννης Κωνσταντινίδης «30 Songs» (The Human Voice), «Cavafy – Shades of Love…» (The Human Voice).

Ο συνθέτης και ιατρός Αθανάσιος Σίμογλου γεννήθηκε το 1954 στο Διδυμότειχο.
Στα δέκα του χρόνια ξεκίνησε τα μαθήματα Μουσικής και Τρομπέτας και μέχρι το 1970 ήταν Εξάρχων στη Φιλαρμονική του Δήμου.
Τα επόμενα τέσσερα χρόνια σπούδασε πιάνο και σύνθεση στο Κρατικό Ωδείο Βορείου Ελλάδος, ενώ μεταξύ 1974 και 1981 σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου στην Ιταλία.
Ένα χρόνο αργότερα μετοίκησε στη Στουτγάρδη της Γερμανίας, όπου διατηρεί ιατρείο μέχρι και σήμερα, ενώ παράλληλα ασχολείται με τη σύνθεση.

Ο μαέστρος και ενορχηστρωτής Θεόδωρος Ορφανίδης κατάγεται από το Κιλκίς, αλλά γεννήθηκε στην Ελβετία. Σπούδασε μουσική στη Θεσσαλονίκη όπου και ανέλαβε τη θέση του βοηθού μαέστρου στη χορωδία και ορχήστρα του Αγίου Χρυσοστόμου υπό την διεύθυνση του Χρυσόστομου Σταμούλη. Το 2005 πήγε στην Ολλανδία όπου συνεργάστηκε με μουσικά σύνολα ως προσκεκλημένος μαέστρος.
Μαθήτευσε δίπλα σε μεγάλους Ευρωπαίους και Έλληνες μαέστρους και έχει διευθύνει ορχήστρες στην Ελλάδα και σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.
Το 2010 ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του Σόνια Θεοδωρίδου την «Orchestra mobile» την πρώτη ορχήστρα που φέρνει κοντά μουσικούς απ’ ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτή τη στιγμή η «Orchestra mobile» δραστηριοποιείται στο Βερολίνο, στην Αθήνα, στο Άμστερνταμ κ.ά.

Για περισσότερες πληροφορίες και στοιχεία, στους παρακάτω συνδέσμους:

http://athanasiossimoglou.com/

http://www.theodoreorfanidis.com/

http://www.orchestramobile.com/

http://www.thehumanvoicemusic.com/

Από την παρουσίαση του cd "CAVAFY – SHADES OF LOVE..." στην "Πολιτιστική Κίνηση Κομοτηνής". Στη φωτογραφία ο τραγουδοποιός Θανάσης Γκαϊφύλλιας με τον Αθανάσιο Σίμογλου και τη Σόνια Θεοδωρίδου (Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012).

Ανακοίνωση της Κίνησης Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης

2012-01-28T13:25:00.002+02:00

ΚΙΝΗΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

Αγαπητέ συμπολίτη.

Η σημερινή οικονομική κρίση, ως αποτέλεσμα της αξιακής κρίσης, μας φέρνει μπροστά σε τραγικές καταστάσεις όπου (εν έτει 2012) οικογένειες αδυνατούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες. Οικογένειες είτε χωρίς εργαζόμενα μέλη, είτε μονογονεϊκές, είτε με κάποια αναπηρία κ.λπ. δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο αβάσταχτο κόστος ζωής και στις σημερινές απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. Ακριβώς για αυτόν τον λόγο, καλούμαστε όλοι εμείς να συνεχίσουμε την μακραίωνη ελληνική παράδοση της αλληλεγγύης και του ανθρωπισμού κόντρα στην ιδιωτικότητα, την αδιαφορία και την αποξένωση που μας έχει προκαλέσει η τεχνητή και πλαστή ευδαιμονία των τελευταίων ετών.

Ζητούμε να στηρίξεις την Κίνηση με οποιαδήποτε μορφή δωρεάς, ιδίως τροφίμων. Βοηθώντας τον διπλανό μας στην ουσία βοηθάμε τον εαυτό μας και οικοδομούμε το μέλλον μας. Η ανθρωπιά και η προσφορά φαίνεται στα δύσκολα και όχι στα εύκολα (στα λόγια και στα gala…).

Την επόμενη φορά που θα επισκεφτείς ένα σούπερ μάρκετ σου ζητάμε να διαθέσεις λίγα ευρώ και να εφοδιαστείς με λίγα παραπάνω τρόφιμα για τον αναξιοπαθούντα της διπλανής πόρτας.

Τηλ. Επικοινωνίας: Σάββας 6944214322- Μαρία 6945024694
e-mail: kinisi.alex@gmail.com

Fax(τηλεομοιότυπο): 2551033313

Υ.Γ. εκτός των τροφίμων δεχόμαστε και ρούχα-υποδήματα-παιχνίδια-σχολικά είδη αρκεί να είναι σε πολύ καλή κατάσταση.

ΚΙΝΗΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ
kinisialexandroupolis.blogspot.com

Συναυλία Συμπαράστασης στον Αγώνα των Εργαζομένων στον Τύπο

2012-01-28T13:07:00.000+02:00

Αγώνας – Αλληλεγγύη – Αξιοπρέπεια
Συναυλία Συμπαράστασης στον Αγώνα των Εργαζομένων στον Τύπο
ALTER / ΔΟΛ / ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / ΕΡΤ / Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ

ΔΕΥΤΕΡΑ 30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012

Κλειστό γήπεδο μπάσκετ Περιστερίου

(Γιαννιτσών 81 & Τζ. Κέννεντυ, έναρξη στις 7 μ.μ.)

ΕΙΣΟΔΟΣ ΔΩΡΕΑΝ

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:

Σπ. Γραμμένος – Π. Δουρδουμπάκης – Αλ. Εμμανουηλίδης & Μ.Παπαγεωργίου – Μ. Ζαμάνη & The Angry Birds – Π. Θαλασσινός – Χρ. Θηβαίος – Κ. Θωμαΐδης – Illegal Operation- – Alexis K. & Θ. Αναστόπουλος – Ε. Κουνενή – Γ. Κούτρας – Γ. Λεκόπουλος & Μ. Μεναχέμ – Lolek – Δ. Μητσοτάκης & Οι Ευδαίμονες – Θ. Μικρούτσικος –

Mode Plagal – Π. Μουζουράκης – Λ. Παπαδόπουλος – Radiosol –

Σπυριδούλα – Υπεραστικοί

Πρόσβαση στο κλειστό Περιστερίου:

Βρίσκεται κοντά στην διασταύρωση της Λεωφόρου Καβάλας (Αθηνών-Κορίνθου) και Θηβών.

1. Από Αθήνα – Γραμμή ΜΕΤΡΟ Αγ. Δημήτριος – Αγ. Αντώνιος – στο Τέρμα Αγ. Αντώνιος Περιστερίου παίρνουμε το λεωφορείο 821 (Αγ. Αντώνιος – Αγ. Αναστασία) και κατεβαίνουμε στη στάση ΓΗΠΕΔΟ ή εναλλακτικά από τον Αγ. Αντώνιο περπατάμε 10 λεπτά μέσω Σοφοκλή Βενιζέλου προς Αγ. Τριάδα και γήπεδο.

2. Όσοι έρχονται από Δυτικές συνοικίες και Πειραιά – Λεωφοριακή γραμμή 703 (Μέσω Θηβών– Στάση Κέννεντυ, επί της Θηβών www.oasa.gr

Κ.Λ.Α.: Μεσάνυχτα στο Παρίσι (Midnight in Paris) του Γούντι Αλεν, στο Δημοτικό Θέατρο

2012-01-28T11:41:00.000+02:00

Η Κινηματογραφική Λέσχη Αλεξανδρούπολης παρουσιάζει την ταινία του Γούντι Άλεν "Μεσάνυχτα στο Παρίσι" (Midnight in Paris) στο Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης, τη Δευτέρα 30 και την Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012.

Για περισσότερα εδώ:

http://www.kla.gr/

"ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ"

////////////////////////////////

Σας ενημερώνουμε πως θα υπάρξει αλλαγή στο πρόγραμμα προβολών της Κ.Λ.Α. και συγκεκριμένα, η προβολή που ήταν προγραμματισμένη να γίνει τη Δευτέρα, 20 και Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012, "Μια επικίνδυνη μέθοδος" του Ντέϊβιντ Κρόνενμπεργκ δεν θα πραγματοποιηθεί. Η εταιρεία διανομής της ταινίας "ODEON" έκανε λάθος (γεγονός που παραδέχθηκαν) και έδωσε την ταινία, την οποία εμείς είχαμε κλείσει για την προβολή της, την ημερομηνία που αναφέρεται παραπάνω, στον κινηματογράφο "Ηλύσια". Το συγκεκριμένο γεγονός μας αναγκάζει να αλλάξουμε την ταινία που θα προβληθεί. Η ταινία που θα την αντικαταστήσει θα σας κοινοποιηθεί σύντομα.

Σας ανακοινώνουμε με απόφαση του Δ.Σ. της Κ.Λ.Α., πως για το έτος 2012, η ετήσια συνδρομή μέλους της Κινηματογραφικής Λέσχης Αλεξανδρούπολης, θα μειωθεί από 20,00€ σε 10,00€ (το εισιτήριο παραμένει στα 5,00€), για νέα και παλαιότερα μέλη, λόγω και της οικονομικής συγκυρίας, με την προϋπόθεση πως τα παλαιότερα μέλη έχουν τακτοποιήσει τις οφειλές των προηγούμενων ετών.

Προβολές Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου 2012:

Δευτέρα, 9 και Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

Άλπεις - Γιώργος Λάνθιμος, Ελλάδα, 2011, διάρκεια: 93΄

Δευτέρα, 16 και Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Ένας χωρισμός (Jodaeiye Nazer az Simin) -Ασγκάρ Φαραντί, Ιράν, 2011, διάρκεια: 123'

Δευτέρα, 23 και Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Το δέρμα που κατοικώ (La piel que habito) - Πέδρο Αλμοδόβαρ, Ισπανία, 2011, διάρκεια: 117'

Δευτέρα, 30 και Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Μεσάνυχτα στο Παρίσι (Midnight in Paris) - Γούντι Αλεν, Ισπανία/ΗΠΑ, 2011, διάρκεια:94'

Δευτέρα, 6 και Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν (We need to talk about Kevin) - Λιν Ράμσι, Αγγλία/ΗΠΑ, 2011, διάρκεια: 112'

Δευτέρα, 6 και Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Τρίο (3/Drei) - Τομ Τίκβερ, Γερμανία, 2010, διάρκεια:119'

Δευτέρα, 20 και Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Αλλαγή προβολής, σύντομα ο νέος τίτλος

Δευτέρα, 27 και Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Το παιδί με το ποδήλατο (Le gamin au velo) - Ζαν-Πιερ και Λικ Νταρντέν, Βέλγιο/Γαλλία/Ιταλία, 2011, διάρκεια: 87'

Οι χειμερινές προβολές γίνονται στο Δημοτικό Θέατρο της Αλεξανδρούπολης, κάθε Δευτέρα και Τρίτη και ώρα 21.30

Η Σόνια Θεοδωρίδου στην Αλεξανδρούπολη (Κυριακή 29/01/2012)

2012-01-27T18:17:00.000+02:00

Η διεθνούς φήμης σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου θα δώσει μια μοναδική συναυλία την Κυριακή, 29 Ιανουαρίου στις 8.30 μ.μ., στο Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης. Η σοπράνος θα παρουσιάσει μια ανθολογία με τα ομορφότερα τραγούδια Ελλήνων συνθετών, ενώ στο πιάνο θα τη συνοδεύει ο Μάρκος Κότσιας.

Η Σόνια Θεοδωρίδου, με σημαντική πορεία στον χώρο του λυρικού τραγουδιού, έχει εμφανιστεί στις πιο αναγνωρισμένες όπερες και σε σημαντικά φεστιβάλ της Ευρώπης. Έχει δώσει πολλά κονσέρτα και έχει συνεργαστεί με διάσημους μαέστρους και ορχήστρες σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχει τραγουδήσει σε μεγάλα ευρωπαϊκά θέατρα όπως η όπερα της Φρανφούρτης, η Κρατική όπερα του Βερολίνου, το θέατρο Σατλέ του Παρισιού, η όπερα της Λυών και η όπερα του Μονπελιέ.

'Εχει ερμηνεύσει μερικούς από τους σπουδαιότερους ρόλους του διεθνούς ρεπερτορίου: Μιμή στην Μποέμ, Βιολέτα στην Τραβιάτα, Μαρία Στουάρντα, Ελβίρα στον Ντον Τζιοβάνι.

Επίσης έχει ερμηνεύσει εξαιρετικά τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι καθώς και έργα των Γιάννη Μαρκόπουλου, Θάνου Μικρούτσικου και Μίκη Θεοδωράκη. Την εκδήλωση διοργανώνουν τα βιβλιοπωλεία Καφετζή και το Θρακικό Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού.

Περισσότερα, εδώ: http://www.soniatheodoridou.com/

Βιβλιοπαρουσίαση στο Εθνολογικό Μουσείο Θράκης: "Κάθετη Έξοδος" του Πασχάλη Λαμπαρδή

2012-01-27T16:47:00.000+02:00

Το Βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκης, το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης και οι Εκδόσεις Πατάκη σας προσκαλούν τη Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012 και ώρα 07:30 μ.μ. στον πολυχώρο του Ε.Μ.Θ. στην παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος του Πασχάλη Λαμπαρδή "Κάθετη έξοδος".

Τρίτη εκδήλωση του κύκλου "Το Βυζάντιο στη Θράκη" από το "Εθνολογικό Μουσείο"

2012-01-27T16:39:00.001+02:00

“Το Βυζάντιο στη Θράκη”

O Δήμος Αλεξανδρούπολης, το Α.ΠΟ.Κ.ΔΑ. και το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης σας προσκαλούν στην τρίτη εκδήλωση του κύκλου " Το Βυζάντιο στη Θράκη"την Κυριακή 29 Ιανουαρίου και ώρα 20:00 στον πολυχώρο του Μουσείου.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης η κ. Αναστασία Τούρτα, Δρ. Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. - ιδρυτικό μέλος και επίτιμη Διευθύντρια Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσ/νικης, θα πραγματοποιήσει ομιλία με θέμα: ''Η Ελληνική παρουσία στα Θρακικά παράλια του Εύξεινου Πόντου μέσα από τις βυζαντινές και μεταβυζαντινές εικόνες της περιοχής''.

Με αφορμή 52 βυζαντινές και μεταβυζαντινές εικόνες από τη Μεσημβρία, τη Σωζόπολη, τη Βάρνα, την Αγαθούπολη και το Βασιλικό, στις βουλγαρικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας, οι οποίες παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη, η διάλεξη επιχειρεί να αναδείξει το ιστορικό υπόβαθρο της περιοχής την εποχή της δημιουργίας των εικόνων, καθώς και την κοινωνία και την οικονομία, οι οποίες διαμόρφωσαν τις προϋποθέσεις της δημιουργίας τους.

Η Κωνσταντινούπολη ήταν το κέντρο αναφοράς για τις βυζαντινές εικόνες και για την τέχνη της περιοχής γενικότερα, καθώς τα θρακικά παράλια βρίσκονταν στον άμεσο ζωτικό περίγυρο της Πρωτεύουσας και ο Εύξεινος Πόντος είχε μεγάλη στρατηγική σημασία για τη Βυζαντινή αυτοκρατορία. Από την άλλη η τέχνη των μεταβυζαντινών εικόνων της περιοχής οφείλει πολλά στις εμπορικές συναλλαγές των πόλεων από τις οποίες αυτές προέρχονται με το χώρο του Αιγαίου, επειδή μέσα από τους εμπορικούς δρόμους έφθαναν και τα καλλιτεχνικά ρεύματα που διαμορφώθηκαν στον ελληνικό ορθόδοξο κόσμο και μάλιστα στην Κρήτη από τον 15^ο αιώνα και εξής.

Εξαιρετικά διαφωτιστικές είναι οι αφιερωματικές επιγραφές στις εικόνες οι οποίες, συνδυασμένες με τη μαρτυρία των μνημείων που σώζονται στον ίδιο τον τόπο και ιστορικές πληροφορίες, αποκαλύπτουν όψεις των κοινωνιών από τις οποίες αυτές προέρχονται και τη διαχρονική δυναμική παρουσία του ελληνισμού στην περιοχή.

Νίκος Ξύδης - Βαλερία Κουρούπη & The Apotihans στον "Πυρήνα"

2012-01-27T14:47:00.001+02:00

Ο Νίκος Ξύδης ,η Βαλερία Κουρούπη και οι Apotihans

επιστρέφουν στον Πυρήνα τις Πέμπτες του Φλεβάρη, για τέσσερις μοναδικές εμφανίσεις.
Το ξεχωριστό ρεπερτόριο, τις τολμηρές διασκευές και το απαράμιλλο χιούμορ συμπληρώνουν μαγικά τα νέα τραγούδια του Νίκου Ξύδη που περιλαμβάνονται στην ολόφρεσκη δισκογραφική δουλειά του με τον τίτλο "ΠΑΤΕΝΤΑ".

Έναρξη 2 Φλεβάρη & ώρα 22.00

"Πυρήνας" Μιχαλακοπούλου & Διοχάρους (11 περιοχή Χίλτον)

τηλ. 2107237150

Τιμητική πλακέτα από το Δήμο Αλεξανδρούπολης στο Θόδωρο Αγγελόπουλο (2002)

2012-01-26T16:13:00.001+02:00

Το πρώτο μέρος της τριλογίας που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ήταν η ταινία "Το λιβάδι που δακρύζει". Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων (2001-2004) αυτής της ταινίας -κάποιες σκηνές είναι γυρισμένες στον Έβρο- έγινε επίτιμος δημότης της πόλης μας και ο Δήμος Αλεξανδρούπολης τον τίμησε για τη συνολική προσφορά του στην τέχνη του κινηματογράφου με μια εκδήλωση στο Δημοτικό Θέατρο και με την απονομή της παραπάνω πλακέτας, ως ελάχιστο δείγμα τιμής.

Η κηδεία του Θόδωρου Αγγελόπουλου θα γίνει αύριο στις 4 το απόγευμα από το Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, δημοσία δαπάνη.

Φωτογραφίες:

1. Με το Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι στα μέσα της δεκαετίας του 1980.

2 & 3. Με τον Χάρβεϊ Καϊτέλ και τον αξεπέραστο Θανάση Βέγγο στα γυρίσματα της ταινίας "Το βλέμμα του Οδυσσέα" (1995).

4. Με την αξέχαστη Τζένη Καρέζη και τη σύντροφό του Φοίβη Οικονομοπούλου (Σπάνια φωτογραφία, από την πρεμιέρα της "Έντα Γκάμπλερ" του Ερρίκου Ίψεν, το 1984).

http://theovaf.blogspot.com/2012/01/blog-post_25.html

Ο "Θίασος" θα περιοδεύει χωρίς τις οδηγίες του από δω και πέρα...

2012-01-25T02:08:00.007+02:00

Στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν έπειτα από τροχαίο, πέθανε αργά το βράδυ της Τρίτης 24 Ιανουαρίου 2012, ο μεγάλος Έλληνας σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος (γεν. 27/04/1935), ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε κρίσιμη κατάσταση, με βαριές εγκεφαλικές κακώσεις, εξ αιτίας του τραυματισμού του σε τροχαίο ατύχημα στη Δραπετσώνα το απόγευμα της Τρίτης.

Προσπαθώντας να διασχίσει τον δρόμο, παρασύρθηκε από μοτοσικλέτα που οδηγούσε ειδικός φρουρός ο οποίος ήταν εκτός υπηρεσίας. Ο 77χρονος σκηνοθέτης βρισκόταν στον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας για γυρίσματα του τελευταίου μέρους της τριλογίας του με τίτλο «Η άλλη θάλασσα».

Στο σημείο έφθασε ασθενοφόρο -μετά από 45 λεπτά- το οποίο παρέλαβε τον σκηνοθέτη και τον μετέφερε σε νοσοκομείο του Φαλήρου, όπου νοσηλεύθηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Σύμφωνα με συνεργάτες του, χρειάστηκε να γίνει τηλεφώνημα στον υπουργό Υγείας Ανδρέα Λοβέρδο προκειμένου να παρέμβει για την ταχεία έλευση του ασθενοφόρου. Στην αρχή πάντως -και σύμφωνα με τους ίδιους αυτόπτες μάρτυρες- ο Αγγελόπουλος, αν και είχε υποστεί σοκ από το χτύπημα, διατηρούσε τις αισθήσεις του και αντάλλαξε μερικές φράσεις με τα μέλη του συνεργείου.

Ο ειδικός φρουρός που οδηγούσε την μοτοσικλέτα τραυματίστηκε και ο ίδιος και νοσηλεύεται σε νοσοκομείο.

Αυτή ήταν η τραγική είδηση της ημέρας, της εβδομάδας, του μήνα, της χρονιάς. Αμέτρητα τα βραβεία που πήρε και τα βιβλία που έχουν γραφτεί γι’ αυτόν και το έργο του, εντός και κυρίως εκτός Ελλάδας. Περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του θα βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα : http://www.theoangelopoulos.gr/

Εμείς τον αποχαιρετούμε μ' ένα δικό του ποίημα και με τις μελωδίες της Ελένης Καραΐνδρου...

«Ξεχάστε με στη θάλασσα»

«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/ κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα/ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία».

(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)

http://theovaf.blogspot.com/2012/01/2002.html

Νόστος - Ένα υπέροχο καινούργιο μουσικό σχήμα

2012-01-24T17:41:00.000+02:00

Το μουσικό σχήμα "Nostos" (αρχική ονομασία: Anoiktes Thalasses) αποτελείται από τρεις σπουδαίους μουσικούς (και συνθέτες με προσωπική δισκογραφία και πολύχρονη εμπειρία στο χώρο της μουσικής) και μια θαυμάσια νέα ερμηνεύτρια.

Είναι ο Βαγγέλης Κοντόπουλος στο μπάσο, ο Γιάννης Γιακουμάκης στην κιθάρα, ο Δημήτρης Παναγούλιας στα κρουστά και η Ματίνα Μάστορα, η γλυκιά και τρυφερή φωνή του γκρουπ.

Το σχήμα αυτό φιλοδοξεί να ταξιδέψει το κοινό του με έργα γραμμένα από τους ίδιους τους μουσικούς, αλλά και με διασκευές γνωστών Ελληνικών τραγουδιών, δημιουργώντας ένα πρωτότυπο ηχητικό τοπίο, με συνδυασμούς κλασσικής και σύγχρονης μουσικής.

Χρησιμοποιώντας κλασσικά και ηλεκτρικά όργανα, προσπαθούν να εξαντλήσουν τα μουσικά τους όρια, ισορροπώντας ανάμεσα στη σολιστική τους ιδιότητα και στην αίσθηση της μουσικής αλληλοϋποστήριξης.

Στο προγράμματα των εμφανίσεων τους, εκτός από τα κομμάτια που είναι γραμμένα από τους ίδιους τους μουσικούς, είναι ενταγμένα και πολύ γνωστά τραγούδια από τον χώρο της λαϊκής και παραδοσιακής μας μουσικής, που διασκευασμένα με πολύ ιδιαίτερο τρόπο, χρησιμοποιώντας εντυπωσιακές τεχνικές και ήχους από τη ροκ και τζαζ μουσική, μετατρέπονται σε σύγχρονες μουσικές εικόνες.

Ακούστε καλή μουσική, μέσα από δύο video που ανέβασαν πρόσφατα στο YouTube:

Ετήσια εκδήλωση και κοπή βασιλόπιτας "Ιστορικού Μουσείου Αλεξανδρούπολης", με τη Ζωή Τηγανούρια

2012-01-23T21:35:00.002+02:00

Η Ζωή Τηγανούρια τιμώμενο πρόσωπο του Ιστορικού Μουσείου Αλεξανδρούπολης με ένα ιδιαίτερο μουσικό πρόγραμμα. Τη Ζωή Τηγανούρια, μία από τις κορυφαίες ακορντεονίστριες θα τιμήσει ο Σύλλογος Αρχαιόφιλων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς - Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης στα πλαίσια της ετήσιας εκδήλωσής του, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012 στο ξενοδοχείο «Θράκη Παλλάς».

Τa τελευταία χρόνια η ετήσια εκδήλωση του Συλλόγου Αρχαιοφίλων και του Ιστορικού Μουσείου Αλεξανδρούπολης τείνει να αποτελέσει πολιτιστικό γεγονός της πόλης μας. Κάθε χρόνο το Ιστορικό Μουσείο παρουσιάζει και τιμά το έργο σημαντικών προσωπικοτήτων από το χώρο της επιστήμης και του πολιτισμού που κατάγονται κατά κύριο λόγο από την περιοχή μας. Φέτος προσκεκλημένη και τιμώμενο πρόσωπο είναι η Σαμοθρακίτισσα Ζωή Τηγανούρια, η οποία θα παρουσιάσει αποσπάσματα του έργου της. Το κοινό της πόλης θα έχει την ευκαιρία να την απολαύσει σε ένα μουσικό πρόγραμμα με τη συνοδεία της εντυπωσιακής τραγουδίστριας Άσπας Θεοφίλου και των εξαίρετων μουσικών Ηλία Αργυρόπουλο στο πιάνο, Στέλιο Γενεράλη στα τύμπανα και Γιώργο Ρούλο στο κόντρα μπάσο.

Η Zωή συνδυάζει ιδανικά και με συνοχή τους "δρόμους" της δύσης μέσα από tango latin & jazz αποχρώσεις με τους βαλκανικούς, παραδοσιακούς και λαϊκούς ρυθμούς.

Διασκευάζει με τον αισθησιακό δυναμισμό της γνωστούς συνθέτες όπως Astor Piazzolla, Carlos Gardel, Mariano Mores, R.Gallino, Β. Τσιτσάνη, Goran Bregovic, M.Χιώτη. Παρουσιάζει επιλεγμένες στιγμές από τις 5 δισκογραφικές της δουλειές, καθώς και δικές της αγαπημένες συνθέσεις.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη μακρινή Σαμοθράκη, μέσα σε μουσική οικογένεια. Με τον ερχομό της στην Αθήνα ξεκινά η αναζήτησή της στα μουσικά μονοπάτια, τα οποία την οδήγησαν μετά από τρία χρόνια στο ακορντεόν και λίγα χρόνια μετά, στη σύνθεση. Έτσι, ως συνθέτης δίνει πολλά τραγούδια και ως ακορντεονίστα ηχογραφεί σε εκατοντάδες δίσκους ενώ συνεργάζεται συναυλιακά συνθετικά και δισκογραφικά με καλλιτέχνες όπως: Δ.Γαλάνη, Γ.Νταλάρα, Χ.Αλεξίου, Μαρινέλλα, Ε.Αρβανιτάκη, Μ.Χατζηγιάννη, Μ.Φραγκούλη, Ν.Παπάζογλου, Α.Ρέμο, Μ.Λιδάκη, Τ.Τσανακλίδου, Α.Καγιαλόγλου, Μ.Κανά, A.Moυτσάτσου, Ο.Περίδη, Π.Θαλασσινό, Α.Κετιμέ, Ζ.Σαπουντζάκη, Β.Παπακωνσταντίνου, Γ.Ανδρεάτο, Κ.Μακεδόνα, Χ.Δάντη, Λ.Αλκαίου, Δ.Μπάση κ.α.

Για περισσότερα εδώ:

http://www.ismo.gr/

http://www.zoe-music.net/

«Από την κλεπτοκρατία στη χρεοκοπία» του Σταύρου Λυγερού

2012-01-23T21:23:00.000+02:00

«Από την κλεπτοκρατία στη χρεοκοπία», τιτλοφορείται το βιβλίο του συγγραφέα και δημοσιογράφου Σταύρου Λυγερού, το οποίο θα παρουσιαστεί την Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012 στην Ξάνθη, την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου στην Κομοτηνή και την Παρασκευή 27/01/2012 στον πολυχώρου του "Εθνολογικού Μουσείου Θράκης", στην Αλεξανδρούπολη.

Οργάνωση: Εκδόσεις Πατάκη & Βιβλιοπωλεία Ελευθερουδάκης

Ετήσια Γενική Συνέλευση για το Φιλοζωϊκό Σωματείο "Κιβωτός"

2012-01-23T21:15:00.000+02:00

Την Τετάρτη στις 25 Ιανουαρίου, πραγματοποιεί τη γενική του συνέλευση, το Φιλοζωικό Σωματείο ΚΙΒΩΤΟΣ με έδρα την Αλεξανδρούπολη. Η γενική συνέλευση προγραμματίζει για τις 18:30 στο χώρο του ΚΕΠΑΚΥ (Κέντρο Πααροχής Κοινωνικών Υπηρεσιών) επί της Καρτάλη 2, στην Αλεξανδρούπολη, όπου θα πραγματοποιηθεί η συνέλευση του σωματείου, με θέματα τον απολογισμό των πεπραγμένων του σωματείου για το έτος 2011 και, εκλογή νέου διοικητικού συμβουλίου. Πριν τη συνέλευση θα προηγηθεί η κοπή της βασιλόπιτας του Σωματείου.

Για περισσότερα, στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.kivotosalexpolis.gr/

«Ο Οδυσσέας Ελύτης και η ποίηση του πολέμου: Αντιστάσεις στην εποχή»

2012-01-22T17:37:00.001+02:00

Αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του: Δεύτερη Ομιλία

Συνεχίζεται το αφιέρωμα (http://theovaf.blogspot.com/2011/11/blog-post_6852.html) στον Οδυσσέα Ελύτη από το Σωματείο Φίλων του Εθνολογικού Μουσείου Θράκης με τη δεύτερη ομιλία του κύκλου από την κ. Βασιλική Κοντογιάννη, καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας Δ.Π.Θ., με τίτλο: «Ο Οδυσσέας Ελύτης και η ποίηση του πολέμου: Αντιστάσεις στην εποχή». Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2012 και ώρα 19:00 στον πολυχώρο του Μουσείου.

Είσοδος ελεύθερη

Η κήρυξη του 2011 ως «Έτος Οδυσσέα Ελύτη» από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού για τον εορτασμό των 100 χρόνων από τη γέννησή του (1911-1996) αποτελεί μια ξεχωριστή ευκαιρία ανανεωμένης αναγνωστικής απόλαυσης και μελέτης του πολυσχιδούς έργου του νομπελίστα ποιητή μας.
Με το ιδιαίτερο ποιητικό του ιδίωμα ο Ελύτης ανανέωσε την ελληνική ποίηση και διέγραψε μια φωτεινή πορεία, που επιβραβεύθηκε το 1960 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης, ενώ το 1979 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας «για την ποίηση του, που με φόντο την ελληνική παράδοση, με αισθηματοποιημένη δύναμη και πνευματική οξύνοια ζωντανεύει τον αγώνα του σύγχρονου ανθρώπου για ελευθερία και δημιουργία».

Προσεχείς ομιλίες:
22/2/2012, 7 μ.μ.
«Ο Οδυσσέας Ελύτης αναγνώστης του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη»
Χελιδώνη Στέλλα, Λέκτορας Νεοελληνικής Φιλολογίας Δ.Π.Θ.

21/3/2012, 7 μ.μ.

«Ο πλασμένος για τα νησιά του Αιγαίου: Ο ποιητής και η συνείδηση του κόσμου»

Βασιλειάδης Βασίλης, Ερευνητής του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας

Για περισσότερα εδώ:

http://www.emthrace.org/

Παράταση για το "Αμάν - Αμήν" στο "Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης"

2012-01-22T16:59:00.001+02:00

Παρατείνονται οι παραστάσεις του «Αμάν Αμήν» έως την Κυριακή 29 Ιανουαρίου, στο Βασιλικό Θέατρο, λόγω μεγάλης προσέλευσης κοινού, όπως ανακοίνωσε το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (http://theovaf.blogspot.com/2011/12/blog-post_6221.html).

Η μουσική παράσταση, βασισμένη στο ρεμπέτικο τραγούδι, σε σκηνοθεσία του Σταύρου Ξαρχάκου, παρουσιάζεται στο Βασιλικό από τα τέλη Δεκεμβρίου και αποτελεί μια συμπαραγωγή του ΚΘΒΕ και του θεάτρου «Ακροπόλ» της Αθήνας. Τα σκηνικά - κοστούμια είναι της Ερσης Δρίνη, οι φωτισμοί του Γρηγόρη Καραντινάκη. Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί - τραγουδιστές: Ζαχαρίας Καρούνης, Ελίτα Κουνάδη, Κώστας Μαντζόπουλος, Νάνα Μπινοπούλου, Καίτη Ντάλη, Mαρία Σουλτάτου και Κώστας Τσίγκος.

Μετά το τέλος των παραστάσεων στη Θεσσαλονίκη, θα δοθούν 20 παραστάσεις στο θέατρο «Ακροπόλ», στην Αθήνα.

Το «Δέρμα που κατοικώ» στο Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης (23 & 24/01/2012)

2012-01-22T16:42:00.000+02:00

Τη βραβευμένη ταινία του ανατρεπτικού Πέδρο Αλμοδόβαρ, το «Δέρμα που κατοικώ», παρουσιάζει στο κοινό της Αλεξανδρούπολης η Κινηματογραφική Λέσχη Αλεξανδρούπολης, τη Δευτέρα και Τρίτη 23 & 24 Ιανουαρίου. Η ταινία θα προβληθεί στο Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης στις 9:30 το βράδυ.

Το σατανικό σχέδιο εκδίκησης που βάζει μπροστά ένας πλαστικός χειρουργός θα οδηγήσει σε τραγικά αποτελέσματα, σε μια ταινία που κινείται ανάμεσα στις ταινίες τρόμου και το ψυχολογικό δράμα. Από τις ταινίες τρόμου και τη μαύρη κωμωδία μέχρι το θρίλερ και το ψυχολογικό δράμα αντλεί στοιχεία ο Πέδρο Αλμοδόβαρ για τη νέα του ταινία «Το δέρμα που κατοικώ».

Ο ήρωας του, ο Ρόμπερτ Λεντγκάρντ (ένας πολύ καλός, συγκρατημένος Αντόνιο Μπαντέρας), είναι ένας εξαίρετος πλαστικός χειρουργός που, μετά την τραγική αυτοκτονία της γυναίκας του, αρχίζει να πειραματίζεται με τη δημιουργία ενός συνθετικού δέρματος που θα την επαναφέρει στη ζωή. Τα πράγματα παίρνουν αναπάντεχη τροπή όταν ο Ρόμπερτ, στα πρόθυρα της τρέλας, μετά το βιασμό και την αυτοκτονία της κόρης του, απάγει τον βιαστή της και βάζει μπροστά ένα σατανικό σχέδιο εκδίκησης.

Με βάση το βιβλίο του συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Τιερί Ζονκέ, ο Αλμοδόβαρ έφτιαξε μια ταινία που περιέχει όλα τα γνωστά στοιχεία των ταινιών του.

Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Αντόνιο Μπαντέρας, Ελένα Ανάγια, Γιαν Κορνέτ, Μαρίζα Παρέδες.

Μαρία Λούκα - Εμφανίσεις εντός και εκτός Αθηνών

2012-01-22T14:59:00.004+02:00

H Μαρία Λούκα ξεκινά μια σειρά συναυλιών στα πλαίσια μιας μικρής χειμερινής περιοδείας.

Σταθμοί μουσικοί, ανάσες μελωδικές σε όλη την Ελλάδα, με έναν τρόπο που λειτουργεί λυτρωτικά σε μια εποχή δυσκολίας και προβληματισμού.

Χαμηλή είσοδος, ωραία τραγούδια και καλοί μουσικοί συνθέτουν το σκηνικό μιας ωραίας χειμωνιάτικης διαδρομής. Και ακολουθούν κι άλλες πόλεις.

Γιατί... το ομορφότερο ταξίδι, είναι πάντα με παρέα!

20/1 Λαμία

26/1 Άγιος Νικόλαος

27/1 Ηράκλειο

28/1 Χανιά

3/2 Αθήνα (Ρουφ)

10/2 Αθήνα (Ρουφ)

11/2 Πέρδικα Θεσπρωτίας

25/2 Κύθηρα

2/5 Καβάλα

Το "Ακόμα είσαι εδώ" είναι ένα καινούργιο τραγούδι που έγραψε ο Δημήτρης Καρράς για τη φωνή της Λούκα. Η Μαρία είναι από τις αγαπημένες νέες ερμηνεύτριες και τραγουδοποιούς της εκπομπής και του μπλοκ μας... παρακάτω μια συνέντευξη που κάναμε το καλοκαίρι του 2009: http://theovaf.blogspot.com/2009/10/blog-post_5578.html

Φωτεινή Βελεσιώτου & Γιάννης Μήτσης μαζί επί σκηνής

2012-01-22T14:51:00.000+02:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ΦΩΤΕΙΝΗ ΒΕΛΕΣΙΩΤΟΥ και ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΣΗΣ

Παρουσιάζουν στον ΡΥΘΜΟ Stage το πρόγραμμα

"AΠΟ ΒΑΡΥ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ ΜΕΧΡΙ ΣΚΛΗΡΟ ΡΟΚΑΚΙ"

Η Φωτεινή Βελεσιώτου και ο Γιάννης Μήτσης είναι φίλοι από χρόνια. Ζούνε το τραγούδι από άλλη μεριά ο καθένας τους.

Η Φωτεινή τραγουδάει λαϊκά και ο Γιάννης τραγουδάει ροκ . Φέτος πραγματοποιούν μιά παλιά τους επιθυμία, να συνεργαστούν στη σκηνή και να αποδείξουν πως τα αντίθετα συνεργάζονται και αλληλοσυμπληρώνονται.

Πως το ροκ είναι βαθύτατα λαϊκό και το αληθινό λαϊκό είναι ροκ.

Η συνάντηση τους επί σκηνής είναι εκρηκτική.

Το πάθος τους στα όρια. Το ρεπερτόριο αποκαλυπτικό.

Η διαδρομή «από βαρύ ζεϊμπέκικο μέχρι σκληρό ροκάκι».

Μαζί τους εμφανίζονται οι εξαιρετικοί μουσικοί:

Σπύρος Γκούμας μπουζούκι τρίχορδο, κιθάρα, μαντολίνο,τραγούδι

Τσιολχάς Δημήτρης ακορντεόν, τραγούδι

Δημήτρης Οικονομάκης κοντραμπάσο

Την επιμέλεια του προγράμματος έκανε ο Άγγελος Σφακιανάκης

Ρυθμός Stage:

Μαρίνου Αντύπα 38

16346 Ηλιούπολη

Τηλέφωνο: 210 9750060

www.rythmos-stage.gr

Ηλεκτρονικές Κρατήσεις:

www.tickethour.com

τηλ. Κέντρο 211 21 11 80 55 55

Είσοδος: 12€ (με μπύρα ή κρασί)

Υπεύθυνος επικοινωνίας:

Λουκάς Φωτόπουλος +30 6947 995597 fotopoulosl@yahoo.com

Ο Αρά Γκιουλέρ στο "Εθνολογικό Μουσείο Θράκης"

2012-01-22T02:14:00.001+02:00

Πλήθος κόσμου παρακολούθησε χτες την ομιλία του σπουδαίου Τούρκου φωτογράφου Ara Guler (http://theovaf.blogspot.com/2012/01/ara-guler.html) στο φιλόξενο και δραστήριο "Εθνολογικό Μουσείο Θράκης", στην Αλεξανδρούπολη.

Ο Αρά Γκιουλέρ μας μίλησε για την πορεία του στη ζωή και την τέχνη, παρακολουθήσαμε κάποιες από τις σημαντικότερες φωτογραφίες του, απάντησε σε μερικές ερωτήσεις και υπέγραψε ένα από τα πολλά βιβλία που έχει γράψει.

Η Αγγελική Γιαννακίδου και οι συνεργάτες της θα πρέπει να είναι ευτυχισμένοι μιας και το "Εθνολογικό Μουσείο Θράκης" ήταν για άλλη μια φορά γεμάτο, όπως σε κάθε εκδήλωση εξάλλου.

Είναι όμως επιτακτική ανάγκη -το γνωρίζουν και το προσπαθούν και οι ίδιοι βέβαια- να βρεθεί ένας άλλος, μεγαλύτερος χώρος για τις εκδηλώσεις του Μουσείου, μιας και ο πολυχώρος του Ε.Μ.Θ. είναι μικρός και προβληματικός όσον αφορά την ηχητική κάλυψη των εκδηλώσεων (http://theovaf.blogspot.com/2011/12/blog-post_3766.html).

Παρακάτω, μερικές μαγικές στιγμές ενός σημαντικού φωτορεπόρτερ, από την επίσημη ιστοσελίδα του: http://www.araguler.com.tr/

Η Θρυλική Μαρία Κάλλας και η Κωνσταντινούπολη του χθες, του σήμερα και του αύριο...

Και τέλος, μια φωτογραφία που θυμίζει ρεμπέτικο τραγούδι!

Είναι Τούρκοι μουσικοί και τραγουδιστές σε κάποιο στέκι της Πόλης...

Φωτογραφίες από την εκδήλωση (21/01/2012): Θεοδόσης Βαφειάδης

Η Γυναίκα της Πάτρας στην Καβάλα (28 & 29 Ιανουαρίου 2012)

2012-01-21T18:10:00.000+02:00

ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας

Η Γυναίκα της Πάτρας

του Γιώργου Χρονά

Θέατρο Αντιγόνη Βαλάκου

28 και 29 Ιανουαρίου

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καβάλας, φιλοξενεί στο Θέατρο Αντιγόνη Βαλάκου στις 28 και 29 Ιανουαρίου, την εξαιρετική παράσταση «Η γυναίκα της Πάτρας» που συγκλόνισε τους θεατές και ενθουσίασε τους κριτικούς με την εξαιρετική ερμηνεία της Ελένης Κοκκίδου, σε σκηνοθεσία Λένας Κιτσοπούλου.

Πρόκειται για μια μοναδική σκηνική απόδοση των αφηγήσεων της ζωής της πόρνης Πανωραίας, στον ποιητή Γιώργο Χρονά. Ο ποιητής είχε κάνει ο ίδιος μια σειρά συνεντεύξεων στην Πανωραία τη δεκαετία του ’80 αποτυπώνοντας με μοναδικό τρόπο ένα ιδιαίτερο ανθρώπινο πλάσμα. Ένας παραληρηματικός μονόλογος μιας παθιασμένης, πονεμένης γυναίκας, που εξομολογείται τη ζωή της και μιλάει ανοιχτά και χωρίς φόβο για τον πόνο, τη βία, την ηδονή, την αγάπη, τον έρωτα. Ένα πλάσμα πληθωρικό που τραγουδάει, χορεύει, κλαίει, γελάει, θυμώνει, προκαλεί.

Μία τολμηρή, ανατρεπτική, εκρηκτική παράσταση.

Η Γυναίκα της Πάτρας

με την Ελένη Κοκκίδου

Βραβείο Ερμηνείας Κάρολος Κουν

Βραβείο κοινού του περιοδικού Αθηνόραμα

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Η γυναίκα της Πάτρας είναι η καταγραφή του Γιώργου Χρονά των συνεντεύξεων που έκανε σε μια διάσημη πόρνη της Πάτρας, την Πανωραία, η οποία άρχισε να εξασκεί το επάγγελμά της τη δεκαετία του ’50. Η γυναίκα αυτή, άνοιξε την ψυχή της στον ποιητή Χρονά, στις αρχές του ’80, όταν συναντήθηκαν στην Πάτρα και του διηγήθηκε την ζωή της. Μία ζωή ακραία, σκληρή, βίαιη, τρομαχτική, επικίνδυνη αλλά ταυτόχρονα γεμάτη πάθος, ορμή και ηδονή. Ο χειμαρρώδης λόγος της Πανωραίας μετατρέπει το κείμενο σε ποίηση. Η γλώσσα της απελευθερωμένης λαϊκής ψυχής που έχει ανάγκη να μιλήσει είναι η γλώσσα που δημιούργησε το δημοτικό, το σμυρναίικο και το ρεμπέτικο τραγούδι και η Πανωραία άθελά της συνθέτει μονολογώντας μία τέτοια «μουσική», ένα τραγούδι σπαραχτικό, άμεσο και αληθινό.

Ένας τέτοιος λόγος, λοιπόν, σε συνδυασμό με τη συγκλονιστική ιστορία αυτής της ανθρώπινης ύπαρξης, η οποία καθημερινά ακροβατεί μεταξύ ζωής και θανάτου, δεν μπορεί παρά να σε γοητεύσει και να σε συγκινήσει. Το θέατρο, ως μία τέχνη, που αρέσκεται στις «καταδύσεις», είναι το μόνο μέσο που είχαμε εμείς, ώστε να βγάλουμε ξανά στο φως αυτή τη γυναίκα και δίνοντάς της λίγη από την τέχνη του θεάτρου, να πάρουμε από εκείνη όλη την τέχνη της ζωής. Της αληθινής ζωής, αυτής που κάποιοι «εκλεκτοί» την βιώνουν πληρώνοντας με σάρκα και αίμα, για να μπορούμε εμείς από τον καναπέ μας να μορφωνόμαστε και να λεγόμαστε καμιά φορά και καλλιτέχνες. Η Πανωραία δεν ζει μία δυστυχισμένη ζωή, παρ' όλες τις δυστυχίες. Ζει μια ζωή που τη γεύεται ολόκληρη, την τραγουδάει, τη χορεύει, τη θρηνεί και την εξυμνεί, την εξαντλεί με όλη της την ύπαρξη και μέσα από το σκοτάδι ξαναβγαίνει στο φως με το χαμόγελο του νικητή. Ζει, ευγνωμονώντας τη ζωή που της χαρίστηκε, με μια ανάταση ανθρώπινη ( ή θεϊκή ) που ακυρώνει την οποιαδήποτε μιζέρια.

Εμείς, έπρεπε από το μηδέν, όχι να μεταφέρουμε το βιβλίο στη σκηνή, αλλά να δημιουργήσουμε από την αρχή την ιστορία, με τον δικό μας θεατρικό κώδικα, και πάνω από όλα με το σώμα και την φωνή της ηθοποιού, προσθέτοντας στην Πανωραία τα χαρακτηρίστηκα και την ψυχή της Ελένης Κοκκίδου, το γέλιο το δικό της, την ομιλία της, την εμπειρία της. Ακριβώς επειδή κάνουμε θέατρο -και αυτό σημαίνει ότι μεταγράφουμε τις ιστορίες, τις σχολιάζουμε, επιλέγουμε σε πιο σημείο θα βάλουμε τον μεγεθυντικό μας φακό και για πόση ώρα-, κάνουμε δικό μας μοντάζ, φτιάχνουμε την δική μας παρτιτούρα, μιλάμε με την δική μας γλώσσα. Το ζητούμενο για μας στο θέατρο είναι η ελευθερία του ανθρώπου που βρίσκεται στο φως και ερμηνεύει. Να οδηγείται από την παράσταση σ' αυτό που εκείνος ευχαριστιέται να λέει και να κάνει. Στην παράσταση μας, θέλουμε αυτή η γυναίκα να υπάρξει πάνω στη σκηνή, όχι μόνο να αφηγηθεί την ζωή της, αλλά να ζωντανέψει στο τώρα, σαν να μπήκε για μία ώρα μέσα στο θέατρο, σαν να μπήκε από τον δρόμο μέσα στο θέατρο για να μιλήσει στο κοινό, και να βιώσει ξανά κάποιες μνήμες της μπροστά στα μάτια μας.

Η Πανωραία δεν είναι πουτάνα, είναι πάνω απ όλα γυναίκα, άνθρωπος. Έχει ερωτευτεί κι έχει πονέσει όπως όλοι μας, μας διδάσκει ότι πουτάνες είμαστε κι εμείς που είμαστε «καθώς πρέπει». Το επάγγελμα σου το αγαπάς και πολύ συχνά το «πουλάς'» είτε για να επιβιώσεις, είτε για να αναγνωριστείς, ακριβώς όπως κάνουμε κι εμείς στην δουλειά μας. Προσπαθούμε στην παράστασή μας να μιλήσουμε για τους εαυτούς μας, όπως άλλωστε σε κάθε παράσταση. Έχουμε στα χέρια μας ένα κείμενο που μας επιτρέπει να μπούμε μέσα σ' αυτό το σπίτι με το κόκκινο φως, που πάντα για κάποιο λόγο μας γοητεύει και μας κινεί την περιέργεια, αλλά ποτέ δεν μπαίνουμε.

Λένα Κιτσοπούλου

Ταυτότητα της παράστασης

Συγγραφέας: Γιώργος Χρονάς

Σκηνοθεσία: Λένα Κιτσοπούλου

Ερμηνεύει η Ελένη Κοκκίδου

Σκηνικά – Κοστούμια: Τατιάνα Σουχορούκωφ

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Θέατρο Αντιγόνη Βαλάκου

Σάββατο 28 και Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012

Ώρα έναρξης : 21:00

Τιμές εισιτηρίων : 15 € - 10 €

Για περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας 2510. 220876 – 7 ώρες γραφείου.

" Το μαγεμένο νησί " απόψε στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής

2012-01-21T14:59:00.000+02:00

Το Μαγεμένο Νησί - The Enchanted Island των Handel, Vivaldi, Rameau.
Μην χάσετε στις 21 Ιανουαρίου 2012 στις 19:55, Το Μαγεμένο Νησί - The Enchanted Island των Handel, Vivaldi, Rameau σε ζωντανή μετάδοση από την Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ

Σε ένα καινούργιο εξαιρετικό έργο, οι λάτρεις της Μπαρόκ όπερας θα τα έχουν όλα: τους καλύτερους λυρικούς τραγουδιστές του κόσμου, εξαίσια μουσική από τους σπουδαιότερους συνθέτες Μπαρόκ, και μια ιστορία εμπνευσμένη από τον Σαίξπηρ. Στο Μαγεμένο Νησί, οι εραστές από το Όνειρο Θερινής Νυκτός του Σαίξπηρ ναυαγούν στο φανταστικό νησί του από την Τρικυμία. Εμπνευσμένο από τα μουσικά ποτ-πουρί και τις μασκαράτες του 18ου αιώνα, το έργο παρουσιάζει άριες και ανσάμπλ από τους Χέντελ, Βιβάλντι, Ραμώ και άλλους, καθώς και ένα καινούργιο λιμπρέτο από τον Jeremy Sams. Ο διακεκριμένος μαέστρος William Christie διευθύνει μια πλειάδα αστέρων με τον David Daniels (Πρόσπερο) και την Joyce DiDonato (Σύκοραξ) στους ρόλους των άσπονδων εχθρών, τον Plácido Domingo στο ρόλο του Ποσειδώνα, τη Danielle de Niese ως Άριελ και τον Luca Pisaroni ως Κάλιμπαν. Η Lisette Oropesa και ο Anthony Roth Costanzo υποδύονται την Μιράντα και τον Φερδινάνδο, αντίστοιχα. Η σκηνοθεσία και ο σχεδιασμός της εντυπωσιακής παραγωγής είναι από τους Phelim McDermott και Julian Crouch (Satyagraha και το επετειακό γκαλά για τα 125 χρόνια της Μητροπολιτικής.

Συνθέτες: George Frideric Handel, Jean-Philippe Rameau, Antonio Vivaldi
Λιμπρέτο: Jeremy Sams
Διεύθυνση Ορχήστρας: William Christie
Σκηνοθεσία: Phelim McDermott
Σκηνογραφία: Julian Crouch
Βοηθός Σκηνοθέτη & Σκηνικά: Julian Crouch
Κοστούμια: Kevin Pollard
Φωτισμός: Brian MacDevitt
Χορογραφία: Graciela Daniele
Σχεδιασμός Animation και Προβολών: 59 Productions

Άριελ: Danielle de Niese
Μιράντα: Lisette Oropesa
Σύκοραξ: Joyce DiDonato
Πρόσπερος: David Daniels
Φερδινάνδος: Anthony Roth Costanzo
Ποσειδώνας: Plácido Domingo
Κάλιμπαν: Luca Pisaroni

Ορχήστρα και Χορωδία της ΜΕΤ

Το νέο Δ.Σ. του συλλόγου "Αρχείο Μουσικολαογραφικής Παράδοσης Χρόνης Αηδονίδης

2012-01-20T17:49:00.000+02:00

Την Τετάρτη 18-01-2012 αναδείχθηκε κατόπιν εκλογής το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του συλλόγου με την επωνυμία ΑΡΧΕΙΟ ΜΟΥΣΙΚΟΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ «ΧΡΟΝΗΣ ΑΗΔΟΝΙΔΗΣ» που εδρεύει στην Αλεξανδρούπολη, το οποίο έχει ως ακολούθως:

Πρόεδρος: ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ
Αντιπρόεδρος Πολιτιστικών: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΜΜΟΣ
Αντιπρόεδρος Διοικητικού: ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΕΛΗΒΑΣΙΛΗΣ
Γραμματέας: ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΤΟΜΠΑΪΔΟΥ

Ταμίας: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ
Μέλος: ΠΑΥΛΟΣ ΒΑΡΕΛΑΚΗΣ
Μέλος: ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΑΤΑΡΛΗΣ

Η Μαριέττα Φαφούτη, ζωντανά στο "Σταυρό του Νότου" (24 & 31/01/2012)

2012-01-19T21:11:00.000+02:00

Marietta Fafouti and Band
“Back to Happiness!” • Volume2
Τρίτες 17, 24 & 31/1
Στο Club του Σταυρού του Νότου

Τί είναι ευτυχία για τον καθένα; Και που μπορεί κανείς να την βρει; Ένας τρελός επιστήμονας που δεν έχει γελάσει ποτέ του, ένα κορίτσι με το όνομα Φαφούτη, 6 (σχεδόν) φυσιολογικοί μουσικοί και 3 ασυγκράτητοι καλλιτέχνες πρωταγωνιστούν σε μία συναυλία-έκπληξη που θα κάνει ακόμα και τον πιο απογοητευμένο άνθρωπο να χαμογελάσει! Κάθε «Back to Happiness» live δεν είναι απλά ένα live. Τραγούδια και εικόνες μπλέκονται μεταξύ τους ενώ παράλληλα μία αστεία ιστορία για την ανακάλυψη των ανθρώπινων χαμόγελων εξελίσσεται μπροστά στα μάτια των θεατών.

Πρώτα κατέκλυσε το ραδιόφωνο με το single της «Don’t Stop», ενώ ο δίσκο της «Try A little romance» κατάφερε να μπει στα top 10 των καλύτερων album της χρονιάς που μας πέρασε. Η Μαριέττα Φαφούτη λατρεύει την ανεμελιά των 60s, την σπιρτάδα και 70s και τα μιούζικαλ. Έτσι τα τραγούδια της είναι γεμάτα φρεσκάδα, νεύρο και θεατρικότητα προκαλώντας χαμόγελα ευφορίας αλλά και συγκίνηση.
Το μεγάλο μυστικό της Μαριέττας όμως, είναι η μπάντα της. Η Ευαγγελία Ξυνοπούλου στα φωνητικά και τα κρουστά, η Εύη Κουρτίδου στις κιθάρες και τα φωνητικά, ο Θοδωρής Ζευκιλής στο μπάσο και τα φωνητικά, ο Κώστας Χαλιώτης στα τύμπανα, ο Τζιμ Σταρίδας στο τρομπόνι, ο Νίκος Αγγλούπας στον ήχο, η Κλαίρη Φαφούτη στα video projections και ο Στράτος Μπιχάκης στα φώτα, είναι η μαγική ομάδα που κάνει κάθε θετική σκέψη… πραγματικότητα. Μαζί λοιπόν θα παρουσιάσουν στο club του Σταυρού του Νότου τις Τρίτες 17, 24 και 31 Ιανουαρίου, το album «Try a little romance», αγαπημένες διασκευές από τα 60s και τα 70s, αλλά και τραγούδια από τον νέο δίσκο της Μαριέττας Φαφούτη.
Η συναυλία όμως θα πλημμυρίζει και από εικόνες, αφού θα είναι γεμάτη από στιγμιότυπα ευτυχίας ιδωμένα μέσα από το φακό της Κλαίρης Φαφούτη και από video projections κομμένα και ραμμένα στα μέτρα των τραγουδιών της μπάντας.

Τις Τρίτες 17, 24 & 31 Ιανουαρίου στο club του Σταυρού του Νότου, η ευτυχία είναι δυνατή!

Είσοδος: 10€ με μπύρα-κρασί - Ώρα προσέλευσης: 22.00
Σταυρός του Νότου Club - τηλ. κρατήσεων: 210 9226975

Η συνέντευξη με τη Μαριέττα Φαφούτη:

http://theovaf.blogspot.com/2011/01/blog-post_8133.html

http://www.e-orfeas.gr/artists/newartists/2858-article.html

Η μνήμη του τόπου μέσα από τον φακό του Ara Guler

2012-01-19T19:36:00.002+02:00

Το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης και το ΚΕΔΗΦΩΤ (Κέντρο Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης) φιλοξενούν ομιλία του Ara Guler με τίτλο «Η μνήμη του τόπου μέσα από τον φακό του Ara Guler» το Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2012 και ώρα 19:00 στον πολυχώρο του Μουσείου.

Ο Ara Guler (ονομάζεται το "μάτι της Πόλης") γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1928. O πατέρας του, Αρμενικής καταγωγής και ιδιοκτήτης φαρμακείου στην Istiklal Avenue, είχε ένα ευρύ κύκλο φίλων από τον κόσμο της τέχνης. Η πρώιμη επαφή του Ara Guler με αυτόν τον κόσμο τον ενέπνευσε να ξεκινήσει μια καριέρα στον κινηματογράφο. Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων εργάστηκε σε κινηματογραφικά στούντιο και παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής από τον Muhsin Ertuğrul, τον ιδρυτή του σύγχρονου τουρκικού θεάτρου. Ωστόσο, εγκατέλειψε τον κινηματογράφο υπέρ της δημοσιογραφίας, και προσλαμβένεται από την εφημερίδα Yeni Istanbul ως φωτορεπόρτερ το 1950 ενώ παράλληλα σπουδάζει οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην εφημερίδα, Hurriyet.

Το 1958, το αμερικάνικο περιοδικό Time-Life άνοιξε υποκατάστημα στην Τουρκία, και o Ara Guler έγινε ο πρώτος ανταποκριτής του για την Εγγύς Ανατολή. Σύντομα έλαβε προμήθειες από άλλα διεθνή μέσα ενημέρωσης, όπως το Paris Match, Stern και η Sunday Times του Λονδίνου.

Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας το 1961, ο Guler εργαζόταν στο περιοδικό Hayat ως επικεφαλής του φωτογραφικού τμήματος. Εκείνη την εποχή, συνάντησε τον Henri Cartier-Bresson και τον Marc του Riboud, ο οποίος τον προσλαμβάνει στο πρακτορείο Magnum Photos. (Δεν είναι προς το παρόν μέλος.) Το ίδιο έτος, έγινε δεκτός ως ο μόνος Τούρκος, μέλος της "Αμερικανικής Εταιρείας Φωτογράφων" (σήμερα ονομάζεται American Society for Media Photographers- ASMP). Το 1962 κερδίζει τον διάσημο τίτλο του "Master of Leica".

Ο Ara Guler ταξίδεψε σε χώρες όπως το Ιράν, το Καζακστάν, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, την Ινδία, Κένυα, Νέα Γουινέα, Βόρνεο, καθώς και όλα τα μέρη της Τουρκίας.

Το 1970 φωτογραφίζει πολιτικούς και καλλιτέχνες, όπως Winston Churchill, Indira Gandhi, Μαρία Κάλλας, ο John Berger, Bertrand Russell, Willy Brandt, Αλφρεντ Χίτσκοκ, Ansel Adams, Imogen Cunningham, Marc Chagall, Salvador Dali και Pablo Picasso. Το 1979, παίρνει το πρώτο βραβείο ρεπορτάζ του Συλλόγου των Τούρκων δημοσιογράφων. Το 1999, του απονέμεται στην Τουρκία ο τίτλος του "Φωτογράφου του Αιώνα". Τα έργα του Ara Guler συλλέγονται από διεθνείς οργανισμούς, όπως η Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας στο Παρίσι, το George Eastman Μουσείο στο Ρότσεστερ, Νέα Υόρκη, το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα-Λίνκολν Sheldon Memorial Art Gallery,το Μουσείο Ludwig Köln, και Das imaginäre Photo-Μουσείο, Köln. Ζει και εργάζεται στην Πόλη.

Φωτογραφίες από την εκδήλωση:

http://theovaf.blogspot.com/2012/01/blog-post_22.html

(21/01/2012)

Γνωριμία

2012-01-19T00:01:00.003+02:00

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

Μουσική - Ερμηνεία: Θανάσης Γκαϊφύλλιας

Δίσκος: "Η Ατέλειωτη Εκδρομή" (1975)

Σε γνώρισα αρχές του '64
σαν έφευγε το τρένο για τη Χαλκίδα
είναι κλουβί μου λες ο κόσμος και παγίδα
ν' ακούς απ' το transistor τα ρεμπέτικα

Μαλαματένια λέπια είχε το σώμα σου
κι έτσι από τότε πιάστηκα και δέθηκα (Χ2)

Στα μάτια σου έτρεχε μεγάλος ποταμός
μες στο στενό και στο μηχανουργείο
τώρα τη ζωή σου τη βρίσκω στο σφαγείο
να έχει γίνει αέρας και καπνός

Πάλι ρίχνεις πέτρες μες στα κύματα
με σκοπό ρεμπέτικο και ποιήματα (Χ2)

Ένα από τα τρία τραγούδια που έγραψε ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας με το Μάνο Ελευθερίου. Η θρυλική "Ατέλειωτη Εκδρομή", το λιγότερο γνωστό "Οι κιθάρες των νερών" και η αξεπέραστη "Γνωριμία" που ακούμε απόψε...

Ένα από τα καλύτερα τραγούδια που έχω ακούσει στη ζωή μου!

Το βίντεο έκανε η φίλη Αναστασία Επισκοπούλου και την ευχαριστούμε θερμά για το άρτιο αποτέλεσμα: http://www.youtube.com/user/JBAnastasia

Η σημερινή ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε δύο πρόσωπα:

Στον αγαπημένο Καλλιτέχνη και Άνθρωπο Θανάση Γκαϊφύλλια, λόγω της ονομαστικής εορτής του. Να είναι γερός, δυνατός, μάχιμος, δραστήριος, ανήσυχος και δημιουργικός... όπως πάντα.

Αλλά και σε μια σπουδαία και αγαπημένη φίλη. Στη Μαρίνα Κωστή (Γαλανή - Γαλαζιανή...) που δίνει μια δύσκολη και μεγάλη μάχη αυτές τις μέρες. Και θα τα καταφέρει!

http://www.youtube.com/playlist?list=PLE1919585262982DB

Ο Λευτέρης Χαψιάδης εφ' όλης της ύλης στον "Ορφέα" (www.e-orfeas.gr)

2012-01-17T22:07:00.000+02:00

Δεκέμβριος 2011. Πηγαίνοντας στα Κοίλα του Έβρου για να συναντήσω από κοντά το γνωστό λαϊκό στιχουργό Λευτέρη Χαψιάδη. Αποτέλεσμα των συναντήσεών μας (δύο φορές πήγα στο χωριό) η παρακάτω εφ' όλης της ύλης συνέντευξη που έγινε για λογαριασμό του διαδικτυακού μουσικού περιοδικού "Ορφέας". Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Τάσο Καραντή για κάποιες ερωτήσεις που ήθελε να κάνει ο ίδιος στο Λευτέρη Χαψιάδη και τις χρησιμοποίησα εγώ τελικά, στη Δώρα Παπαδοπούλου βέβαια για τον υπέροχο σχεδιασμό (κάτι που ισχύει σε όλα τα άρθρα του περιοδικού), αλλά και στην καλή μας φίλη Αθηνά Ντίνου... για την πολύτιμη βοήθειά της.

Λευτέρης Χαψιάδης: Είμαι αγρότης, κτηνοτρόφος, και στις ελεύθερες ώρες μου, γράφω τραγούδια και βιβλία

«Να είμαι νέος κι άνεργος
Τί κρίμα κι αδικία / Να ψάχνω μεροκάματο / Και νά’ μαι 23
Σαν άνθρωπος να μη μπορώ / Να πιω και εγώ ένα ποτό

Γράμματα, σπουδές, πτυχία / Και τ’ όνειρό μου γκρίζο
Ούτε μια ευκαιρία / Για να δείξω πως αξίζω
Φταίνε τα συστήματά σας / Που παιδεύουν τα παιδιά σας»

Φωτογραφίες: Θεοδόσης Βαφειάδης

Ολόκληρη η συνέντευξη στον "Ορφέα" και περισσότερες (παλιές) φωτογραφίες από το προσωπικό αρχείο του στιχουργού και από δημοσιεύματα του τύπου:

http://www.e-orfeas.gr/artists/interviews/5886-%CE%9B%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B7%CF%82-%CE%A7%CE%B1%CF%88%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%95%CE%AF%CE%BC%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%B3%CF%81%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%82,-%CE%BA%CF%84%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%86%CE%BF%CF%82,-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%82-%CF%8E%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%BF%CF%85,-%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CF%89-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1.html

Σούλης Λιάκος & Με δυο πούπουλα στην πλάτη

2012-01-17T20:36:00.001+02:00

Μετά την έντονη εντύπωση που άφησε ο Σούλης Λιάκος πριν 4 χρόνια με τον δίσκο «Το μέσα μου βουνό» επανέρχεται στα δισκογραφικά δρώμενα μ' ένα CD, με 13 τραγούδια, το οποίο υπάρχει μέσα σ' ένα βιβλίο με εννέα διηγήματα, με τίτλο «Με δυό πούπουλα στην πλάτη».

Ο Σούλης Λιάκος γεννήθηκε και ζει μόνιμα στη Βέροια. Συνοδοιπόρος και παιδικός φίλος του Νίκου Ζιώγαλα, δεν εγκατέλειψε ποτέ την Βέροια όπου ζει και δημιουργεί. Σπούδασε κλασσική κιθάρα και ανώτερα θεωρητικά στην Ελλάδα και φαρμακευτική στην Ιταλία.

Η τέταρτη εκφραστική κατάθεση του Σούλη συντίθεται από δεκατρία νέα τραγούδια και εννέα διηγήματα που αποκαλύπτουν τις κρυφές αιτίες και τις ανάγκες που τα δημιούργησαν.

Eίναι τα συναισθήματα όπως τα εκφράζει ένα παιδί αλλά τα καταγράφει ένας μεγάλος. Φωτίζονται στιγμές ενός παρελθόντος χρόνου, σκληρού, τρυφερού και απροσδιόριστου, η μαρτυρία μπερδεύεται με την μυθοπλασία και η απόσταση του χρόνου, η επιστροφή στα παιδικά συναισθήματα, δημιουργεί τον αρχετυπικό χρόνο: η μετάβαση σε αυτόν ισοδυναμεί με την επιστροφή μας σε μια κοινή 'συναισθηματική πατρίδα'.

Τα διηγήματα συμπληρώνουν και απογειώνουν την μουσική ποιητική διάσταση των τραγουδιών. Τα τραγούδια είναι πέραν των όποιων «αγοραίων» συμβάσεων και ξεχειλίζουν από αυθεντικότητα, πρωτοτυπία και φαντασία: τραγούδια δραματικά, ερωτικά αλλά και σκωπτικά με υπερεαλιστικές πτυχές.

Στην τολμηρή εκφραστική προσπάθεια ο Σούλης βρήκε εξαιρετικούς συμμάχους την Γλυκερία και τον Βασίλη Λέκκα αλλά και την ωριμότατη νέα φωνή της Αλεξίας Χρυσομάλλη. Την ενορχήστρωση έκανε ο συνθέτης με την βοήθεια του Διαμαντή Καραγιαννακίδη και την επιμέλεια του δίσκου έκανε ο Άγγελος Σφακιανάκης.

Η καλλιτεχνική πορεία του Σούλη Λιάκου τον καθιέρωσε και του έδωσε εξέχουσα θέση στην Ελληνική μουσική σκηνή, ως τον τραγουδοποιό που η έκφραση του καταγράφεται μέσα από τα μουσικά έργα του, με ένα τρόπο τολμηρό και ιδιαίτερο, για όσους τον γνωρίζουν, αλλά και όσους θα τον γνωρίσουν μέσα από την καινούργια δισκογραφική δουλειά του.

Το βιβλίο - CD διανέμεται σε φυσική μορφή απο την SOUND FORGE σε Ελλάδα, Κύπρο και Ευρώπη ενώ θα είναι διαθέσιμο ως download στα μεγάλα διαδικτυακά δισκοπωλεία από τα τέλη του επόμενου μήνα.

http://www.facebook.com/soulis.liakos

Πένυ Παπακωνσταντίνου & Φεγγάρι στην ταράτσα

2012-01-17T19:58:00.002+02:00

Η Πένυ Παπακωνσταντίνου είναι ένα νέο πρόσωπο και μια φρέσκια πρόταση στο χώρο της Ελληνικής Μουσικής Σκηνής. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο της c.d., με τίτλο «Φεγγάρι στην ταράτσα», που περιλαμβάνει πέντε ολοκαίνουργια και ολόφρεσκα τραγούδια, σε μουσική και στίχους της Χάρις Τσεκούρα.

Μεγαλωμένη στην Αθήνα, συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους μουσικούς της παραδοσιακής μουσικής σε διάφορους δίσκους όπου και γνώρισε τους δασκάλους της, Ειρήνη Δερέμπεη (παραδοσιακό τραγούδι) και Κάρολο Κουκλάκη (πολίτικο λαούτο).

Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες της ελληνικής και ξένης μουσικής όπως Marta Sebestyen, Λιζέτα Καλημέρη, Μαρία Σουλτάτου, Καίτη Κουλιά, Κώστας Μάντζιος, Δώρος Δημοσθένους, Ζωή Παπαδοπούλου κ.ά.

Έχει υπάρξει μέλος των μουσικών σχημάτων «Αλός Απόηχοι», «Σαντουροβιόλι express» υπό την επιμέλεια του βιολιστή, Κυριάκου Γκουβέντα καθώς επίσης και της ορχήστρας «Σεμέλη» υπό την επιμέλεια του Ανδρέα Τσεκούρα, ενώ σήμερα είναι βασικό μέλος της παραδοσιακής γυναικείας ορχήστρας «Smyrna».

Η ίδια ως μουσικός παίζει πολίτικο λαούτο, τζουρά και φλογέρες.

Το «Φεγγάρι στην ταράτσα» είναι το πρώτο και ομώνυμο τραγούδι από το c.d. που ακούγεται ήδη στα ραδιόφωνα, ενώ ένα από τα τραγούδια του δίσκου ερμηνεύει μοναδικά η Αναστασία Μουτσάτσου. Όλα τα τραγούδια είναι της πολυτάλαντης Χάρις Τσεκούρα, ενώ η Μαρία Καναβάκη ανέλαβε τις ενορχηστρώσεις των κομματιών και παίζει ακορντεόν στα τραγούδια, μαζί με τον Χρήστο Παύλη, που παίζει όλες τις κιθάρες του δίσκου, δίνοντας μας ένα πολύ όμορφο αποτέλεσμα.
Μαζί της εξαιρετικοί μουσικοί, όπως ο σολίστας Μάνος Αχαλινωτόπουλος που με το κλαρίνο του έδωσε την δική του οπτική και αγάπη σε ένα κομμάτι του δίσκου, ο Γιώργος Μακρής στην γκάιντα, ο Αλέξανδρος Παρασκευόπουλος στο μπάσο, ο Νίκος Χριστόπουλος στα τύμπανα , η Εύη Κανέλλου στα κρουστά και ο Γιώργος Γκαραβούνης στο νταούλι.

Οι εγγραφές των φωνών-μίξεις-mastering έγιναν στο studio Mythos από τον Σάκη Γκίκα. Η εγγραφή της φωνής στο κομμάτι «Φεγγάρι στην ταράτσα» έγινε στο studio Pazl. H επιμέλεια παραγωγής είναι του Δημήτρη Ιωαννίδη. Το c.d. κυκλοφορεί από το label Artway – Τεχνότροπον της ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας Polytropon και θα το βρείτε σε όλα τα κεντρικά δισκοπωλεία, σε διακίνηση της Soundforge.

Πληροφορίες – Παραγωγή - Management:

Artway – Technotropon, 210 5157977, www.liveartway.com

Άναστασία Παπαγεωργίου – κιν. 6932 400305, apapageorgiou2000@yahoo.gr

Έλλη Ρουμπέν – κιν. 6944 627299, erouben@yahoo.gr

www.myspace.com/penypapakonstantinou

Ακούστε ένα από τα ωραιότερα τραγούδια του δίσκου...

Έλενα Βασιλειάδη (Φαίδρα) : Καμιά φορά στα λόγια, μπορεί να πω και ψέματα, όταν τραγουδάω ποτέ!

2012-01-16T23:04:00.001+02:00

Ήταν μία ιδέα που έπεσε στο τραπέζι του "Ορφέα" κάποια στιγμή. Να ανοίξουμε ένα δρόμο σε νέους καλλιτέχνες. Σε καλλιτέχνες που αγαπούν με πάθος τη μουσική, που συνθέτουν, που τραγουδούν, που γράφουν στίχους, που παίζουν μουσική και που δεν έχουν βρει ακόμη το δρόμο προς τη δισκογραφία. Κι αυτοί οι καλλιτέχνες να μπορούν να πουν δυο λόγια από καρδιάς, να δείξουν τη δουλειά τους και να κάνουν γνωστά τα μουσικά τους όνειρα. Έτσι φτιάξαμε μία νέα μουσική ενότητα. Εύκολα βρέθηκε κι ο τίτλος που καλείται να συνοδέψει έναν νέο καλλιτέχνη στο δρόμο του. Εραστές του ονείρου. Αυτή τη φορά καλωσορίζουμε στη στήλη μας την Έλενα Βασιλειάδη.

Η Έλενα Βασιλειάδη (Φαίδρα) γεννήθηκε στην Κομοτηνή όπου σπούδασε Συντήρηση Έργων Τέχνης και εθελοντικά συμμετείχε σε πολιτιστικές εκδηλώσεις της πόλης και σε τοπικά ραδιοφωνικά προγράμματα ως παραγωγός για τρία συνεχή χρόνια. Το 2002 ξεκίνησε να τραγουδά στην "Παραδοσιακή Βαλκανική Ορχήστρα Κομοτηνής” με μαέστρο τον Ηλία Ιωαννάκη, όπου μαθαίνει να τραγουδά στα βουλγάρικα, τούρκικα, τσιγγάνικα, λόγω του πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της περιοχής, καθώς συμμετέχει σε Ευρωπαϊκά φεστιβάλ και Βαλκανικά πανηγύρια, όπως το φεστιβάλ της Τροίας στο Τσανάκαλε, το ετήσιο φεστιβάλ οργανοποιίας στο Saint Chartier της Κεντρικής Γαλλίας , με τους Shekkoyokh από το Λονδίνο και σε συναυλία στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη, μαζί με το Λάκη Χαλκιά.

Το 2003 ο γνωστός τραγουδοποιός και συντοπίτης Θανάσης Γκαϊφύλλιας τη συστήνει στη Σαβίνα Γιαννάτου, η οποία περιοδεύει με άλλες επτά γυναίκες από τη Μεσόγειο μεταξύ των οποίων η Dilek Koc, η Lamia Bedioui και τραγουδούν για τη γυναίκα και τη Θάλασσα. Η Έλενα τραγουδά στα ποντιακά και a capella. Το 2004 φεύγει στη Θεσσαλονίκη όπου και ξεκινά να μαθαίνει Βυζαντινή μουσική στο Κρατικό Ωδείο και κλασικό τραγούδι. Παράλληλα, ασχολείται με το θέατρο, στο Εργαστήρι Υποκριτικής «Παράθλαση». Τραγουδά σε μουσικές σκηνές της πόλης και το 2005 συνεργάζεται με το Γιάννη Σπανό στο «Μύλο». Το 2009 συνεργάζεται με τον Χρήστο Μητρέντζη (Άγαμοι Θύται) στη Σκόπελο και το 2010 φεύγει σε τρίμηνη περιοδεία της αρχαίας τραγωδίας «Ορέστεια», στη Νέα Υόρκη και σ’ άλλες πολιτείες (Λος Άντζελες , Βανκούβερ, Σαν Χοσέ κ.ά.). Αυτοσχεδιάζει ως Ικέτιδα καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης (90’) χρησιμοποιώντας ένα κρουστό και τη φωνή της. Ακολουθεί πρόταση για συνεργασία από το μουσικό σχήμα της ομογένειας «Σύνολο» και επιστρέφει στη Ν. Υόρκη για άλλο ένα τρίμηνο, όπου και εμφανίζεται στο «DROM» μια έθνικ μουσική σκηνή στην καρδιά του Μανχάταν και έχει την τύχη να τραγουδήσει με τον Ara Dinkjian ως guest του «Συνόλου», αλλά και η ίδια ως guest με τους "New York Gypsy all Stars “ και την Demet Sagiroglu.
Τον Σεπτέμβριο του 2011 αυτοσχεδιάζει μ' ένα μουσικό σύνολο Κομοτηναίων μουσικών πάνω στην αφήγηση του Ομηρικού λόγου από τον Δημήτρη Μαρωνίτη και την ηθοποιό Λυδία Φωτοπούλου σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Γκόνη, στο Αρχαίο Θέατρο Μαρώνειας.
Σήμερα, η καθημερινότητά της είναι μοιρασμένη ανάμεσα σε Κομοτηνή και Θεσσαλονίκη, αλλά και όπου αλλού υπάρχει τραγούδι, μουσική και Θέατρο. Την ενδιαφέρει η δισκογραφία.

Έλενα Βασιλειάδη καλησπέρα και καλώς ήρθες στον Ορφέα. Το «Φαίδρα» είναι το καλλιτεχνικό σου; Πώς προέκυψε;
Έλενα Φαίδρα Βασιλειάδη: Καλησπέρα Θεοδόση! Καλά κάνεις και με ρωτάς για το εναλλακτικό μου όνομα Φαίδρα γιατί έχει κι' αυτό τη μικρή του ιστορία: ένας φίλος και πολύ ιδιαίτερος τραγουδοποιός, τον οποίο σου προτείνω ν’ ανακαλύψεις αν δεν τον γνωρίζεις, ο Δημήτρης Πάνας, υπήρξε λοιπόν ο "καλλιτεχνικός νονός μου", όταν με κάλεσε στο στούντιο για να κάνω φωνητικά στην προσωπική του δισκογραφική δουλειά και μου είπε: Ελενάκι το επίθετο σου είναι... tres banal που λένε και οι Γάλλοι -γιατί ο Δημήτρης έχει άρρηκτους δεσμούς με τη Γαλλία και τραγουδά στα ελληνικά και στα γαλλικά- θα σε γράψω κάπως αλλιώς. Και εκεί επί τόπου βάλαμε ένα μικρό στοιχηματάκι πως αν μου έβρισκε ένα όνομα που θα μου έκανε "κλικ" θα το κρατούσα.
Elena Rheine Phaidra έχω καταγραφεί στο δίσκο του που σημαίνει Έλενα βασίλισσα Φαίδρα (από το Βασιλειάδη το μεσαίο μη φανταστείς από καταβολής!) και τελικά μου έμεινε το Φαίδρα, το οποίο για κάποιον ανεξιχνίαστο λόγο μου ασκεί μια μυστήρια γοητεία... Μου αρέσει πάντως, που φίλοι μου το έχουν οικειοποιηθεί και με φωνάζουν Φαιδρούλα!

Ποια ήταν τα πρώτα σου μουσικά ακούσματα; Τι τραγούδια άκουγες στα εφηβικά και νεανικά σου χρόνια;
Ε.Β.: Καταρχάς να σου πω ότι έχω ενθουσιαστεί που ετοιμάζομαι να ξεδιπλώσω ένα κομμάτι του εαυτού μου και να το εκθέσω, γιατί αυτό λειτουργεί τελείως ψυχαναλυτικά σ’ εμένα και μόνο εξέλιξη μου φέρνει… Μεγάλωσα στην Κομοτηνή με ποντιακά, με την Πολίτισσα γιαγιά μου να μου τραγουδάει το Καναρίνι, με Καζαντζίδη και λαϊκά, αργότερα αγάπησα τη Sade και λίγο μετά, λάτρεψα την Edith Piaf και την Τάνια Τσανακλίδου… Έκλαψα όμως και με τη Χαρούλα Αλεξίου, ταξίδεψα με το Νίκο Καββαδία... ξέρεις κάτι; Δεν έχω ταυτότητα, είμαι ελεύθερη… είμαι ένα πάζλ που ακόμα συναρμολογείται… η μουσική δεν τελειώνει ποτέ, θα γερνάω μαζί της…

Πότε και πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με τη μουσική και το τραγούδι;
Ε.Β.: Ενώ έχω τελειώσει μηχανογραφημένη λογιστική για το χατίρι των γονιών, συντήρηση έργων τέχνης για μένα, όμως δεν ασχολήθηκα λόγω των ανθυγιεινών συνθηκών, κάπου στα είκοσιπέντε μου… με έτρωγε μέσα μου το «μελωδικό σκουλήκι» και βρέθηκα στην «Παραδοσιακή Βαλκανική Ορχήστρα Κομοτηνής» με μαέστρο τον Ηλία τον Ιωαννάκη, ο οποίος χαρακτηριστικά μου είχε δηλώσει: εσένα θα σε ρίξω στα βαθιά... θα γίνεις φίρμα… όχι πώς έγινα, αλλά είναι που κολακεύεσαι, θέλεις πιο πολύ… και έτσι επί δυο χρόνια βρέθηκα να τραγουδάω βαλκανικούς και παραδοσιακούς σκοπούς σε πανηγύρια, εκδηλώσεις και πολιτιστικά Μέγαρα… Έπειτα είπα να φύγω και να ζήσω στη Θεσσαλονίκη, γιατί δυστυχώς το τοπογεωγραφικό μου πλαίσιο ήταν στενό και περιορισμένο.

Τί ήταν αυτό που σε τράβηξε στη μουσική και είπες: “Αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου”.
Ε.Β.: Αυτό που με τραβάει και θα με τραβάει ακόμα και πάντα στη μουσική είναι πως λειτουργεί απόλυτα ψυχοθεραπευτικά σε μένα αλλά και σε αυτούς που με ακούνε… το τραγούδι με συνδέει με το υποσυνείδητό μου αλλά μάλλον περισσότερο με το ασυνείδητο…Έχασα πρόσφατα τον πατέρα μου νέο, δε μπορούσα να κάνω κάτι άλλο εκτός από το να του τραγουδάω ποντιακά μοιρολόγια και τραγούδια, ενώ οι άλλοι κλαίγανε… είναι η αληθινή μου γλώσσα. Καμιά φορά στα λόγια μπορεί να πω και ψέματα, όταν τραγουδάω ποτέ!

Πέρα από τη μουσική και το τραγούδι όμως, έχεις ασχοληθεί και συνεχίζεις… με το θέατρο. Μίλησέ μας γι’ αυτή την πλευρά της καλλιτεχνικής σου δραστηριότητας.Ε.Β.: Το θέατρο… πάντοτε τραγούδι – μουσική – θέατρο τα θεωρούσα συνυφασμένα. Για μένα είναι απαράδεκτο ένας ερμηνευτής, μια ερμηνεύτρια σήμερα, να στέκει σαν αγγούρι, όσο άψογος και να’ ναι με τις νότες… το τραγούδι πηγάζει μέσα από τα ηχεία του σώματός μας και κατ’ επέκταση της ψυχούλας μας... δεν το λες μονάχα, το νιώθεις και πρέπει να το δείχνεις. Και το θέατρο βοηθά εκεί, στην παρουσίαση, στο «στήσιμό» σου. Σε φέρνει πιο κοντά στο σώμα σου και στις κρυφές πτυχές σου, σε ξεκλειδώνει... Ειλικρινά δε μπόρεσα ποτέ να καταλάβω αυτούς που τραγουδάνε και παίζουν μουσική μόνο για το μεροκάματο, σαν κομπάρσοι σε κακοστημένο έργο… καμιά φορά μέχρι και ήρωες μου μοιάζουν που έρχονται αντιμέτωποι με τις άθλιες συνθήκες ήχου, χώρου, χρόνου που επικρατούν στα ελληνικά δεδομένα και όχι μόνο. Και εγώ καμιά φορά θα γκρινιάξω όταν θα πάω για δουλειά σε κάτι λιγότερο ποιοτικό, αλλά όταν θα τραγουδήσω το τσιφτετέλι για το κορίτσι που χορεύει μπροστά μου και το ευχαριστιέται, δε μπορώ να μην το ευχαριστηθώ και εγώ. Μην το κάνεις άμα δεν το νιώθεις εν ολίγοις... βρες κάτι άλλο λιγότερο κουραστικό και ψυχοφθόρο… Με το θέατρο λοιπόν ασχολούμαι πιο περιστασιακά ως τραγουδοηθοποιός θα έλεγα, αλλά πάντα το απολαμβάνω όταν μου δίνεται η ευκαιρία. Κυρίως αυτοσχεδιάζω και… μοιρολογώ. Βρέθηκα σε περιοδεία στη Ν. Υόρκη σε τραγωδία που σκηνοθέτησε ο Κύπριος Λ. Λοιζίδης, μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα που είτε αγαπάς, είτε μισείς, όμως άνθρωπος με πολύ πάθος και ομολογώ πως ήταν μια αξέχαστη εμπειρία, κάνοντας τον απολογισμό μου…

Είναι στα άμεσα σχέδιά σου ένας προσωπικός δίσκος; Και αν ναι, τι τραγούδια θα ήθελες να ερμηνεύσεις;
Ε.Β.: Στα άμεσα είναι –αν και δεν ξέρω κατά πόσο θα είχε νόημα να φτιάξει κανείς ένα δίσκο στις μέρες μας- αλλά ακόμη δεν έχω βρει συνοδοιπόρους… Αυτό που έχω καταλάβει και νιώσει είναι πως είμαι ένας άνθρωπος που βαριέται εύκολα και του αρέσει να πειραματίζεται. Αυτό μάλλον αντικατοπτρίζει και στη μουσική που θέλω να τραγουδήσω. Θέλω να είναι ιδιαίτερη και επικοινωνιακή, επειδή μ’ αρέσει να ερμηνεύω και τραγούδια ξένων χωρών, κυρίως της Μεσογείου, να είναι μουσική και στίχος που θα μπορεί ν’ αγγίξει κάποιον χωρίς απαραίτητα να καταλαβαίνει τι του λέω, με δύναμη και συναίσθημα.

Νομίζεις πως η δισκογραφία στη χώρα μας έχει παρόν και μέλλον; Κι αν ναι, κάτω από ποιες προϋποθέσεις; Τι είναι αυτό που θα ήθελες ως νέος καλλιτέχνης να βρεις σε μία δισκογραφική εταιρία; Ε.Β.: Δε μπορώ να μιλήσω για το τυχόν μέλλον της δισκογραφίας, ούτε καν για το δικό μου… όπως έχουν τα πράγματα δε μοιάζει ευοίωνο, όμως πιστεύω στα θαύματα και στην υπέρβαση! Σα νέα στο χώρο και ενίοτε ρομαντική θα’ θελα να έβρισκα ανθρώπους με καλή ακοή και ακόμη καλύτερη ψυχή, να με πάρουν απ’ το χεράκι σαν τον παλιό καλό καιρό…

Με το διαδίκτυο τα καταφέρνεις; Πιστεύεις πως είναι μια διέξοδος για τους νέους καλλιτέχνες; Πώς βλέπεις γενικότερα το ρόλο του διαδικτύου στη μουσική; Ε.Β.: Στο διαδίκτυο… υποκλίνομαι. Είναι μεν ευχή και κατάρα μαζί γιατί μπορεί η χρήση του να γίνει εθιστική αλλά χρησιμεύει άριστα ως εργαλείο προβολής και προώθησης για τους έξυπνους και για όσους έχουν την τεχνογνωσία. Ο ρόλος του είναι λιγάκι υποβιβαστικός, η ποιότητα του ήχου δεν είναι η καλύτερη, αφού τα αρχεία συμπιέζονται σε μορφή mp3 κυρίως για την ευκολία της μεταβίβασης, συνηθίσανε και τ’ αυτιά μας στον λιγότερο καλό ήχο, αλλά τι να κάνεις, να μείνεις πίσω; Να απέχεις; Το θεωρώ αυτοκαταστροφικό… just go with the flow… που λένε! Είμαι μοιρολάτρισσα.

Γράψεις τραγούδια; Είναι κάτι που θα ήθελες να κάνεις στο μέλλον, να γίνεις τραγουδοποιός;
Ε.Β.: Μπα... δεν αξιώνω κανένα τέτοιο παράσημο, που και που γράφω στιχάκια με την αυτόματη γραφή, κυρίως βιωματικά, αυτό είναι όλο. Μάλιστα ένα από αυτά διάλεξε ο φίλος μου ο Άρης Αλβανός, ένας καινούριος αξιόλογος τραγουδοποιός, που επίσης σε προσκαλώ να τον γνωρίσεις αν δεν έτυχε, ο οποίος κυκλοφορεί την πρώτη του δισκογραφική δουλειά και έχουμε φτιάξει ένα ντουέτο μαζί με τίτλο «Γυναίκες φωτοαντίγραφα». Θα σου το στείλω να το ακούσεις.

Άρα γράφεις, έστω στίχους! «Γυναίκες φωτοαντίγραφα»; Μπορείς να μας πεις ένα δίστιχο;
Ε.Β.: «Γυναίκες φωτοαντίγραφα, σαν παιδικά παιχνίδια, στα χέρια κάποιου Πήτερ Παν, νεράιδες στα σκουπίδια...»

Ποιες είναι οι αγαπημένες σου Ελληνίδες -και όχι μόνο- τραγουδίστριες; Ποιες είχες ως πρότυπο από μικρή;
Ε.Β.: Προανέφερα μερικές αλλά ποτέ δε με «χαλάει» να τις επαναλαμβάνω. Είναι η Sade που έχει βελούδο στη φωνή, η Edith Piaf, που είναι το μικρό μου το σπουργίτι με την αλήτικη ζωή και την αλήτικη φωνή, είναι η Τάνια Τσανακλίδου, το γυφτάκι μου που έχει καταπιεί μια ολόκληρη παράσταση, η Χαρούλα Αλεξίου που με συγκινεί όταν μου ψιθυρίζει, η Dulce Pontes μου, που με πηγαίνει βόλτες στη θάλασσα, η Ελένη Τσαλιγοπούλου που με κάνει να χαίρομαι με το νάζι της και να λυπάμαι με το λυγμό της, η Νατάσσα Μποφίλιου που με αγγίζει, η Αλέξια που έτυχε να τη γνωρίσω στο Λος Άντζελες και είναι ένας ζεστός, υπέροχος άνθρωπος που όταν την ακούω, βρίσκομαι να πίνω ποτά μες σε κάποιο Νεουορκέζικο underground μπαρ, η Maria Callas που με γοητεύει με την επιβλητικότητά της, η Λιζέττα Καλημέρη που είναι αληθινή, η Nina Simone η Σωτηρία Μπέλλου, η Sarah Vaughan, η Άννα Βίσση σε κάποια παλιά της τραγούδια, η Ρίτα Σακελλαρίου με τους νταλκάδες της, η Ελένη Βιτάλη, η Yasmin Levy… αν και σε πρόσφατο live απογοητεύτηκα, ίσως λόγω ήχου κ.λπ. Σίγουρα ξεχνάω και πρέπει να πω ότι η ερώτηση ήταν παγίδα, δε μπορώ να σταματήσω να γράφω… και να συμπληρώσω ότι είναι σχέσεις έρωτα αυτές γι’ αυτό και μου επιτρέπω να γίνομαι κτητική!
Πώς βλέπεις σήμερα τη γενιά σου, στο ελληνικό τραγούδι; Ποιο είναι κατά τη γνώμη σου το μεγαλύτερο πλεονέκτημά της και ποιο το μεγαλύτερο μειονέκτημά της, σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές τραγουδιστών και δημιουργών;Ε.Β.: Δεν ξέρω Θεοδόση… πιο ηλεκτρική γενιά, πιο ηλεκτρονική και εμένα αυτό δε με φτιάχνει τόσο… θέλω πιο φυσικούς ήχους. Σα να της λείπει συναίσθημα και αλήθεια νιώθω ώρες ώρες… αλλά μπορεί και να ‘ναι της στιγμής αυτό που σου γράφω… η ώρα πήγε τέσσερις το πρωί. Αύριο μπορεί να αισθανθώ διαφορετικά! Πλεονέκτημα μάλλον είναι το ότι μπορεί να δρας εδώ, στην Κομοτηνή ας πούμε όπου και βρίσκομαι αυτή τη στιγμή και να σε ακούνε μέσα από το ίντερνετ στην Αυστραλία. Μειονέκτημα το ότι υπάρχει έλλειψη αληθινής διαπροσωπικής επικοινωνίας στο επαγγελματικό κομμάτι. Να ¨ψηθείς¨ με τον συνάδελφο στη σκηνή, στο πατάρι, να υπάρξει ροή ενέργειας… Το ‘χω νιώσει με λίγους και εκλεκτούς αυτό!

Σε φοβίζει το αύριο σαν καλλιτέχνη και σαν άνθρωπο;
Ε.Β.: Αν πω όχι, θα ‘ναι ψέμα… σε γενικό πλαίσιο «έχω τον ατρόμητο» μέσα μου, παίρνω πολλά ρίσκα, εκτίθεμαι. Κάποιοι φόβοι μου έχουν να κάνουν κυρίως με την επιβίωσή μου, αν θα μπορώ να τραγουδάω για χρόνια ακόμη και να ζω από αυτό, γιατί είμαι αφοσιωμένη σε αυτό. Στο παρελθόν με έπιανα να σκέφτομαι και να κοροϊδεύω κάποιους που κάνανε βαρύγδουπες δηλώσεις του τύπου: η μουσική είναι η ζωή μου, γεννήθηκα για να τραγουδάω!!! Δυστυχώς ή ευτυχώς κατάλαβα με το πέρασμα του καιρού πως και για μένα είναι ένας μονόδρομος… ένας απολαυστικός, γοητευτικός και δύσκολος μονόδρομος… το τραγούδι είναι η ανάσα μου…

Ποιο τραγούδι από τα παλιά θα ήθελες να ερμηνεύσεις σε πρώτη εκτέλεση και γιατί;
Ε.Β.: Αμάν, πάλι ερώτηση παγίδα! Είναι τόσα πολλά… ίσως κάποιο από τα τσίλικα που ερμήνευσε η Αλεξίου, όπως η Λιλή η Σκανταλιάρα, ή το Καίγομαι ή το Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια, αλλά και τη Μαγεμένη Αραπιά. Έχουν μια στιβαρότητα αυτά τα τραγούδια που ταιριάζει στον τρόπο που ερμηνεύω αλλά η Λιλή έχει και τσαχπινιά που επίσης μου ταιριάζει και η Αραπιά έναν αισθησιασμό, μια ατμόσφαιρα, ένα ταξίδι που μου πηγαίνουν. Τώρα που το σκέφτομαι υπάρχει και ένα αγαπημένο ποντιακό… ο Θανάσης ο Γκαιφύλλιας πάντα μου λέει: Λενάκι προίκα σου είναι οι ρίζες σου, η παράδοση, να το φοράς πάντα αυτό το βραχιόλι… ο δε αγαπημένος μου Χρήστος Μητρέντζης μου δηλώνει: Λενάκι, πας, έρχεσαι, ταξιδεύεις αλλά πάντα εδώ θα γυρνάς, στο καλό ελληνικό λαϊκό τραγούδι, στην παρέα μας…
Σ’ αυτή την ερώτησή σου δε θα καταλήξω ποτέ σε μια συγκεκριμένη απάντηση!

Ο επίλογος σ’ εσένα Έλενα. Τι είναι αυτό που θα εκφράσεις με το λόγο σου στους αναγνώστες;
Ε.Β.: Να ονειρεύονται θα τους παρακαλούσα, μικρά και μεγάλα όνειρα, δεν έχει σημασία και να ακούνε την ψυχή τους… Περαστικοί είμαστε εξάλλου…

Σύνδεσμοι
Facebook: http://www.facebook.com/elena.faidra

Οι φωτογραφίες είναι από το προσωπικό αρχείο της Έλενας (Φαίδρας) Βασιλειάδου

Αρχική Δημοσίευση: Διαδικτυακό Μουσικό Περιοδικό "Ορφέας" -

http://www.e-orfeas.gr/artists/%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%BF%CF%85/5757-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%BD%CE%B1-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%B1,-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CF%89-%CF%88%CE%B5%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%B1%CF%89-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5.html

(Στον παραπάνω σύνδεσμο μπορείτε να ακούσετε και μερικά τραγούδια και ερμηνείες της Έλενας από το YouTube)

Παρουσίαση νέου βιβλίου στην Αλεξανδρούπολη

2012-01-16T22:36:00.000+02:00

Το βιβλιοπωλείο "Ελευθερουδάκης" και οι "Εκδόσεις Πατάκη" σας προσκαλούν στην αίθουσα του βιβλιοπωλείου την Παρασκευή 20 Ιανουαρίου στις 20:00 στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Ισίδωρου Ζουργού "Ανεμώλια".

Ο συγγραφέας πετυχαίνει κάτι εκπληκτικό και ταυτόχρονα απολαυστικό. Μας λέει στο οπισθόφυλλο ότι γράφει ένα βιβλίο για την αντρική φιλία και τη φυγή, αλλά τελικά γράφει ένα βιβλίο για τον καθένα από εμάς. Στους χαρακτήρες του βιβλίου αναγνωρίζουμε ξεκάθαρα πτυχές του εαυτού μας, επιρροές που μας σημάδεψαν, θυμόμαστε περιστατικά που μας συνέβησαν όταν ήμασταν νέοι (ή λιγότερο νέοι) και πιστεύουμε ότι ο συγγραφέας έγραψε το βιβλίο για τον καθένα από εμάς. Τελικά έγραψε ένα βιβλίο που το καταευχαριστήθηκε ο ίδιος, και μιλάει για τους γεννημένους στη δεκαετία του ’60, άντε και στις αρχές του ΄70 και τις επιδράσεις που τους διαμόρφωσαν.

To μυθιστόρημα «Aνεμώλια» του Ισίδωρου Ζουργού αναδείχτηκε το αγαπημένο των αναγνωστών που έλαβαν μέρος στον έβδομο κατά σειρά διαγωνισμό του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου για το Βραβείο Αναγνωστών.

"Τσίρκο η Ελλάς" στο Καρναβάλι της Ξάνθης (16-26 Φεβρουαρίου 2012)

2012-01-16T22:31:00.001+02:00

Η μεγαλύτερη μάσκα του κόσμου είναι Ελληνική...
Η πόλη της Ξάνθης φιγουράρει στις σελίδες του παγκόσμιου βιβλίου των Guinness World Records...

Από τις 16 μέχρι τις 26 Φεβρουαρίου, δηλαδή από την Τσικνοπέμπτη μέχρι την τελευταία Κυριακή του Καρναβαλιού θα διαρκέσουν φέτος οι Θρακικές Λαογραφικές Γιορτές στην Ξάνθη, σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Κέντρου Πολιτισμού Μανώλη Φανουράκη.

Όπως σημειώνει, ο αριθμός των ημερών του Καρναβαλιού μειώνεται προκειμένου να προσαρμοστεί η διοργάνωση στα οικονομικά του Δήμου. Μόλις 278.000 ευρώ είναι το ποσό που απομένει από το 1 εκατομμύριο ευρώ της επιχορήγησης που διαθέτει το Κέντρο Πολιτισμού (τα υπόλοιπα 722.000 ευρώ... κατευθύνονται στη μισθοδοσία του προσωπικού όλου του Κέντρου) προκειμένου να διοργανωθεί το Καρναβάλι, οι Γιορτές Παλιάς Πόλης και όλες οι υπόλοιπες εκδηλώσεις του 2012.

Ήδη στο Δήμο Ξάνθης έχει συσταθεί επιτροπή αποτελούμενη από τον ίδιο, την Αριστέα Αλατά, το Γιάννη Δρεμσίζη, το Σάββα Μελισσόπουλο και τη Μπέτυ Πατσίδου που θα συμφωνήσει για το συνολικό πρόγραμμα πριν εγκριθεί από το Δ.Σ. του Κέντρου. Σύμφωνα με το Μανώλη Φανουράκη «θα είναι δύσκολα τα πράγματα, αλλά αν υπάρχει θέληση και προσπάθεια –ταυτόχρονα με τον εθελοντισμό- θα διοργανώσουμε ένα καρναβάλι αντάξιο της ιστορίας και της παράδοσης του θεσμού».

Παράλληλα επισημαίνει τη σημασία που έχει το γεγονός πως χιλιάδες επισκέπτες συρρέουν κάθε χρόνο στην Ξάνθη για το Καρναβάλι, συντηρώντας μια σειρά από επιχειρήσεις της περιοχής. Τέλος, o Πρόεδρος του Κέντρου Πολιτισμού υποστηρίζει ότι η διάθεση των πολιτιστικών συλλόγων –παρά τις βολές που δέχονται από πολλούς- είναι αυτή που θα βγάλει από το αδιέξοδο την πόλη, χαρακτηρίζοντας τυχερή την πόλη για τους Συλλόγους που διαθέτει.

Για περισσότερα, εδώ: http://karnavali-xanthi.gr/

Πρόγραμμα Πολιτιστικής Κίνησης Ροδόπης για τον Ιανουάριο του 2012

2012-01-16T22:18:00.001+02:00

Παρουσιάσεις βιβλίων, μουσικές βραδιές και προβολές ταινιών μικρού μήκους περιλαμβάνει το πρόγραμμα εκδηλώσεων του Ιανουαρίου, της Πολιτιστικής Κίνησης Ροδόπης. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, που θα φιλοξενηθούν στο στέι της Πολιτιστικής Κίνησης ξεκίνησε από προχθες, με την παρουσίαση του βιβλίου του Simon Singh «Κώδικες και μυστικά» από τον Άλκη Συμεωνίδη.
Συνδιοργάνωση: Λέσχη Ανάγνωσης Κομοτηνής «Θαλής + Φίλοι».

Το πρόγραμμα εκδηλώσεων του Ιανουαρίου έχει ως εξής:

Σάββατο 21 και Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012, ώρα: 7.30 μ.μ. είσοδος ελεύθερη «Το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας ταξιδεύει … στην Κομοτηνή».
«Πίστομα» του Γιώργου Φουρτούνη, 1ο Βραβείο Μυθοπλασίας.
«Ο μπαμπάς μου, ο Λένιν και ο Φρέντυ» της Ρηνιώ Δραγασάκη 2ο Βραβείο Μυθοπλασίας. Τιμητική Διάκριση Σκηνικών στην Πηνελόπη Βαλτή. Τιμητική Διάκριση Κοστουμιών στην Άλκιστις Μάμαλη. «Make-up» του Χρήστου Μασσαλά. «Βραβείο Έλληνες του Κόσμου»-Σωκράτης Δημητριάδης». «Γεια σου Ανέστη» του Δημήτρη Κανελλόπουλου. Βραβείο «Τώνια Μαρκετάκη» για την καλύτερη ταινία “Κοινωνικού Προβληματισμού”, «If you have no place to cry» του Αριστοτέλη Μαραγκού. Ειδικό βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη «Ντίνος Κατσουρίδης».

Τιμητικές Διακρίσεις «Κινητά στοιχεία» του Ανδρέα Σιαδήμα, «Το πατάρι» του Μίνωα Νικολακάκη. Τιμητική Διάκριση Φωτογραφίας στον Δημήτρη Θεοδωρόπουλο, «Ηγέτης» του Γαβριήλ Τζάφκα. Τιμητική Διάκριση Σεναρίου στον Γαβριήλ Τζάφκα. Τιμητική Διάκριση Μουσικής στον Σταύρο Πηλιχό. «Toothbrushes» των Νίκου Μπρανίδη και Γιάννη Μπουγιούκα. Τιμητική Διάκριση Μοντάζ στον Νίκο Βαβούρη. «Ελένη» του Στέργιου Πάσχου. Τιμητική Διάκριση Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας στην Ιωάννα Κολλιοπούλου. «Κοφ’ το!» του Βασίλη Καλαμάκη

Τιμητική Διάκριση Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας στον Ερρίκο Λίτση. «Κινητά στοιχεία» του Ανδρέα Σιαδήμα. Τιμητική Διάκριση Ήχου στον Στέλιο Κουπετώρη και Χρήστο Γούσιο. Βραβείο Πανελλήνιας Ένωσης κριτικών κινηματογράφου. «Iris» του Αλέξανδρου Σιπσίδη. Εύφημος Μνεία, «Τζαφάρ» της Νάνσυ Σπετσιώτη. Εύφημος Μνεία, Βραβείο Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας «MUSIKHOF» του Θωμά Κιάου. Εύφημος Μνεία, «The fiddler» της Στελάνα Κληρή. «Η νύφη» του Λευτέρη Χαρίτου. Βραβείο Ένωσης Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου και Τηλεόρασης, Οπτικοακουστικού Τομέα

Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2012, ώρα: 8.30 μ.μ. Παρουσίαση του βιβλίου του Σταύρου Λυγερού «Από την κλεπτοκρατία στη χρεοκοπία». Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Αναπληρωτής Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης Αλκιβιάδης Δερβιτσιώτης και ο ίδιος ο συγγραφέας.
Συνδιοργάνωση: Σύλλογος Φίλων Κομοτηνής του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, Πολιτιστική Κίνηση, Εκδόσεις Πατάκη και Βιβλιοχαρτοπωλείο «Δημοκρίτειο».

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012, ώρα: 8.30 μ.μ. Παρουσίαση του cd «Kavafy, Shades of love». Περιέχει ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη μελοποιημένα από το μουσικοσυνθέτη Αθανάσιο Σίμογλου με καταγωγή από το Διδυμότειχο. Ερμηνεύουν η σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου και ο βαρύτονος Κώστας Ραφαηλίδης, ενώ την ορχήστρα «orchestra mobile» διευθύνει ο Θεόδωρος Ορφανίδης.
Κατά την παρουσίαση του cd θα είναι παρόντες ο μουσικοσυνθέτης Αθανάσιος Σίμογλου, ο διευθυντής Ορχήστρας Θεόδωρος Ορφανίδης και η σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου, η οποία θα ερμηνεύσει με συνοδεία πιάνου 3 μελοποιημένα ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη από το cd. Συνδιοργάνωση: + Βιβλία Καφετζή (Ορφέως 21, Κομοτηνή), Πολιτιστική Κίνηση.

http://www.politistikikinisi.gr/

Αφιέρωμα στο Δημήτρη Χριστοδούλου, από το περιοδικό "Μετρονόμος"

2012-01-16T22:08:00.003+02:00

ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ

Τεύχος 43

Περιεχόμενα

Αφιέρωμα στον Δημήτρη Χριστοδούλου

Επιμέλεια: Θανάσης Συλιβός

Γράφουν: Πέτρος Βαγιόπουλος, Δημήτρης Γκιώνης, Γιάννης Γκούμας, Θανάσης Γιώγλου, Αντώνης Καλογιάννης, Σταύρος Γ. Καρτσωνάκης, Νίκος Λαγκαδινός, Αλέξης Λιόλης, Δημήτρης Μπαγιέρης, Αντώνης Πετράτος

Σκοπός σε παραμεθόριο φυλάκιο (στοιχεία βιογραφίας)

Μαρία Κανδρεβιώτου – Χριστοδούλου: «Η ομιλία του μάγευε το ακροατήριο»

Μνημονεύοντας τον ποιητή Δημήτρη Χριστοδούλου

«Κι αν έζησα στη μοναξιά, ποτέ δεν ήμουν μόνος…»

O Μίκης Θεοδωράκης μελοποιεί Δημήτρη Χριστοδούλου

Ο Μίμης Πλέσσας μιλά για τον Δημήτρη Χριστοδούλου

Ο Αντώνης Καλογιάννης για τον Δημήτρη Χριστοδούλου

Πέτρος Βαγιόπουλος: Για τον Δημήτρη Χριστοδούλου

«Με το τραμ στο Φάληρο»

O Δημήτρης Χριστοδούλου, πύρινη και λυρική ρομφαία

Μεταφράζοντας και μελοποιώντας τον Δημήτρη Χριστοδούλου

Φωτογραφίες – Χειρόγραφα

Εργογραφία Δημήτρη Χριστοδούλου

***

Θούριος Ίππος, της Στέλλας Βλαχογιάννη

Θανάσης Πολυκανδριώτης, του Δημήτρη Μανιάτη

Μαρία Πανοσιάν, του Ηλία Βολιότη Καπετανάκη

Νότης Μαυρουδής, του Ηλία Βολιότη Καπετανάκη

Ασπασία Στρατηγού, της Ιωάννας – Φατιόνα Χύζμο

Απόστολος Ρίζος, της Μάνιας Σχοινά

Στέκια… με ονοματεπώνυμο, του Θόδωρου Βαλσαμίδη

Βασίλης Γισδάκης, της Τούλας Καρώνη
Ευσταθία, του Ηρακλή Οικονόμου

Το άλμπουμ της ζωής μου: Χρήστος Ζώτος, των Σωτήρη Μπέκα και Μαριάννας Παπάκη

Aκροάσεις

Για περισσότερα, εδώ:

http://metronomos.blogspot.com/

http://www.metronomos.gr/

Περί φτώχειας και δικαιωμάτων (www.e-orfeas.gr)

2012-01-15T16:39:00.000+02:00

Πολύ πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου δελτίο τύπου, με τον τίτλο «Ανοιχτή επιστολή - προειδοποίηση των Ελλήνων συνθετών και στιχουργών» το οποίο υπογράφουν πλήθος συνθετών και στιχουργών και το οποίο δημοσιεύσαμε στον Ορφέα (η δημοσίευση εδώ). Πρόκειται για διαμαρτυρία έναντι ενός σχεδίου νόμου που προωθεί το Υπουργείο Πολιτισμού και που επιδιώκει να «βάλει τάξη» για μία ακόμη φορά στα πνευματικά δικαιώματα της τέχνης. Την ίδια μέρα διάβασα στο μουσικό περιοδικό Όγδοο, άρθρο του γνωστού και πολύ σημαντικού δημοσιογράφου και στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου πάνω στο θέμα αυτό (το άρθρο εδώ).

Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ξεκινώντας με τη φράση "νέα δεινά περιμένουν το ελληνικό τραγούδι" καταθέτει με λίγα λόγια κάποιες σκέψεις του, μη διστάζοντας, με τη γνωστή λανθάσουσα και πάντα ιδιαίτερη γλώσσα που όμως λέει την αλήθεια, να χαρακτηρίσει "φρικώδες" το νομοσχέδιο αυτό.

Δεν έχω λόγους να αμφισβητήσω τα λεγόμενα του Λευτέρη Παπαδόπουλου, χρόνια αναγνώστης της στήλης του στα Νέα σέβομαι την κρίση του, παρά το γεγονός πως δεν έχω γνώση αυτού του περιβόητου σχεδίου νόμου. Άλλωστε, γνωρίζοντας και μόνο την πάγια στάση και αντίληψη των διορισμένων νομοθετών αυτής της χώρας και χωρίς να έχω διαβάσει ίχνος αυτής της νέας «μεταρρύθμισης» δικαιούμαι να μαντέψω πως μάλλον είναι και φρικώδες και τερατώδες και επικίνδυνο και πολλά άλλα κοσμητικά επίθετα μαζί.

Όμως αυτό δεν είναι το θέμα μου. Το θέμα μου είναι κάποιες άλλες σκέψεις βαλμένες σε μία ανοιχτή επιστολή προς τον πάντα αγαπημένο δημιουργό. Και την αφορμή μου έδωσε η ακόλουθη φράση του, προς το τέλος του κειμένου: «Και οι δημιουργοί, μένουν χωρίς δεκάρα, δεδομένου ότι η δισκογραφία έχει πεθάνει, δισκοπωλεία δεν υπάρχουν και τα τραγούδια «κατεβαίνουν» από τα κομπιούτερ αμέσως δωρεάν. Το κράτος, δεν έχει αναλάβει καμιά πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση της πειρατείας, αυτής της μάστιγας, που συνθλίβει, επί δεκαετίες, τους δημιουργούς.»

Αγαπητέ κύριε Λευτέρη Παπαδόπουλε

Η δισκογραφία έχει πεθάνει, έχετε δίκιο. Όπως έχετε δίκιο ως δημιουργός να διαμαρτύρεστε, κι εσείς και οι υπόλοιποι, για ότι σας ανήκει δικαιωματικά και σας το στερούν. Η τέχνη είναι η δουλειά σας και πρέπει να ζήσετε από αυτή. Και επιπλέον το έργο σας είναι δικό σας και μόνο και τα όσα απορρέουν από τη διαχρονική του ύπαρξη σας ανήκουν δικαιωματικά. Σε όλους τους δημιουργούς. Είναι αλήθεια, πως σ΄αυτή τη θάλασσα την ελληνική, χρόνια αρμενίζουμε στραβά και λίγα πράγματα έχουμε κατορθώσει να διαφυλάξουμε ως χώρα. Τα πνευματικά δικαιώματα δυστυχώς δεν είναι ένα από αυτά. Όμως, δεν είναι τα τραγούδια που «κατεβαίνουν» από τα κομπιούτερ δωρεάν που σας στερούν τα οικονομικά δικαιώματα στο έργο σας. Ή τουλάχιστον δεν είναι μόνο αυτά. Δεν είναι κυρίως αυτά. Υπάρχουν και οι ορκισμένοι τζαμπατζήδες, βεβαίως. Υπάρχουν κι αυτοί που το τζάμπα τους γλυκαίνει και από ένα σημείο και μετά το κάνουν συνήθεια. Ισχύει και το ότι το ίντερνετ στέρησε σε ένα βαθμό δικαιώματα από δημιουργούς, όλα τα τελευταία χρόνια. Ισχύει και το ότι οι πάντες απέκτησαν πρόσβαση στα πάντα και η μουσική έγινε συνήθεια και όχι αγάπη ή απόλαυση. Όλα παίζουν το ρόλο τους, σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό. Όμως ο κανόνας είναι άλλος. Και λέει πως σε τούτη εδώ την Ελλάδα, την Ελλάδα του 2012, ελάχιστα πράγματα μπορείτε πια να περιμένετε.

Δε φταίει ούτε η πειρατεία, ούτε τα φρικώδη νομοσχέδια των υπουργείων. Φταίει πως ζείτε και πως ζούμε στην Ελλάδα της «νέας φτώχειας».

Οι άνθρωποι που κάποτε αγόραζαν τους δίσκους σας δεν έχουν πια μυαλό γι΄αυτά. Τέτοιους ανθρώπους γνωρίζω πολλούς. Και πολλάπλασιάζονται σαν τα μυρμήγκια μέρα με την ημέρα. Μαστίζονται από την ανεργία και το άγχος της επιβίωσης. Έχουν τρύπιο πορτοφόλι και καταρρακωμένη ψυχολογία. Συχνά το δεύτερο είναι ακόμη πιο βασανιστικό από το πρώτο. Η επαγγελματική σχέση που έχω με την τεχνολογία μου επιτρέπει να σας διαβεβαιώσω πως ενώ τα «ανεβάσματα» μουσικής εξακολουθούν να ανθούν, τα δωρεάν κατεβάσματα ημέρα με την ημέρα λιγοστεύουν. Ούτε για το τζάμπα κατέβασμα δεν έχει πια κέφι ο κόσμος. Σε λίγο θα απαρνείται τη μουσική και το τραγούδι, κάτι που είναι πραγματικά τραγικό. Για αγορές από τα δισκοπωλεία, ούτε λόγος. Εδώ δεκάδες ιδιαίτερα προσεγμένες επανεκδόσεις, με τις πιο σημαντικές στιγμές του ελληνικού τραγουδιού πωλούνται στα περίπτερα με τα κυριακάτικα φύλλα σε πολύ χαμηλές τιμές και οι μισές μένουν πια απούλητες. Η διαφορά φαίνεται μόνο με μια βόλτα στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Κάποτε χαράματα πήγαινες και έπρεπε να έχεις κι εκεί «μέσο» τον περιπτερά να σου έχει κρατήσει την εφημερίδα για την πάρεις. Τώρα και την άλλη μέρα να πας, θα δεις τη στίβα με τις εφημερίδες και τα cd μέσα, να περιμένουν το δρόμο της επιστροφής. Και ένα ευρώ να βάλετε τα cd σας, κανείς δε θα τα πάρει. Αυτή είναι η πραγματικότητα, η Ελλάδα μαστίζεται από τη φτώχεια και την ανέχεια, κοιτάξτε την κατάματα.

Υπάρχει και η ελίτ που ακόμη δεν την έχει αγγίξει η κρίση και πιθανότατα δε θα την αγγίξει. Όμως οι πιο πολλοί από αυτούς δεν αγοράζουν ούτε βιβλία, ούτε δίσκους. Γνωρίζουν βέβαια τα τραγούδια σας. Ποιος άλλωστε δεν γνωρίζει και δεν τραγουδά αυτά τα υπέροχα τραγούδια; Τα τραγουδούν όμως στα γκαλά, στις βραδινές συνάξεις και στα κλαμπ της μέθης, φέρνοντας γυροβολιές στην πίστα. Δεν περιμένουν πως και πως το μηνιάτικο για να βρεθούν στο δισκοπωλείο μετά τη δουλειά. Δε βάζουν το νέο δίσκο που απέκτησαν στο πιο εμφανές σημείο του σπιτιού, πάνω από το καλύτερο πλεκτό πετσετάκι της γιαγιάς. Δε λιώνουν τα cd στα cd players. Έχω επισκεφτεί κι εγώ πλουσιόσπιτα της Κηφισιάς και της Γλυφάδας, έστω κι από σπόντα. Κι ενώ άλλος θα παρατηρούσε τα κρύσταλλα, τους ακριβούς πίνακες και τα καλογυαλισμένα πόμολα, εμένα το μάτι μου έπεφτε στις φτωχές δισκοθήκες και βιβλιοθήκες που με το ζόρι έπιαναν μια γωνιά. Οι πλούσιες δισκοθήκες και οι στίβες με τα βιβλία κοσμούν τα μικροαστικά και τα εργατικά σπίτια, εκεί που το τραγούδι είναι ανάγκη και μεράκι και όραμα και πάθος και ψυχή.

Η Ελλάδα έχει πάρει το δρόμο της χρεοκοπίας ανεπιστρεπτί. Και μέχρι να μας τη σερβίρουν μια Παρασκευή απόγευμα, όταν θα έχουν κλείσει οι τράπεζες, εξαργυρώνουν μήνες τώρα τη πολύτιμη χρησιμότητα του όρου, σαν μία μόνιμη απειλή που στέκεται σα βαρύς πέλεκυς πάνω από τα κεφάλια μας. Κάθε δόση και κάθε πακέτο νέων μέτρων και μια απειλή για χρεοκοπία. Και με την απειλή αυτή, κάνουν πράξη το προαναγγελθέν σχέδιο για την ουσιαστική εξαθλίωση του ελληνικού λαού και μετατροπή του σε ευρωπαίους β' διαλογής, όπως βολεύει το διεθνές σύστημα που ξέμεινε τελευταία από πολέμους και διψά για αθώο αίμα. Αυτό είναι το σχέδιο και ως τώρα πετυχαίνει, γιατί αντίσταση δεν υπάρχει. Θύματα είμαστε όλοι. Και οι θύτες δεν είναι φαντάσματα, έχουν ονοματεπώνυμο, οι μισοί από αυτούς ελληνικό κι εσείς οι αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες τους γνωρίζετε καλά.

Μη διαμαρτύρεστε λοιπόν γι΄αυτά που χάνετε, ως δημιουργοί όσο δίκιο κι αν έχετε. Δεν τα χάνετε από τα κατεβάσματα. Τα χάνετε, γιατί η Ελλάδα βουλιάζει. Τα χάνετε γιατί αυτοί που αγόραζαν τους δίσκους σας τώρα πεινάνε, αυτοί και τα παιδιά τους. Τα χάνετε γιατί οι πιο πολλοί επαναπαύεστε στις δάφνες σας. Τα χάνετε γιατί πολλοί από εσάς (δεν αναφέρομαι σε εσάς προσωπικά) κυκλοφορείτε στους ίδιους διαδρόμους και κάθεστε στα ίδια τραπέζια, μ΄αυτούς που φτιάχνουν τα "φρικώδη" και σπρώχνουν την Ελλάδα στο βούρκο. Τα χάνετε γιατί οι πιο πολλοί (υπάρχουν εξαιρέσεις βεβαίως) σιωπάτε εκκωφαντικά, είτε γιατί φοβάστε την αντίδραση, είτε γιατί είστε πια σε άλλο γαλαξία. Η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο. Και ο πόλεμος δεν κάνει διακρίσεις. Στον πόλεμο, δεν υπάρχουν διάσημοι και άσημοι, φτωχοί και πλούσιοι, καλλιτέχνες και μη. Ο πόλεμος σβήνει κάθε διαχωρισμό. Στον πόλεμο όλοι μπορούν να προσφέρουν. Και όλοι μπορούν να σκοτωθούν.

Ο μόνος τρόπος να αντισταθείτε σε κάθε φρικώδη νόμο που ετοιμάζουν τα κάθε λογής υπουργεία και να διατηρήσετε ακέραια και προσοδοφόρα για εσάς και τους κληρονόμους σας τα δικαιώματα των έργων σας, είναι να σταθείτε ξεκάθαρα στο πλευρό του ελληνικού λαού. Να σταθείτε αλληλέγγυοι στους Έλληνες που δοκιμάζονται και έχουν ανάγκη την τέχνη και τους σπουδαίους δημιουργούς της να βάλουν πλάτη. Να απαιτήσετε με όλα τα μέσα που διαθέτετε και με το έργο σας οδηγό να φύγουν αυτοί που καταδικάζουν την Ελλάδα στη φτώχεια και την οδηγούν σε δρόμο χωρίς επιστροφή. Και μαζί της και τον πολιτισμό. Όχι με λόγια αλλά με έργα. Και με όποιο κόστος. Με διαμαρτυρίες. Με απεργίες. Με συναυλίες. Με δηλώσεις. Στο ραδιόφωνο. Στην τηλεόραση. Στο δρόμο. Με συλλογική δράση. Με κινήματα. Μόνο αν βοηθήσετε αυτούς που κάνουν κάθε λεπτό της ζωής τους το δικό σας καλλιτεχνικό έργο, δικό τους όραμα, μπορείτε να το διασώσετε. Μόνο τότε και μόνο έτσι. Βοηθήστε -γιατί μπορείτε να το κάνετε- να σταματήσει η κατρακύλα της πατρίδας μας, πριν να είναι αργά για όλους.

Κείμενο: Δώρα Παπαδοπούλου -

http://www.e-orfeas.gr/singing/editorial/5870-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9-%CF%86%CF%84%CF%89%CF%87%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%89%CE%BC%CE%B1%CF%84%CF%89%CE%BD.html

Νέες Εξορμήσεις της Κίνησης Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης "Αντίσταση"

2012-01-15T14:25:00.000+02:00

Το Σάββατο (14-01-12) η Κίνησή μας πραγματοποίησε ακόμη μιά μαζική εξόρμηση (μεμονωμένες εξορμήσεις γίνονται σχεδόν καθημερινά).

Οι οικογένειες που εξυπηρετούμε μας δίνουν να καταλάβουμε πως, πλέον, μας εμπιστεύονται και ελπίζουν από εμάς συμπαράσταση και Αλληλεγγύη.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο κάνουμε έκκληση προς τους Αλεξ/πολίτες για προσφορά, ιδίως τροφίμων.

Μετά τις γιορτές οι προσφορές ατόνησαν παρόλο που οι ανάγκες των συμπολιτών μας παραμένουν οι ίδιες. Κατανοούμε την δυσκολία της συγκυρίας, λόγω οικονομικής ανέχειας, αλλά η ηθική αποζημίωση της προσφοράς από το υστέρημά μας (όσοι έχουν πλεόνασμα δύσκολα το προσφέρουν...) είναι ανυπολόγιστη.

Παρακαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Η μικρότερη προσφορά έχει μεγάλη σημασία για εμάς (ή καλύτερα για τους αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας).

Να είστε όλοι καλά και καλή δύναμη.

Επικοινωνία:

Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρουπόλεως

Υπεύθυνοι επικοινωνίας:
1. Σάββας Στεργίου Τηλ.: 6944214322

2. Μαρία Ισιδωρίδου Τηλ.: 6945024694

Τηλεομοιότυπο (φαξ): 25510 33313
email: kinisi.alex@gmail.com

Προσωρινά σημεία συγκεντρώσεως:

Βενιζέλου 61 (κατάστημα "Σταυρακίδη"- απέναντι από την Καθολική εκκλησία)
Ειρήνης 26 (κατάστημα "Σιμσίρης" στον πεζόδρομο απέναντι από την Δημαρχία)

Για περισσότερα, εδώ:

http://kinisialexandroupolis.blogspot.com/

Θανάσης Γκαϊφύλλιας: Από το 1992 φωνάζω και ουρλιάζω, αλλά κανείς δεν με άκουγε.

2012-01-14T20:47:00.000+02:00

Ο λόγος σήμερα στους πολίτες για να μας εκφράσουν την άποψή τους για όλα όσα βιώνουμε τον τελευταίο καιρό και μάλιστα σε ένα άνθρωπο που θα τον χαρακτηρίζαμε ενεργό πολίτη. Έναν άνθρωπο που προσφέρει εδώ και χρόνια στον τομέα του πολιτισμού αλλά και πρωτοστατεί σε κοινωνικούς αγώνες.

Ο λόγος για τον Θανάση Γκαϊφύλλια που μίλησε στο ραδιόφωνο του «Παρατηρητή» καταθέτοντας την άποψή του για τα τεκταινόμενα. Με λόγο ρεαλιστικό και χωρίς υπεκφυγές ο κ. Γκαϊφύλλιας απέδωσε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Τόσο για τον λεβέντη λαό και την συνευθύνη του σε όλα όσα βιώνουμε όσο και στους πολιτικούς αλλά και στους ευρωπαίους…

Η σχέση πολιτών και πολιτικών είναι συμμετοχική

Κύριε Γκαϊφύλλια πώς βλέπετε την κατάσταση που βιώνει ο ελληνικός λαός;

Εδώ και δεκαετίες υπάρχουν άνθρωποι που φωνάζουν ότι αυτή η κατάσταση δεν οδηγεί πουθενά. Κι όμως ο μέσος Έλληνας, με τη θαυμάσια συνεργασία των πολιτικών και των δημοσιογράφων, τραβούσε στο δρόμο της επίδειξης, του πρώτου τραπέζι πίστα, του καλού αυτοκινήτου, των πιστωτικών καρτών, του καταναλωτικού δανείου.

Φταίνε αυτοί που τα έπαιρναν ή αυτοί που τους τα έδιναν;

Θα φέρω το παράδειγμα μιας απλής νοικοκυράς που πρέπει να διαχειριστεί την εβδομάδα με πενήντα ευρώ. Θα κοιτάξει με αυτά να καλύψει τις υποχρεώσεις της και δεν θα πάει στο μπακάλη να ψωνίσει βερεσέ, γιατί αν βάλει βερεσέ την επόμενη εβδομάδα πάλι πενήντα ευρώ θα έχει. Το χρέος θα παραμείνει και θα αυξάνεται. Η νοικοκυρά δεν θα το έκανε αυτό. Οι νοικοκύρηδες που είχαν την εξουσία πώς το έκαναν;

Κανείς δεν άκουγε αυτούς που μιλούσαν

Είναι ενοχική η σχέση πολιτών και πολιτικών;

Βεβαίως. Συμμετοχική και ανταλλακτική. Και μη ζητάμε τώρα να βγουν να μιλήσουν οι πολίτες. Όταν μιλούσαν ποιος τους άκουγε; Δεν χάιδευαν αυτιά. Άρα ήταν ανεπιθύμητοι. Τι μετέδιδαν όλα αυτά τα χρόνια τα μικρόφωνα των δημοσιογράφων; Ό,τι αναπαρήγαγε η καθεστηκυία τάξη. Προβάλλατε τους πολιτικούς με τον καλύτερο τρόπο και συνεχίζετε.

Είναι ασυγχώρητο για τους Ευρωπαίους το ότι δεν έχουν τη χώρα μας στα χέρια τους

Η λύση ποια είναι; Εδώ ζητούν από τους αρχηγούς των δύο κομμάτων να υπογράψουν τη συμφωνία ότι αυτά θα ισχύσουν για δέκα χρόνια…

Ήταν ένα πάρα πολύ ωραίο σενάριο, το έγραψαν, εμείς το εκτελέσαμε κατά γράμμα και αυτό έχει πολύ βαθιές ρίζες. Για να μας διαλύσουν πιστεύω ότι επένδυσαν τεράστια ποσά. Με τα όπλα δεν μπόρεσαν να μας πάρουν ποτέ, αλλά και να μας έπαιρναν πάλι θα διεκδικούσαμε, και για αυτό πρέπει να υπογράψουμε, να παραδώσουμε οι ίδιοι τη χώρα. Είναι το καλύτερο οικόπεδο του πλανήτη. Αυτό το πιστεύω. Η Ελλάδα έχει ένα μοναδικό στίγμα. Αυτή την τεράστια μεγάλη κλειστή θάλασσα, την Μεσόγειο, και για αυτό αναπτύχθηκαν τόσοι πολιτισμοί γύρω της, και στο μέσον της δεσπόζει η χώρα μας. Το ότι δεν το έχουν στα χέρια τους είναι ασυγχώρητο για αυτούς.

Προσχωρείτε στη λογική μιας συνωμοσίας εναντίον της Ελλάδας; Μήπως και αυτό είναι θέμα του ανεύθυνου των Ελλήνων;

Υπήρχαν άνθρωποι όμως που την έβλεπαν τη δουλειά. Θυμάσθε όταν έγινε κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, ο λαός δικαιώθηκε μέσα από τις πράξεις του. Το ΠΑΣΟΚ αύξησε τους μισθούς, δύο και τρεις φορές τη δεκαετία του ΄80. Αυτό δεν προβλημάτισε τους ανθρώπους; Και ήρθε μία αναταραχή στην αγορά, αυξήθηκαν οι τιμές και αυτό έγινε ξανά όταν μπήκαμε στο ευρώ. Κανείς δεν ανησύχησε; Κανείς δεν έβλεπε ότι πάμε κατά διαόλου; Ότι δεν δικαιούμαστε να τρώμε τόσα λεφτά; Σκορπούσαν ασύστολα οι πολιτικοί τις επιδοτήσεις για να επανεκλέγονται, τα δάνεια φαγώθηκαν για τη βιομηχανική ανάπτυξη, οι δρόμοι πληρώθηκαν πέντε φορές περισσότερο. Παντού ρεμούλα. Δεν τα βλέπαμε μωρέ; Αυτά κάποια στιγμή δεν θα τα πληρώναμε;

Από το 1992 που βάλαμε υποθήκη τη χώρα με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ φωνάζω μέσα από το τραγούδι μου

Παρόλα αυτά και οι δανειστές μας το ήξεραν αλλά γιατί δεν μιλούσαν;

Το ήξεραν και για αυτό είπα ότι μας έβαζαν μέσα. Η ιστορία είναι παλιά. Όπως ο τσιφλικάς έτρωγε τα χωραφάκια του κόσμου. Τους έδινε πάνω στην ανάγκη χρήματα, δεν μπορούσαν να τα ξοφλήσουν και τους έπαιρνε τα χωράφια. Έτσι έγιναν οι μεγάλες περιουσίες. Επειδή προσωπικά πλήρωσα μεγάλο τίμημα από αυτή την ιστορία, φωνάζω και ουρλιάζω, αλλά δεν γίνεται τίποτα. Από το 1992 που βάλαμε τις υπογραφές στο ληξιαρχείο του Μάαστριχτ, όπου η χώρα μπήκε υποθήκη, έγραψα ένα τραγούδι, τον «Ύμνο του Μάαστριχτ», το οποίο όμως δεν άρεσε. Έλεγε λοιπόν το τραγούδι «Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι και λοιποί ιθαγενείς χώρεσαν σε ένα τσουβάλι και στον πάτο του εμείς. Εμείς βάλαμε υποθήκη από Κρήτη μέχρι Έβρο και αφού βάλαμε τα χρέη έτσι γίναμε Ευρωπαίοι. Άλλοι κάναν τα παζάρια εν τω μέσω της νυχτός και όταν έφτασε η ώρα να ρθει ο λογαριασμός, παραλήπτης πάντα ο ίδιος ο υπέροχος λαός, παραλήπτης πάντα ο ίδιος ο λεβέντης ο λαός, παραλήπτης πάντα ο ίδιος το κοροΐδο ο λαός». Το τραγούδι κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο, γιατί πλέον μόνο εκεί θα κυκλοφορούν οι δίσκοι. Θα σας πω τον τελευταίο στίχο που έχει και το ηθικό δίδαγμα. «Λες να είμαι τέτοια μάρκα και κανείς να μην το ξέρει και να κρύβω τη μαγκιά μου πίσω από το απλωμένο χέρι;» Και τώρα το ηθικόν δίδαγμα: «Όταν κάτσει με τους λύκους στο τραπέζι ο καθείς, σίγουρα θα αφήσει πίσω μαυροφόρους συγγενείς». Αυτό γράφτηκε το 1992 και για του λόγου το αληθές υπάρχει στο διαδίκτυο εδώ και χρόνια, και συγκεκριμένα από τη μουσική κατάληψη που έκανα τον Ιούνιο του 1993 στο αρχαίο θέατρο Μαρώνειας. Τότε το κανάλι «Ροδόπη» είχε έρθει και μαγνητοσκόπησε όλη την κατάληψη σε εκείνο το ερειπωμένο θέατρο και την μετέδωσε. Ανέβηκε στο διαδίκτυο και είναι ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο και για το ίδιο το θέατρο.

Άρα πληρώνουμε τα σπασμένα των προηγούμενων χρόνων;

Ναι όλοι το βλέπαμε για να μην πω ότι κρατούσαμε το πριόνι και πριονίζαμε το κλαδί πάνω στο οποίο καθόμασταν.

Ουδείς αθώος του αίματος…

Ασφαλώς. Υπάρχουν αθώοι και είναι αυτοί που βράχνιασαν να φωνάζουν.

Αυτοί ήταν εκτός συστήματος και αποκαλούνταν γραφικοί. Και το χειρότερο τους αποκαλούσαν και ηλίθιους γιατί δεν έτρωγαν και για αυτό φώναζαν εφόσον δεν βρήκαν την τρύπα για να μπουν μέσα…

Και για να μην ακούν τέτοια σχόλια εκ του πονηρού διατυπωμένα θα πω ότι σιώπησαν, ότι πήγαν σπίτι τους. Μπήκαν μέσα σε μια σιωπή υποχρεωτική. Όπως στο βιβλίο «Η φάρμα των ζώων» μόλις κάποιο πήγαινε να πει κάτι σωστό, έδιναν σύνθημα τα γουρούνια και σηκώνονταν τα πρόβατα και βέλαζαν και σκέπαζαν τη φωνή. Δεν άρεσε στα γουρούνια.

Υπάρχει όμως κ. Γκαϊφύλλια και ο πνευματικός κόσμος της χώρας ο οποίος σώπασε..

Εδώ μπορείς να βάλεις Μπρεχτ και το τραγούδι «Τους έχω βαρεθεί»

Έχουμε όμως μια παρατεταμένη σιωπή την οποία δεν θα μπορούσε να διανοηθεί κανείς. Εσείς που ζήσατε τη χούντα, τη μεταπολίτευση μπορούσατε να διανοηθείτε ότι μετά το 1974 και ειδικά μετά το 1981 όταν πλέον η λαϊκή κυριαρχία και η εθνική ανεξαρτησία ήταν καραμέλα ότι σήμερα το 2011 θα υπήρχε ένα διευθυντήριο που θα μας έλεγε ποιος θα είναι ο πρωθυπουργός, ποια θα είναι η κυβέρνηση και πότε θα γίνουν οι εκλογές;

Το 1974 υπήρχε ελπίδα. Υπήρχαν ψήγματα λαϊκής αξιοπρέπειας. Πιστεύαμε σε ένα καλύτερο αύριο κι ας είχαμε περάσει τα χρόνια της χούντας, τα οποία μας είχαν ατσαλώσει. Ήταν ωφέλιμα εκείνα τα χρόνια.

Δεν μπορώ να ζω με Έλληνες που θα ξαναψηφίσουν Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ

Η μοίρα μας είναι να ζήσουμε σε αυτή τη χώρα…

Όχι η μοίρα μας όλα τα τραβάμε από το κεφάλι μας. Επειδή με ρωτήσαμε τι κάνω θα σας πω ότι με μεγάλη αγωνία περιμένω την τελευταία πράξη αυτού του δράματος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δέσμευση από αυτό που ζητούν να υπογράψουν και οι δύο. Δεν μιλώ για εξευτελισμό, για εθνική ντροπή, για εθνική αξιοπρέπεια. Αυτά έχουν πάει προ πολλού περίπατο. Τώρα υπογράφουν το πωλητήριο, αλλά αυτό δεν με απασχολεί, όσο με απασχολεί ότι μετά από τρεις μήνες που θα έχουμε εκλογές αν δω ότι ξαναψηφίζονται ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. δεν ξέρω πού να πάω, να φύγω από αυτό τον τόπο. Δεν μπορώ να ζω με αυτούς τους Έλληνες. Δεν έχω καμία σχέση με αυτούς που θα ψηφίσουν τα δύο αυτά κόμματα.

Παρόλα αυτά, για να κάνω τον αντίλογο, αυτά τα δύο κόμματα κυβέρνησαν για τριάντα επτά χρόνια και από το 1974 που ξεκινήσαμε ως λαός με τσουράπια και με τρύπιες κάλτσες…

Το 1974 ήμασταν καλά

Πολλά θα ήταν διαφορετικά αν το ΠΑΣΟΚ τηρούσε την υπόσχεση της απλής αναλογικής

Σαφώς δεν ήμασταν όπως τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 αλλά ήμασταν φτωχότεροι από ό,τι τις δεκαετίες του 80 και του 90 και το 2000. Η Ελλάδα μπήκε σε διεθνείς οργανισμούς, έγινε ισότιμος συνομιλητής, ήταν η μικρότερη χώρα που έκανε ολυμπιακούς αγώνες και τα δύο κόμματα σήμερα αναρωτιούνται αν αξίζουν αυτή την πέτρα του αναθέματος, επειδή φαίνεται ότι αδυνατούν να εξυπηρετήσουν αυτούς που τόσα χρόνια εξυπηρετούσαν;

Αυτό που γίνεται σήμερα είναι ότι κατεβαίνουν τα δύο κόμματα σε μια κυβέρνηση συνεργασίας, γιατί αυτό έχουν στο μυαλό τους για το μέλλον. Το 1974 ιδρύθηκε το ΠΑΣΟΚ και κέρδισε τις εκλογές το 1981 με ένα από τα βασικά συνθήματα της απλής αναλογικής, βέβαια απατεώνες ήταν οι άνθρωποι, μάς ξεγέλασαν, όπως και για πολλά άλλα, ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, δηλαδή μιλάμε για μεγάλη αλητεία. Τότε 18 Οκτωβρίου το 1981 και για να μην αμφιβάλλεις για αυτά που λέω, τότε και εγώ ΠΑΣΟΚ ψήφισα, αλλαγή δηλαδή, επί της Χαριλάου Τρικούπη και Ακαδημίας υπήρχε ένα οικόπεδο και εκεί το ΠΑΣΟΚ είχε το κεντρικό εκλογικό του κέντρο. Ήταν προκάτ κατασκευές με μικρά γραφειάκια και σε ένα από αυτά ήταν ένα μικρός «γκεμπελίσκος του ΠΑΣΟΚ», το θείο βρέφος, ο Κώστας Λαλιώτης που καθόταν και είχε βάλει τα πόδια του σε καρέκλα γιατί ήταν πολύ κουρασμένος και απέναντί του είχε μια μικρή τηλεόραση και παρακολουθούσε τα αποτελέσματα περιστοιχισμένος από πέντε συνεργάτες ορθίους. Ο Λαλιώτης κρατούσε την διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, ένα βιβλιαράκι, όπως το κόκκινο του Μάο και το πράσινο του Καντάφι και όσο αυξάνονταν τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ έσκιζε σελίδες επιδεικτικά και τις πετούσε κάτω. Έτσι ακριβώς, όπως το λέω και είναι μαρτυρία ενός από τους πέντε αυτό. Εάν τότε εφαρμόζονταν η απλή λογική ποιος λέει ότι η μοίρα της Ελλάδας θα είναι αυτή που είναι σήμερα;

Συμφωνώ. Λένε ότι οι Έλληνες δεν έχουν κουλτούρα πολιτικής συνεργασίας. Μα πώς να έχουν όταν υπάρχουν εκλογικοί νόμοι καλπονοθευτικοί οι οποίοι όλες τις προηγούμενες δεκαετίες επέβαλλαν τις μειοψηφίες στο λαό να είναι κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες;

Καλλιεργώντας την πόλωση από την μετεμφυλιακή περίοδο, με τα δικά μας παιδιά, τα πράσινα, τα γαλάζια, με τις κλαδικές. Ποιος λέει ότι θα ήμασταν χειρότερα αν δεν υπήρχαν αυτά τα κόμματα και υπήρχαν κυβερνήσεις συνεργασίας;

Είναι καταδικαστέοι αυτοί που ξεγέλασαν τον κόσμο με τον ψευτοσοσιαλισμό

Υπάρχει μια μαρτυρία από εκείνη την βραδιά της 18ης Οκτωβρίου 1981 όταν ο Χαρίλαος Φλωράκης είχε τηλεφωνήσει στον Ανδρέα Παπανδρέου για να τον συγχαρεί και αυτός του είπε ότι την επόμενη ημέρα θα τον πάρει τηλέφωνο για να σχηματίσουν κυβέρνηση, εννοώντας ότι δεν τον ενδιαφέρουν οι 175 βουλευτές του αλλά ήθελε και τους 13 του ΚΚΕ για να κάνει κυβέρνηση. Πολλά χρόνια μετά ο Χαρίλαος Φλωράκης έλεγε «ακόμα περιμένω εκείνο το τηλέφωνο»… Εγώ όμως επιμένω ό,τι έγινε ήταν λάθος, επειδή εκ του αποτελέσματος βλέπουμε ότι η υπόθεση πήγε στα βράχια;

Πιστεύω ότι η γενική ιδέα δεν ήταν ωφέλιμη για το λαό. Η γενική σύλληψη του σχεδίου του δικομματισμού ήταν προσχεδιασμένη. Ο Γιωργάκης ήταν το 1981 που είπε «τώρα θα κάνουμε τα νέα τζάκια». Στην ψύχρα τα έκαναν. Ωφελήθηκε το κεφάλαιο. Και δεν με ενδιαφέρει η πολιτική της δεξιάς, που πάντα ήταν έντιμη, δηλαδή κενού περιεχομένου. Τι ιδεολογία, να έχουν όταν είναι υπηρέτες του κεφαλαίου; Κάνουν την δουλειά τους αλλά αυτοί που ξεγέλασαν τον κόσμο με αυτό τον ψευτοσοσιαλισμό είναι καταδικαστέοι και πιστεύω ότι η τιμωρία θα πρέπει να είναι πολύ αυστηρή.

Το κοπάδι πάντα ήταν μοιρασμένο

Γιατί στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες μετά τον πόλεμο, όπου κυβέρνησαν χριστιανοδημοκράτες και σοσιαλδημοκράτες, σταθεροποίησαν το πολιτικό τους σύστημα και ένα συγκεκριμένο οικονομικό μοντέλο;

Πάμε πολύ βαθιά. Να ξεκινήσουμε από την ίδρυση του προτεκτοράτου μας. Ποτέ ο λαός δεν βάδισε ενωμένος με πίστη να υπηρετήσει τον τόπο. Συνέχεια κρατιόταν στη ζωή υπηρετώντας πολλούς αφέντες και πολλές φορές υπηρετούσε ταυτόχρονα πολλούς αφέντες, οπότε το κοπάδι ήταν μοιρασμένο. Πόσες προσπάθειες έγιναν να καθιερωθεί ένα πολιτικό σύστημα και ποτέ δεν τα καταφέραμε. Να μιλήσουμε για τις εθνικές προδοσίες, για τους ηρωισμούς, που ένας τόπος δεν χρειάζεται ήρωες αλλά απλούς καθημερινούς ανθρώπους, πότε είδαμε ειρήνη και προκοπή σε αυτό τον τόπο; Ήταν πολύ τυχερό το ΠΑΣΟΚ γιατί αυτό κυρίως κυβέρνησε, που ζήσαμε εν ειρήνη, γιατί και τα προηγούμενα χρόνια και τις δεκαετίες αν μας άφηναν ήσυχους ασφαλώς και θα προκόβαμε.

Ο λαός ποτέ δεν είχε πρόσβαση στη γλώσσα της εξουσίας

Γιατί αυτός ο τόπος που έβγαλε τόσο μεγάλη πνευματική παραγωγή, αυτή δεν συμβάδισε με την πολιτική διάσταση του πράγματος και με τη θεσμική λειτουργία αυτής της χώρας;

Εδώ καθιερώθηκε ένα σύστημα. Από τη στιγμή που ξεκίνησε αυτός ο τόπος ήρθαν στα πράγματα οι Βαυαροί, ευνόησαν μια συγκεκριμένη κάστα ανθρώπων, άρχισαν να δανείζονται και μοιράζονταν τα δάνεια μεταξύ τους και υπήρξε μια τρομερή διάσταση ανάμεσα σε αυτούς και στο λαό. Ποτέ δεν βάδισαν ενωμένοι, δηλαδή το χρήμα ποτέ δεν μοιράσθηκε δίκαια σε αυτό τον τόπο, ούτε οι νόμοι ήταν δίκαιοι, ούτε η γλώσσα ήταν δίκαια μοιρασμένη, δηλαδή ο λαός δεν είχε πρόσβαση στη γλώσσα της εξουσίας. Η παιδεία δεν έγινε ποτέ κτήμα του λαού, αφορούσε την αριστοκρατία, καρκατσουλιό ήταν δηλαδή, αστική τάξη δεν είχαμε ποτέ και μακάρι να είχαμε γιατί θα είχαμε παιδεία και πολιτισμό και βλέπεις από τη μια υπήρχε η καταδυνάστευση από τους λίγους στο λαό μας και από την άλλη, όταν μπόρεσε ο λαός να αποκτήσει λίγα φράγκα, έβγαλε το χειρότερο εαυτό του από μέσα, δεν είχε κάτι καλό να βγάλει. Και η εξουσία το εκμεταλλεύτηκε αυτό, χάιδεψε αυτιά και έκανε το σκυλάδικο που ο λαός τόσο καλά το είχε εξωβελίσει στην εθνικό οδό και το πήρε ο Γιαννόπουλος, λέγοντας ότι τα κέντρα πολιτισμού είναι τα σκυλάδικα, και το έκανε κέντρο.

Τα χαρακτηριστικά του λαού είναι πάντα ίδια

Ό λαός που συγχρωτιστήκατε την δεκαετία του 70 στην Αθήνα είναι ο ίδιος με σήμερα;

Ο ίδιος είναι, τα χαρακτηριστικά του είναι ίδια, δηλαδή αν του δώσεις την ευκαιρία και φιλότιμος είναι και επιρρεπής στον πολιτισμό και υπέρ της δικαιοσύνης και συνεργάσιμος αρκεί να του δώσεις την ευκαιρία.

Η λαμογιά υπήρχε μεταξύ των ανθρώπων που συγχρωτιστήκατε;

Βέβαια χούντα είχαμε. Εκεί έβλεπες τους ανθρώπους ποιοι ήταν έντιμοι και ποιοι ήταν έτοιμοι να πουλήσουν και τη μάνα τους οι οποίοι ήταν φανατικότεροι των πασοκοϊδρυτών.

Η γενιά του Πολυτεχνείου διέλυσε την παιδεία

Πολλοί λένε ότι το ΠΑΣΟΚ ήρθε ως κολυμπήθρα το 1974, μπήκαν μέσα και βαπτίσθηκαν πάρα πολλοί ρουφιάνοι της δικτατορίας σοσιαλιστές και πορεύθηκαν με την αλλαγή…

Έτσι είναι. Πάντα υπήρχαν αυτά και πάντα θα υπάρχουν. Εγώ μιλώ για το λαό. Επένδυσαν λοιπόν για να του καλλιεργήσουν το διχασμό από το 1974 και μετά να του βγάλουν στην επιφάνεια τα άγρια ένστικτα και αντί να γίνει καλύτερη η γενιά που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, η ηρωική γεννά του Πολυτεχνείου, η οποία θα περίμενες να επένδυε πρώτα στην παιδεία αυτή τη διέλυσε πρώτα.

Το έκαναν εσκεμμένα ή από λάθος; Στο μυαλό μας έρχεται ο Γιάννης Πανούσης που έκανε το νόμο πλαίσιο που πολλοί υποστηρίζουν ότι από εκεί ξεχαρβαλώθηκε όλο το πράγμα.

Αυτό έγινε πολύ πριν. Μη λες αν ήταν λάθος γιατί σε μια κυβέρνηση ή σε ένα πολύ μεγάλο κόμμα δεν μπορεί να κάνει ένας λάθος και να είναι τόσο επιζήμιο, θα το διορθώσουν οι υπόλοιποι. Άρα ήταν σκοπιμότητα. Θυμάμαι όταν ήταν υπουργός παιδείας ο Κακλαμάνης είχαν κάνει σαράντα μέρες απεργία οι καθηγητές ζητώντας αύξηση και δεν την έδινε ο Ανδρέας με υπουργό τον Κακλαμάνη και αλλάζει και κάνει υπουργό Παιδείας το Γιωργάκη, τον δυσλεκτικό, και δίνει την αύξηση. Πήγε και έφερε λεφτά από το σπίτι του και τον καθιέρωσε ως υπουργό. Δεν γνωρίζω αν ήξερε τότε ελληνικά.

Αυτό που έγινε την 28η Οκτωβρίου ήταν σημαντικότερο από τις εκλογές

Πριν λίγες ημέρες η Ελλάδα γνώρισε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Μιλώ για την 28η Οκτωβρίου. Πώς αισθανθήκατε που ο λαός σταμάτησε τις παρελάσεις, κατέλαβε τις εξέδρες των επισήμων…

Υγιέστατο. Θα μπορούσε να είμαστε πιο αποτελεσματικοί στο θέμα ιστορία, παιδεία και όχι με τις παρελάσεις και τα ταρατατζούμ, αλλά λέγοντας περισσότερη αλήθεια στα παιδιά μέσα από τα βιβλία και λιγότερη προπαγάνδα. Οι παρελάσεις δεν θα μας κάνουν πατριώτες, απλά διαιωνίζεται ένα σύστημα που ξεκίνησε από μια χούντα, από το Μεταξά που επηρεασμένος από τις παρελάσεις των Ναζί στη Γερμανία ήθελε κάτι αντίστοιχο και για την Ελλάδα.

Δεν μιλώ για τις μαθητικές παρελάσεις…

Πιστεύω ότι αυτό που έγινε ήταν σημαντικότερο και από εκλογές. Γιατί στις εκλογές υπάρχει ένα καλπονοθετικό σύστημα, ενώ τώρα εκφράστηκε ο λαός ελεύθερα.

Από τη στιγμή που ξεκίνησε η οικονομική κρίση τελείωσε και το κλίμα του εμφυλίου πολέμου

Πολλοί λένε ότι βρέθηκαν στο ίδιο πεζοδρόμιο ακροαριστεροί και ακροδεξιοί. Αυτό μήπως ενέχει κίνδυνο για τη λειτουργία της δημοκρατίας και για το πολίτευμα;

Λέω ότι εδώ και καιρό τη στιγμή που ξεκίνησε η οικονομική κρίση εκεί τελείωσε οριστικά το κλίμα του εμφυλίου πολέμου. Όταν κατέβηκαν οι απολυμένοι εργάτες της Φάνκο στην Αθήνα και στρατοπέδευσαν έξω από το υπουργείο δεν ήταν υποκινούμενοι από κανένα και αυτοί που κατέβηκαν στις παρελάσεις υπερασπίζονται τη ζωή τους και το μέλλον των παιδιών τους. Να λοιπόν κάτι πολύ υγιές.

Δεν άντεξα να βλέπω το κίνημα των αγανακτισμένων να καπελώνεται από κόμματα και κυρίως από αποκόμματα

Είσαστε μαζί με το κίνημα των αγανακτισμένων;

Στην αρχή πήγα και μάλιστα μίλησα αλλά όταν είδα ότι γίνονται προσπάθειες αντί να βοηθηθεί αυτή η υπέρβαση του κόσμου που άφηνε τον καναπέ, το μαντρί όπου τον είχα μαντρωμένο και ξεμύτιζε στην πλατεία και καθόταν δίπλα – δίπλα με τον συμπολίτη του που τον γνώριζε μεν αλλά ποτέ δεν είχε καθίσει να κουβεντιάσουν ή να μοιραστούν τις ίδιες ή και διαφορετικές απόψεις, όταν όμως έβλεπα ότι στόχος δεν ήταν να ενισχυθεί αυτό το αίσθημα υπέρβασης του πολίτη αλλά να καπελωθεί από κόμματα και κυρίως από αποκόμματα δεν το άντεξα. Για αυτό και εκφυλίστηκε, ενώ θα μπορούσε να είναι υγιής κίνηση.

Ραδιοφωνική συνέντευξη του Θανάση Γκαϊφύλλια στο Δάμωνα Δαμιανό και στο ραδιοφωνικό σταθμό «Παρατηρητής» της Κομοτηνής (Νοέμβριος 2011 - http://www.paratiritis-news.gr/).

Η φωτογραφία του Θ. Γ. είναι του Αλέξανδρου Παρωτίδη.