Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Καλή χρονιά σ' όλους μ' ένα μαγικό τραγούδι!

ΑΤΘΙΔΑ

Ποίηση: Σαπφώ
Απόδοση: Σωτήρης Κακίσης
Μουσική: Σπύρος Βλασσόπουλος
Ερμηνεία: Αλέκα Κανελλίδου
(Από το δίσκο «Σαπφώ», 1986, μια παραγωγή του Διονύση Σαββόπουλου. Οι πίνακες ζωγραφικής είναι του Γιώργου Σταθόπουλου).



Σαν άνεμος μου τίναξε ο έρωτας τη σκέψη,
σαν άνεμος που σε βουνό βελανιδιές λυγάει.
Ήρθες, καλά που έκανες, που τόσο σε ζητούσα,
δρόσισες την ψυχούλα μου, που έκαιγε ο πόθος.

Κι από το γάλα πιο λευκή,
απ' το νερό πιο δροσερή,
κι από το πέπλο το λεπτό πιο απαλή.
Από το ρόδο πιο αγνή,
απ' το χρυσάφι πιο ακριβή,
κι από τη λύρα πιο γλυκειά, πιο μουσική.

Πάει καιρός που κάποτε σ' αγάπησα, Ατθίδα,
μα τότε μου 'μοιαζες μικρό κι αθώο κοριτσάκι.
Συ που μαγεύεις τους θνητούς, παιδί της Αφροδίτης,
απ' όλα το καλύτερο εσύ 'σαι το αστέρι.

Χρόνια Πολλά σε όλους τους αναγνώστες του ιστολογίου. 
Το 2017 να είναι μια χρονιά με υγεία, αγάπη και ειρήνη για όλο τον κόσμο.

Μετά Τιμής
Θεοδόσης Βαφειάδης

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Το ρεπορτάζ μιας συνέντευξης

Την Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2016, στις 22:00, θα μεταδοθεί το νέο επεισόδιο της μουσικής εκπομπής "Κοντραπούντο" της ΕΡΤ3, με τον τραγουδοποιό Θανάση Γκαϊφύλλια. Τα πρώτα γυρίσματα έγιναν το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2016 στη μουσική σκηνή "Ζώγια" της Θεσσαλονίκης, όπου Θανάσης Γκαϊφύλλιας και Λία Τζιαμπάζη, πραγματοποίησαν μια εξαιρετικά επιτυχημένη εμφάνιση (http://thanasisgkaifyllias.blogspot.gr/2016/12/blog-post.html). Αποσπάσματα από τη συγκεκριμένη συναυλία, θα ενσωματωθούν στην τηλεοπτική εκπομπή που ετοιμάζεται αυτές τις μέρες.
Το απόγευμα της Παρασκευής 16 Δεκεμβρίου 2016, ο δημοσιογράφος - ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Τσολακίδης, ο σκηνοθέτης Ηλίας Γεωργακόπουλος και ο εικονολήπτης Γιάννης Κελλίδης, επισκέφτηκαν την Κομοτηνή για να ολοκληρώσουν την αφιερωματική εκπομπή στον γνωστό μουσικοσυνθέτη, στιχουργό και ερμηνευτή, που ζει και δημιουργεί στη Θράκη.
Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, έχοντας δίπλα του πάντα τη Λία Τζιαμπάζη, τη σύντροφό του στη ζωή και το τραγούδι, απάντησε στις ερωτήσεις του Γιάννη Τσολακίδη και υπάκουσε απόλυτα στις σκηνοθετικές οδηγίες του Ηλία Γεωργακόπουλου.
Η αρχή έγινε στο σπίτι του καλλιτέχνη και στη συνέχεια το συνεργείο της ΕΡΤ3 μεταφέρθηκε στην "Πολιτιστική Κίνηση Νομού Ροδόπης", τον πιο δραστήριο πολιτιστικά σύλλογο της Κομοτηνής (http://timelinealex.blogspot.gr/2016/11/40-1977-2017.html).
Τη δεύτερη μέρα (Σάββατο 17/12/16) τα γυρίσματα του "Κοντραπούντο", πριν την καθιερωμένη βόλτα στην Κεντρική Πλατεία και στο κέντρο της Κομοτηνής, συνεχίστηκαν στη "Δημοτική Πινακοθήκη Κομοτηνής" (http://theovaf.blogspot.gr/2016/10/blog-post.html), ένα πραγματικό στολίδι της πόλης που πρέπει όλοι, πολιτεία και πολίτες, να στηρίξουν και να προβάλλουν.
Δύο εξαίρετοι εικαστικοί του "Συλλόγου Καλλιτεχνών Νομού Ροδόπης Αθηνίων", ο Αριστοφάνης Ασσαριωτάκης και ο Άγγελος Γεωργίου, ξεναγούν το Θανάση Γκαϊφύλλια και τους ανθρώπους της ΕΡΤ3 στους χώρους και στα εκθέματα.
Όπως μας είπε ο ίδιος ο Γιάννης Τσολακίδης, είναι η τρίτη τηλεοπτική συνέντευξη που κάνει με τον δημιουργό, μέσα σ' όλα αυτά τα χρόνια.
Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, μέσα από τις συνεντεύξεις και το δημόσιο λόγο του, συνεχίζει να προβάλλει γενικότερα την πολιτιστική παραγωγή του τόπου του.
Στην τελευταία φωτογραφία, ο σκηνοθέτης Ηλίας Γεωργακόπουλος και ο εικονολήπτης Γιάννης Κελλίδης επί το έργον. Ευγενέστατοι και άψογοι επαγγελματίες.
Ταυτότητα Εκπομπής
"Κοντραπούντο" (http://webtv.ert.gr/ert3/)
Παρουσίαση-Επιμέλεια-Μουσική Σήματος: Γιάννης Τσολακίδης
Σκηνοθεσία: Ηλίας Γεωργακόπουλος
Παραγωγή: Βίλλυ Κουτσουφλιανιώτη
 http://program.ert.gr/details.asp?pid=3512513&chid=10
 Η εκπομπή είναι αναρτημένη εδώ:
http://webtv.ert.gr/ert3/27dek2016-kontrapounto-thanasis-gkaifillias/

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Δυο αγαπημένα ποιήματα

"Ισόβια Στιγμή - Οδυσσέας Ελύτης"

Πιάσε την αστραπή στο δρόμο σου, άνθρωπε·
δώσε της διάρκεια· μπορείς!
Από τη μυρωδιά του χόρτου,
από την πύρα του ήλιου πάνω στον ασβέστη,
από το ατέρμονο φιλί,
να βγάλεις έναν αιώνα·
με θόλο για την ομορφιά
και την αντήχηση όπου σου φέρνουν οι άγγελοι
μες στο πανέρι, τη δρόσο από τους κόπους σου,
όλο φρούτα στρογγυλά και κόκκινα·
τη στενοχώρια σου, γεμάτη πλήκτρα
που χτυπούν μεταλλικά στον άνεμο
ή σωλήνες ορθούς που τους φυσάς καθώς αρμόνιο
και βλέπεις να συνάζονται
τα δέντρα σου όλα, δάφνες και λεύκες,
οι μικρές και μεγάλες Μαρίες
που κανείς, πάρεξ εσύ, δεν άγγιξες·
όλα μία στιγμή,
όλα η μόνη σου αστραπή
για πάντα.
Η άμμος που έπαιξες όπως με τη ζωή σου,
η Τύχη και τα στέφανα
που άλλαξες με την παντοτινή σου άγνωστη,
ο καιρός, ο ανίσχυρος εχθρός,
αν έχεις κατορθώσει μια για πάντα,
ολόισια, ν' ατενίσεις το φως!
είναι η μία στιγμή,
σθεναρή πάνω από τα βάραθρα.

Η "Ισόβια Στιγμή" είναι ένα απόσπασμα από τη ''Μαρία Νεφέλη'' του Οδυσσέα Ελύτη, που συνοδεύεται από τη μουσική του συνθέτη Κώστα Καπνίση.

       Με τι μάτια τώρα πια - Άρης Αλεξάνδρου

Βιάστηκες μητέρα να πεθάνεις.
Δε λέω, είχες αρρωστήσει από φασισμό
κι ήταν λίγο το ψωμί έλειπα κι εγώ στην εξορία
ήτανε λίγος ο ύπνος κι ατέλειωτες οι νύχτες
μα πάλι ποιος ο λόγος να απελπιστείς προτού να κλείσεις τα εξηντατέσσερα
μπορούσες νά' σφιγγες τα δόντια
έστω κι αυτά τα ψεύτικα χρυσά σου δόντια
μπορούσες ν' αρπαζόσουνα από' να φύλλο πράσινο
απ' τα γυμνά κλαδιά
απ' τον κορμό
μα ναι το ξέρω
γλιστράν τα χέρια κι ο κορμός του χρόνου δεν έχει φλούδα
να πιαστείς
όμως εσύ να τά' μπηγες τα νύχια
και να τραβούσες έτσι πεντέξι-δέκα χρόνια
σαν τους μισοπνιγμένους που τους τραβάει ο χείμαρρος
κολλημένους στο δοκάρι του γκρεμισμένου τους σπιτιού.
Τι βαραίνουν δέκα χρόνια για να με ξαναδείς
να ξαναδείς ειρηνικότερες ημέρες και να πας
στο παιδικό σου σπίτι με τον φράχτη πνιγμένο στα λουλούδια
να ζήσεις μες στη δίκαιη γαλήνη
ακούγοντας τον πόλεμο
σαν τον απόμακρο αχό του καταρράχτη
νά' χεις μια στέγη σίγουρη σαν άστρο
να χωράει το σπίτι μας την καρδιά των ανθρώπων
κι από τη μέσα κάμαρα
όμως εσύ μητέρα βιάστηκες πολύ
και τώρα με τι χέρια νά' ρθεις και να μ' αγγίξεις μέσ' από τη σίτα
με τι πόδια να ζυγώσεις εδώ πού' χω τριγύρω μου τις πέτρες
σιγουρεμένες σαν ντουβάρια φυλακής
με τι μάτια τώρα πια να δεις πως μέσα δω χωράει
όλη η καρδιά του αυριανού μας κόσμου
τσαλαπατημένη
κι από τον δίπλα θάλαμο ποτίζει η θλίψη
σαν υγρασία σάπιου χόρτου...

Το ποίημα δημοσιεύτηκε στη συλλογή «Ευθύτης οδών» (1959) και μετά στη συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα 1941-1974. Συνοδεύεται από μουσική του Κώστα Καπνίση.

Πηγή Βίντεο: Από το εξαιρετικό κανάλι https://www.youtube.com/user/eutopiAth/videos