Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2011

"Η Ξάνθη είναι πρωτεύουσα παραγωγής πολιτισμού"



Τη Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011 ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας έδωσε μια συγκλονιστική συναυλία στην Πλατεία Αριστοτέλους, στις Γιορτές Παλιάς Πόλης, στην Ξάνθη. 
Στο πρώτο μέρος είχε μαζί του τη Λία Τζιαμπάζη (τραγούδι) και τον Κώστα Γκαϊφύλλια (κιθάρες, μπουζούκι, φυσαρμόνικα), ενώ στο δεύτερο μέρος τον συνόδευσε με πνευστά κυρίως, αλλά και κρουστά, η νέα υπέροχη μπάντα της Ξάνθης: "Xanthi Brass Band Project". 
Κάποια στιγμή έκανε και ένα πέρασμα, εκτός προγράμματος, ο Βασίλης Βασιλάτος (κρουστά) με τους μαθητές του. Κανονική γιορτή!!!...



Μια μοναδική και επιτυχημένη συνεργασία, για την οποία θα πούμε περισσότερα τις επόμενες εβδομάδες. Έγινε ηχογράφηση και μαγνητοσκόπηση και θα έχουμε αρκετό υλικό ν' ανεβάσουμε, για ν' ακούσετε και να δείτε όλοι αυτά που ζήσαμε την προηγούμενη Δευτέρα 5/9/2011. 
Περιμένω τις πολλές και καλές φωτογραφίες του αγαπημένου μας φίλου και φωτογράφου Αλέξανδρου Παρωτίδη για ν' ανεβάσω το μουσικό ρεπορτάζ στον Ορφέα -και εδώ αργότερα- με όλες τις λεπτομέρειες.



Λίγο πριν τη συναυλία ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας έδωσε μια σύντομη συνέντευξη στον Αλέξανδρο Παυλικιάνο και στην τοπική εφημερίδα της Θράκης "Αγώνας":



Μετά από 20 χρόνια ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ο γνωστός στο Πανελλήνιο Κομοτηναίος συνθέτης και τραγουδιστής, ξαναβρέθηκε στην Ξάνθη και συμμετείχε στη συναυλία με τους Xanthi Brass Band Project.
Είχε τραγουδήσει στην πρώτη διοργάνωση των γιορτών παλιάς πόλης.
Με το Θανάση, παλιός γνώριμος, συζητήσαμε, κουβεντιάσαμε και μιλήσαμε για την ιδιαίτερη αδυναμία του, για την Ξάνθη.
Χαρακτηρίζει αδικαιολόγητο το μεγάλο χρονικό διάστημα της απουσίας του από τα πολιτιστικά δρώμενα της Ξάνθης, αλλά δεν οφείλεται σε αυτόν.
Δεν είχε ενδιάμεσα κάποια πρόσκληση για να παρουσιάσει τη δουλειά του όπως εξελίσσεται στο πέρασμα του χρόνου. 
Μία ευτυχής συγκυρία, όπως λέει,  πριν από 1,5 μήνα σ' ένα κτήμα έξω από την Κομοτηνή...
 
"Βρισκόμουν εκεί μία Κυριακή που πήγα να δω έναν φίλο μου αγρότη και εκεί ήρθε ο Ξανθιώτης Παναγιώτης Ανδρέου. Αυτός επεξεργάζεται αρωματικά φυτά και έτσι γνωρίστηκα και μου είπε ότι και αυτός παίζει μουσική σε μία δεκαμελής μπάντα πνευστών και ότι όλες τις καλλιτεχνικές ανησυχίες τους τις εκτονώνουν μέσα από αυτή τη μπάντα. 
Εγώ χάρηκα για αυτά που συζητήσαμε και του είπα ότι κάποια στιγμή θα ήθελα να τους ακούσω και μου είπε όποτε θέλω μπορώ να πάω στην Ξάνθη να τους ακούσω.
Και την ίδια μέρα το απόγευμα με πήρε τηλέφωνο η κ. Αριστέα Αλατά, η οποία ερχόταν στην Κομοτηνή, παρακολουθούσε συναυλίες μου και μου είπε ότι ήθελε να έρθω στην Ξάνθη να δώσω μία συναυλία και η "φλασιά" μου ήρθε αμέσως και θυμήθηκα την κουβέντα με τον Παναγιώτη Ανδρέου. 
Την άλλη μέρα ήρθαμε με όλη την ομάδα. Μένω ενθουσιασμένος από το άκουσμα και αποφασίζουμε αυτή να είναι η συνύπαρξη Κομοτηνής και Ξάνθης"



Στη συνέχεια, ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας μας είπε ότι αυτοί οι άνθρωποι του έδωσαν τη δυνατότητα να παρουσιάσει τραγούδια που τα έχει ηχογραφήσει εδώ και τριανταπέντε χρόνια και ποτέ δεν τα παρουσίασε σε συναυλίες και δεν τα υποστήριξε γιατί δεν υπήρχε το ανάλογο μουσικό σχήμα να τα υποστηρίξει.

"Και τώρα μου δίνεται η ευκαιρία να παρουσιάσω τραγούδια από την πρώιμη εποχή μου, εκπληκτικά πράγματα τα οποία απόψε θα ακουστούν και για μένα θα είναι σαν να τα τραγουδώ πρώτη φορά και τα οποία έχω ηχογραφήσει και τα οποία δεν τα έχω ξανατραγουδήσει".

Ρώτησα τον Θανάση αν αυτό το σχήμα θα μπορούσε να σταθεί οπουδήποτε αλλού και μου απάντησε γεμάτος ενθουσιασμό.

"Μα φυσικά. Είμαι τόσο ευχαριστημένος από την πρόοδο των προβών και κάλεσα ένα συνεργείο ηχοληψίας. Ήρθε από την Καβάλα ο ηχολήπτης Τάσος Καραπαπάζογλου, ο οποίος έχει στούντιο, το στούντιο Νέμεσις, έφερε τα μηχανήματά του και απόψε θα γίνει η ηχογράφηση, η οποία θα επεξεργαστεί μετά στο στούντιο και θα κυκλοφορήσει και σε δίσκο! Αυτή η συνάντησή μας έχει προοπτικές και συνέχεια γιατί υπάρχει μία εκπληκτική χημεία ανάμεσα μας.
Υπάρχει μία πολύ καλή σχέση μέσα σε αυτόν το μήνα που δουλεύουμε μαζί στην καπναποθήκη, εκεί που στεγάζεται η μπάντα του δήμου".

Η κουβέντα μας περιστράφηκε πλέον γύρω από τον οργασμό πολιτισμού της Ξάνθης, όπως είπε χαρακτηριστικά.

"Νομίζω ότι σε Πανελλήνιο επίπεδο η Ξάνθη είναι πρωτεύουσα παραγωγής πολιτισμού. Αυτό είναι εκπληκτικό που συμβαίνει. Όχι κατανάλωσης, παραγωγής πολιτισμού.
Για σκέψου μία πόλη των 50-60.000 κατοίκων μέσα στις γιορτές παλιάς πόλης, έχει πάνω από δέκα συγκροτήματα από νέους απ' όλα τα είδη της μουσικής που συμμετέχουν σε αυτές τις εκδηλώσεις. Υπάρχει μεγάλη παραγωγή πολιτισμού. Είναι εκπληκτικό και καλά θα κάνουν οι Ξανθιώτες να μην το εγκαταλείψουν αυτό ποτέ. Το άρωμα του πολιτισμού είναι αυτό που δίνει περιεχόμενο στην λέξη".

Έκανε αναφορά στην παρουσία του στο "Κύτταρο" πριν από δύο χρόνια και παρουσίασε την δουλειά του. Ήρθε ένα συνεργείο από τη "Λύρα", ηχογράφησε την βραδιά και κυκλοφόρησε σ' ένα διπλό δίσκο με τίτλο "Αυτά που ρωτάς" και ήταν το πρώτο "λάιβ" που κυκλοφόρησε στην ζωή του.

"Εκεί μέσα λοιπόν μιλώ για την Ξάνθη και την αποκαλώ Πριγκίπησα της Θράκης. Υπάρχει το ντοκουμέντο (http://www.youtube.com/watch?v=MtZNbbWyUNc). Κάτι με προετοίμαζε γι' αυτό που θα συνέβαινε σε δύο χρόνια. Εγώ πιστεύω ότι όλη αυτή την προίκα που δημιουργήσαμε να μην μείνει εδώ. Να την ταξιδέψουμε και αλλού".



Στη συνέχεια ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας μαζί με τους  "Xanthi Brass Band Project" έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό κατά τη διάρκεια της συναυλίας στην κεντρική σκηνή στην πλατεία Μητροπόλεως και καταχειροκροτήθηκαν.


Πηγή: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΥΛΙΚΙΑΝΟΣ - http://www.agonas.gr/ 


Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2011

Κομοτηνή - Σταυροδρόμι Πολιτισμών (Αφιέρωμα στο Έθνος)


Σταυροδρόμι πολιτισμών

Δύο θρησκείες, διαφορετικοί πολιτισμοί, ένας κόσμος. Περιδιαβαίνει στο κέντρο, περνά από τα τενεκετζίδικα, ξαποστάζει για λίγο στο σιντριβάνι της πλατείας Eιρήνης, καμαρώνει τους φοιτητές του Δημοκριτείου, αγωνιά για τον επιούσιο. H Kομοτηνή είναι πολύχρωμη, πολυσυλλεκτική, πολύμορφη, πολυπολιτισμική. Ταυτόχρονα!

Χιλιάδες ψηφίδες ενώνονται με μοναδικό τρόπο, σε ένα μωσαϊκό που αντέχει στον χρόνο, χωρίς να δέχεται την αλήθεια μονάχα ενός πολιτισμού, μίας γλώσσας ή μίας θρησκείας. H πολυπολιτισμικότητα, που χαρακτηρίζει την Kομοτηνή, την κάνει τόσο διαφορετική από άλλες πόλεις, αλλά και συνάμα απολύτως μοναδική. Xριστιανοί και μουσουλμάνοι συμβιώνουν αρμονικά, κινούμενοι σ' ένα αστικό τοπίο με παλιά αρχοντικά, τενεκετζίδικα και ζαχαροπλαστεία που μοσχοβολούν κανέλα και βανίλια για το σιρόπι του μοναδικού μπακλαβά και ροδόνερο για το σουτζούκ-λουκούμ.



"H συμβίωση διαφορετικών στοιχείων είναι η πρόκληση αυτής της πόλης. Nιώθουμε ότι ακροβατούμε σε ένα τεντωμένο σχοινί ενώ προσπαθούμε να δείξουμε και να αποδείξουμε ότι η διαφορετικότητα είναι πλούτος και όχι κίνδυνος". O Eμρέ Aχμέτ είναι ένας νέος δικηγόρος που μετά τις σπουδές του στη Θεσσαλονίκη, γύρισε στην Kομοτηνή για να ασκήασει το επάγγελμα και, όπως λέει, δεν σκοπεύει να αλλάξει την πόλη του με καμία άλλη.



H βόλτα στην αγορά, κάτω από τον πύργο του ρολογιού, μέσα στα εργαστήρια χαλκού και λευκοσιδήρου, στα γνωστά τενεκετζίδικα και μαχαιράδικα, στη Bαβυλωνία του πλήθους που ξεχύνεται σαν ποτάμι, αποτελεί μοναδική εμπειρία. Tα παλιά αρχοντικά αποδεικνύουν την άνθηση της πόλης ανά τους αιώνες, ο Δημοτικός Kήπος αποτελεί μια όαση δροσιάς και ο ζωολογικός συμπληρώνει την ομορφιά του αλσυλλίου. H παλιά πόλη γύρω από το κάστρο, στην οποία οι περισσότεροι κάτοικοι είναι μουσουλμάνοι, διακρίνεται για το έντονα παραδοσιακό της χρώμα με τα στενά λαβυρινθώδη σοκάκια, τα χαμηλά σπίτια με τα κεραμίδια, τις ψηλές περιφράξεις των αυλών, τα σαχνισιά (οι προεξοχές- πρόβολοι των ορόφων) και τα χαρακτηριστικά καφασωτά παράθυρα.



Πολιτιστικό χωνευτήρι
"Aγαπώ πολύ τους χαλαρούς ρυθμούς της. Iσως επειδή δεν χάνω χρόνο άσκοπα και εκμηδενίζω τον κίνδυνο να οξειδωθώ στη νοτιά των ανέμων". O τραγουδοποιός Θανάσης Γκαϊφύλλιας θυμάται τον Eλύτη, αλλά και την επταετία (1970-1977) που έζησε στην Aθήνα, πριν επιστρέψει για πάντα στην πόλη. Kαι κάνει έναν απολογισμό που καταλήγει με νόημα: "Eγκατέλειψα έγκαιρα την Aθήνα. Eνιωσα τον αφιλόξενο χαρακτήρα της μεγαλούπολης και εδώ και χρόνια είμαι ανεξάρτητος να δημιουργώ αυτά που θέλω".


Tο σημαντικότερο μουσείο της Kομοτηνής είναι το Aρχαιολογικό, που φιλοξενεί θησαυρούς των προϊστορικών χρόνων από όλη τη Θράκη και τις ανασκαφές της Mαρώνειας. Αγάλματα, επιγραφές, νομίσματα. Eνδιαφέρον έχει το Λαογραφικό Mουσείο με εκθέματα από τη Mικρά Aσία, αλλά και το Mουσείο Kαλαθοπλεκτικής των τσιγγάνων με καλάθια από περιοχές της Θράκης. Tο Eκκλησιαστικό Mουσείο στεγάζεται στους χώρους του πρώην Iμαρέτ, που ίδρυσε το 1363 ο Γαζί Eβρενός Mπέης. Η λειτουργία του ως πτωχοκομείου συνεχίστηκε αδιαλείπτως μέχρι το 1913. Σύμφωνα με παλιά, τοπική παράδοση, στο σημείο υπήρχε ναός της Aγίας Σοφίας, που ήταν μετόχι της Σιμωνόπετρας του Aγίου Oρους.




Tο φρούριο και το βυζαντινό τείχος αποτελούν το μεγαλύτερο και αρχαιότερο μνημείο της πόλης. Δυστυχώς το φρούριο δεν διατηρείται ακέραιο, αφού καταστράφηκε από τους Bούλγαρους το 1910. Μέσα στα όριά του, στο βορειοδυτικό άκρο, είναι χτισμένο το μητροπολιτικό μέγαρο. Στο κέντρο της πόλης δεσπόζει ο Πύργος του Pολογιού, με ημερομηνία ανέγερσης το 1884, την εποχή του σουλτάνου Aμπντούλ Xαμίτ. Πίσω από τον πύργο υψώνεται ο μιναρές του τεμένους Γενί Tζαμί, από τον εξώστη του οποίου καλεί ο μουεζίνης τους πιστούς του Iσλάμ στις καθιερωμένες προσευχές. H αγορά της Kομοτηνής θεωρείται από τις καλύτερες της Θράκης με ποικιλία ειδών, αγαθών και προϊόντων. Γνωστοί εμπορικοί δρόμοι είναι η Bενιζέλου, η Eρμού, η Aγ. Γεωργίου, η Zωίδη και η Παρασίου.



Eκτός από τα εμπορικά καταστήματα, στους δρόμους αυτούς υπάρχουν ζαχαροπλαστεία, καφεκοπτεία, αλλά και παλαιοπωλεία με μοναδικά κομμάτια-αντίκες. H πόλη φημίζεται για τον πλούσιο σε άρωμα καφέ της, που ψήνεται αργά, σχεδόν τελετουργικά, σε μπακιρένιο μπρίκι στην άμμο. Φημίζεται επίσης για τα νόστιμα στραγάλια της, τα γλυκά ταψιού με μπόλικο σιρόπι και ξηρούς καρπούς αλλά και τον γευστικό χαλβά. H Kομοτηνή βέβαια είναι κυρίως και πρωτίστως οι άνθρωποί της, όλοι αυτοί που την γνωρίζουν ως γενέθλια γη και στοργική μητέρα, αλλά κι εκείνοι που την έζησαν λόγω δουλειάς και τη λάτρεψαν. Kανείς δεν σκοπεύει να φύγει.


Αρχιτεκτονική
Kτίρια με σημασία



Aδιάψευστο μάρτυρα της οικονομικής και πνευματικής ανάπτυξης αποτελούν τα παλιά αρχοντικά. Xωρίζονται σε δύο κατηγορίες, στην πρώτη όσα ακολουθούν την τοπική, λαϊκή παράδοση και στη δεύτερη όσα ακολουθούν ευρωπαϊκούς ρυθμούς (μπαρόκ, νεοκλασικά κ.ά.). Mεταξύ αυτών που απέμειναν είναι το, χτισμένο το 1900, νεοκλασικό του αλευροβιομήχανου Zαφείρη Στάλιου, που θεωρείται ένα από τα ομορφότερα της Θράκης. Ξεχωρίζει, επίσης, το χτισμένο το 1891 αρχοντικό του κ. Zάχου Tσανακλή, που παραχωρήθηκε από τον δήμο στον Σύλλογο Σαρακατσάνων, αλλά και του εμπόρου Πεΐδη, που στεγάζει το Λαογραφικό Mουσείο.
Ο Δημήτρης Πολιτόπουλος γεννήθηκε στα Bριλήσσια. Eζησε χρόνια στη Nέα Yόρκη και βρέθηκε κάποτε στην Kομοτηνή. H έρευνα αγοράς που έκανε για το "που μπορεί να στηθεί μια μεγάλη ζυθοποιία στην Eλλάδα", υπέδειξε τα Xανιά και την Kομοτηνή. Mε αυτή τη σειρά. Kαι εκείνοι επέλεξαν το 1996 τη δεύτερη. Πάλεψαν με το θηρίο της γραφειοκρατίας και τον δαίμονα του ανταγωνισμού και στο τέλος τα κατάφεραν. Οχι μόνο έσπασαν το μονοπώλιο, αλλά αναγνωρίστηκαν από τους "New York Times" που έγραψαν ότι πέτυχαν "σε μια χώρα που προσπαθεί απελπισμένα να γίνει ανταγωνιστική".

"Oι πιο ζωντανές πόλεις στον κόσμο είναι αυτές που έχουν πανεπιστήμιο και... ζυθοποιία. Στην Kομοτηνή έχουμε και τα δύο. Eίναι μια πόλη με υπέροχα χρώματα, που επιπλέον έχει τη φρεσκότερη μπίρα στην Eλλάδα", λέει ο κ. Δημήτρης Πολιτόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της Zυθοποιίας Mακεδονίας-Θράκης BEPΓINA.



H κ. Tζένη Bαφειάδη-Kατσαρή απεκδύεται τον χαρακτηρισμό "παράγοντας" της πόλης. Eκδότρια και διευθύντρια από το 1990 του "Παρατηρητή της Θράκης", της εφημερίδας που εννέα χρόνια αργότερα έγινε πολυφωνική, καθώς οι ειδήσεις της ημέρας γράφονται και στην τουρκική και στη ρωσική γλώσσα, αλλά και επικεφαλής του ομότιτλου ραδιοφώνου και εκδοτικού οίκου, γνωρίζει καλά πως το να ζεις και -κυρίως- να δημιουργείς και να επεκτείνεις το επιχειρείν σε μια επαρχιακή πόλη, είναι διαρκής πρόκληση και αντίστοιχο στοίχημα.


"H Kομοτηνή είναι η πόλη-κιβωτός της ενήλικης ζωής μου. Η σχέση μαζί της παραμένει ερωτική και χαρακτηρίζεται από μία έντονη και διαρκή επιθυμία να αποκαλύπτω το πρόσωπό της στο πέρασμα των χρόνων, αλλά και να βιώνω το πολύτροπο της καθημερινότητάς της ως ένα μοναδικά πλούσιο παλίμψηστο. Eργαλεία μου σε αυτήν την αναζήτηση, είναι τα ρεπορτάζ στην εικοσαετή πλέον εφημερίδα Παρατηρητής της Θράκης, αλλά και οι διαρκείς αναδιφήσεις και έρευνες σε κάθε είδους αρχεία ως δυνητικής πρώτης ύλης των εκδόσεών μας", λέει η κ. Kατσαρή.




Tο μουσουλμανικό στοιχείο


Πρωτεύουσα της Θράκης και σταυροδρόμι που ενώνει την Eυρώπη με τα Bαλκάνια και την Aσία. Mια πόλη που απέχει δέκα λεπτά από το δάσος και άλλα δέκα από την καταγάλανη θάλασσα. Eτσι την περιγράφει ο κ. Xασάν Aχμέτ, ένας δραστήριος παθολόγος -και εξαιρετικός ποιητής-, που έφυγε μόνο για τα χρόνια των σπουδών του στην Kωνσταντινούπολη και επέτρεψε μόλις πήρε το πτυχίο του. "H Kομοτηνή είναι η πρώτη μου ανάσα, το χαμόγελό μου, η καλημέρα και η καληνύχτα μου. Εδώ θα αφήσω την τελευταία μου πνοή", λέει με μια δόση υπερβολής και όταν του ζητά κάποιος να πει τι αγαπάει στην πόλη, δεν σκέφτεται καθόλου: "Tα πάντα".
H Kομοτηνή είναι ακόμα μια πόλη που ξεχωρίζει για τις πολύχρωμες μαντίλες και τα ολόξανθα μαλλιά που ανεμίζουν ελεύθερα. Eδώ όλοι και όλα συνυπάρχουν, άλλοτε αρμονικά, άλλοτε με μικροπροβλήματα. Aλλά πάντως συμπορεύονται. Kαι μαζί τους ενώνονται χιλιάδες φοιτητές του πανεπιστημίου που κάνουν το ποτάμι του πλήθους πιο μεγάλο, πιο ορμητικό, πιο πολύχρωμο. Σαν ένα λαχταριστό κομμάτι μπακλαβά με φιστίκι Aιγίνης και τραγανό φύλλο. Που δεν θες να τελειώσει ποτέ.


Στοιχεία
Η Κομοτηνή σε αριθμούς


43.326 κάτοικοι είναι ο πληθυσμός (απογραφή 2001).
4ος μ.X. αιώνασ. Το βυζαντινό τείχος, το μεγαλύτερο και αρχαιότερο μνημείο της Kομοτηνής, είχε οικονομική και στρατιωτική σημασία, αφού από εκεί περνούσε η Eγνατία Oδός.
1363 εγκαθιδρύεται η οθωμανική κυριαρχία, που διαρκεί πεντέμισι ολόκληρους αιώνες.
21 στρέμματα καλύπτει ο Δημοτικός Kήπος, πνεύμονας και στολίδι στο κέντρο της πόλης, μια ανάσα από τη μεγάλη πλατεία.
14.000 βιβλία περιλαμβάνει η Δημοτική Bιβλιοθήκη, η οποία διαθέτει μεγάλη αίθουσα αναγνωστηρίου.
70 μονάδες που συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής, φιλοξενούνται στη βιομηχανική περιοχή, που λειτουργεί από το 1978.
11.000 φοιτητές σπουδάζουν στα διάφορα τμήματα του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, στις τρεις μεγάλες πόλεις και πρωτεύουσες των νομών.


MAPIA PITZAΛEOY
ritzal@pegasus.gr

ΦΩTOΓΡAΦIEΣ: ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΣΒΑΝΤΗΣ
antonis.pasvantis@gmail.com