Μαρία Φωτίου - Με Αγάπη, από τη Θεσσαλονίκη...

Η Μαρία Φωτίου γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου του 1964 στη Θεσσαλονίκη και ασχολήθηκε από μικρή ηλικία με το τραγούδι σε σχολικές χορωδίες και συγκροτήματα πολιτιστικών συλλόγων.

Περνάει στη Θεολογική σχολή του Α.Π.Θ. και παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα φωνητικής, κιθάρας και θεωρία μουσικής στο σύγχρονο ωδείο. Το 1982 ξεκινάει εμφανίσεις σε μπουάτ και ρεμπέτικα στέκια της πόλης. Το 1985 μπαίνει στο χώρο της δισκογραφίας όπου μαζί με το Δημήτρη Ζερβουδάκη και το Γιάννη Ψαρουδάκη (Οκτάβα) δημιουργούν το συγκρότημα Νέοι Επιβάτες.
Μέχρι σήμερα έχει συνεργαστεί με μεγάλους συνθέτες, στιχουργούς και τραγουδιστές της Ελλάδας, καθώς και με ανερχόμενους τραγουδοποιούς.

Το ύφος της μουσικής της είναι έντεχνο με στοιχεία λαϊκά, παραδοσιακά και ροκ μπαλάντας. 

Αυτό είναι, σύντομο και περιεκτικό, το βιογραφικό σημείωμα της Μαρίας Φωτίου. Είναι μία από τις καλύτερες τραγουδίστριες που έβγαλε η Θεσσαλονίκη τα τελευταία 30 χρόνια. Μια σεμνή και διακριτική παρουσία στο ελληνικό τραγούδι, που συνεχίζει να ζει και να δημιουργεί, παρά τις διάφορες δυσκολίες, στην αγαπημένη της πόλη. 

Τα τελευταία χρόνια πραγματοποιεί εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα, παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα με τραγούδια από τη δισκογραφία της, καθώς και επιλογές από άλλους αγαπημένους δημιουργούς του ελληνικού τραγουδιού. 

Παρακάτω, ένας κατάλογος με τη δισκογραφική και συναυλιακή παρουσία της, αλλά και μια ωραία συνέντευξη που έδωσε στο μουσικό περιοδικό "Μετρονόμος" και στο δημοσιογράφο Τάσο Π. Καραντή. 

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ:

1985 ΣΧΕΤΙΚΑ ΠΑΡΑΝΟΜΟ - Νέοι Επιβάτες
1985 ΡΕΠΟΡΤΑΖ - Γ. Μαρκόπουλος
1986 ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ – Γ. Μαρκόπουλος
1987 ΤΟΛΜΗΡΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ – Γ. Μαρκόπουλος
1988 ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - Κ. Καλδάρας
1988 ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΘΗΣΕΑΣ - Γ. Μαρκόπουλος
1989 ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ - Δ. Ζερβουδάκης
1994 ΝΥΧΤΑ ΑΠΟ ΣΕΝΤΕΦΙ - Γ. Φραντζολάς
1996 ΤΙΣ ΒΡΑΔΙΕΣ ΤΑΞΙΔΕΨΑΜΕ – Αλ. Δήμας
1996 ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΑΞΗ – Γ. Ζήκας
1996 ΕΝΟΤΗΤΕΣ - Γ. Μαρκόπουλος
1998 ΣΕ ΜΙΑ ΧΟΡΔΗ - Γ. Τσολακίδης
1999 ΤΗΝ ΜΠΕΡΤΑ ΜΟΥ ΑΝΕΜΙΖΩ - Σ .Λιάκος
2000 ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ live με την Ελένη Βιτάλη
2001 ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ - Γ. Μπινιχάκης
2004 ΤΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΒΟΥΝΟ με Δ. Ζερβουδάκη - Σ. Λιάκος
2004 ΛΥΧΝΑΡΑΚΙ - Παν. Κουτσούρας
2005 ΑΜΦΙΒΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ - Ν.Πιτλόγλου
2006 ΗΧΟΓΡΑΦΙΕΣ - Γ.Κουλλιάς
2006 ΠΟΡΕΙΑ - Γ.Μπινιχάκης
2006 ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗΣ - Χ.Τσεκούρα
2006 ΤΑ ΡΟΔΑ ΤΗΣ ΠΙΕΡΙΑΣ - Γ.Γλέζος
2007 ΚΑΡΑΒΙ ΑΤΑΞΙΔΕΥΤΟ - Θ. Σιώμος
2008 ΑΧ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ - Προσωπικός δίσκος
Στίχοι: Ν. Καρίμπας, Ν. Πολύζος - Μουσική: Γιώργος Δεσποτίδης
2008 ΤΟ ΚΕΛΙ - Θ. Κοροβίνης
2008 ΑΠ’ ΤΗ ΣΤΕΡΙΑ, ΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΕΡΑ - Μιχ. Ανδρονίκου
2008 ΠΕΡΙ ΜΠΑΖΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ - Θ. Μπέκος
2009 ΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ, ΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ - Φώτης Λαζίδης

ΕΠΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ CD:
ΤΟΛΜΗΡΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ - Γ. Μαρκόπουλος
ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ - Δ.Ζερβουδάκης
ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - Κ .Καλδάρας

CD ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΩΝ:
ΡΟΒΙΝΣΩΝΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ - Περιοδικό ΜΕΤΡΟ
ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - Περιοδικό ΔΙΦΩΝΟ
Ο,ΤΙ ΨΑΧΝΩ - Περιοδικό ΔΙΦΩΝΟ

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

1985 ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡ - Νέοι Επιβάτες
1986 Πανελλαδική περιοδεία Γιάννη Μαρκόπουλου και ΗΡΩΔΕΙΟ
1986 Έναρξη Πανευρωπαϊκών αγώνων ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΣΤΑΔΙΟ
με Γιάννη Μαρκόπουλο
1987 Πανελλαδική περιοδεία Γιάννη Μαρκόπουλου, ΗΡΩΔΕΙΟ και
ΚΑΤΡΑΚΕΙΟ θέατρο Κρήτης
1988 ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ πανελλαδική περιοδεία
1989 ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ - ΜΑΡΙΑ ΦΩΤΙΟΥ μουσική σκηνή ΜΕΤΡΟ
1995 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΖΕΡΒΟΥΔΑΚΗΣ - ΜΑΡΙΑ ΦΩΤΙΟΥ μουσική σκηνή ΜΕΤΡΟ
1996 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΖΕΡΒΟΥΔΑΚΗΣ - ΜΑΡΙΑΦΩΤΙΟΥ πανελλαδική περιοδεία
1996 ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ Δημήτρης Ζερβουδάκης - Γιώργος Ζήκας -
Μαρία Φωτίου
1996 ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ Α.Π.Θ.
1997 ΘΕΑΤΡΟ ΓΗΣ Θωμάς Κοροβίνης - Μαρία Φωτίου
1998 ΑΓΟΝΗ ΓΡΑΜΜΗ - ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ περιοδεία
Λίνου Κόκοτου
1998 ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ Γιάννης Τσολακίδης-Μαρία Φωτίου
1998 ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΛΛΑΣ Πασχάλης Τόνιος
1999 ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ Μεγάλη Αντιπολεμική Συναυλία
για την Σερβία
2000 ΕΛΕΝΗ ΒΙΤΑΛΗ εμφανίσεις στην Αθήνα και πανελλαδική περιοδεία
2003 ΠΕΤΡΟΣ ΓΑΪΤΑΝΟΣ- ΕΣΤΟΥΔΙΑΝΤΙΝΑ
Ν. Ιωνίας Βόλου, εμφανίσεις και πανελλαδική περιοδεία
2003 ΘΕΑΤΡΟ ΒΕΡΓΙΝΑ Μιούζικαλ( Η Θεσσαλονίκη του
Ρεμπέτικου) ΚΑΖΙΝΟ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ Θανάσης Πολυκανδριώτης
2004 ΜΑΡΙΑ ΦΩΤΙΟΥ - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΙΑΠΑΝΤΑ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΕΚΟΠΟΥΛΟΣ Περιοδεία
2004 ΤΑΚΗΣ ΜΠΙΝΗΣ - ΒΙΟΣ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΣ αφιέρωμα στον μεγάλο ρεμπέτη
2005-2006 ΜΑΡΙΑ ΦΩΤΙΟΥ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΕΚΟΠΟΥΛΟΣ Περιοδεία
2006 Θωμάς Κοροβίνης - Βούλα Σαββίδη - Μαρία Φωτίου - Ντιλέκ Κότς
ΑΙΓΛΗ-ΓΕΝΙ ΧΑΜΑΜ
2006 ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΗΣ - ΜΑΡΙΑ ΦΩΤΙΟΥ - ΝΙΚΟΣ ΠΙΤΛΟΓΛΟΥ περιοδεία
2006 ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡ η Θεσσαλονίκη τραγουδάει ''ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ''
2006 ΑΙΓΛΗ-ΓΕΝΙ ΧΑΜΑΜ ''ΑΜΦΙΒΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ'' παρουσίαση δίσκου
2006 ''ΑΜΦΙΒΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ'' - Συναυλία με Μ. Χατζημανώλη -
Ν. Πιτλόγλου - Γ. Λεκόπουλο
2006 ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡ συναυλία του περιοδικού "ΔΙΦΩΝΟ''(47ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ)
2009 παράσταση ''Αχ, καρδιά μου μπορείς'' στην αίθουσα συναυλιών  ''ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΑΚΑΣ''

ΦΕΣΤΙΒΑΛ:

1988 EUROVISION υποψήφιοι με Δ. Ζερβουδάκη
1989 ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
1998 ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΑΤΡΟΥ ΚΑΙΡΟΥ
θεατρική ομάδα Εντροπία
1998 ΠΑΡΑ’ΘΙΝ’ΑΛΟΣ Εκδηλώσεις δήμου Καλαμαριάς
2002 ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΩΝ/ΠΟΛΗΣ
με Θωμά Κοροβίνη
2005 Βούλα Σαββίδη (Με καινούρια ρούχα και παλιούς
φίλους) ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΟΝΗΣ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ

Η Μαρία Φωτίου είναι μια από τις πιο εκφραστικές γυναικείες φωνές του τραγουδιού μας και, βέβαια, από τις πιο ξεχωριστές παρουσίες της Θεσσαλονίκης. Εδώ και δυόμισι περίπου δεκαετίες, τραγουδάει, όπως το λέει η ίδια κι έτσι είναι, “τραγούδια που εκφράζουν αληθινές καταστάσεις” και, φυσικά, έχει πει, ανάμεσα σε άλλες ιδιαίτερες ερμηνείες της κι ένα τραγούδι, θα το έλεγα φετίχ, την «Ωραία Ελένη»!

Αλλά πάνω απ’ όλα έχει μια διαφορετική αντιμετώπιση του τραγουδιού, με αλήθεια, αγάπη κι ειλικρίνεια. Και πως θα γινόταν αλλιώς αφού το θεωρεί “σπίτι της κι οικογένειά” της!
Στην κουβέντα μας αυτή, γι’ αυτό το “σπίτι” της μιλήσαμε, για την μουσική της παράδοση από την Ανατολική Ρωμυλία, για τα αγαπημένα της ακούσματα και τις συνεργασίες της, για τους Νέους Επιβάτες, το Γιάννη Μαρκόπουλο, τον Κώστα Καλδάρα, αλλά και για τα μελανά σημεία, τις πολυεθνικές δισκογραφικές εταιρείες και τα τερτίπια τους!

Ομολογώ πάντως, πως ακόμα και για τις αναποδιές της καριέρας της, η Μαρία Φωτίου έχει ένα έξυπνο και καυστικό χιούμορ, που σου βγάζει μια αισιοδοξία, μια ζωντάνια και, κυρίως, μια γοητεία, σαν κι αυτήν που έχουν κι οι ερμηνείες της!

Είσαι Θεσσαλονικιά κι από τα σχολικά σου χρόνια ασχολήθηκες με το τραγούδι. Είχες οικογενειακή παράδοση στη μουσική ή οφείλεται στο όλο ευνοϊκό μουσικό κλίμα της Θεσσαλονίκης η αγάπη σου για το τραγούδι;
Είχαμε οικογενειακά μουσική παράδοση, αυτά είναι πράγματα που κι εγώ αργά τα ανακάλυψα και τα συνδύασα. Ο προπάππος μου είχε 2 καφέ - σαντάν στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας. Η οικογένεια του πατέρα ήταν πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία κι ο προπάππος είχε τα καφέ – σαντάν, που είναι πανδοχείο, στάβλος για το παρκάρισμα των αλόγων και των κάρων και ταβέρνα - εστιατόριο με μουσική ευρωπαϊκή. Ο παππούς μου πάλι, όταν ήρθαν στην Ελλάδα, έφτιαχνε τα ξύλινα κουβούκλια στις λατέρνες κι έτσι συνεργαζόταν με τον Αρμάο που έφτιαχνε το κουτί της μουσικής. Τον παππού μου τον αναφέρει ο Πάνος Ιωαννίδης, Θεσσαλονικιός κατασκευαστής λατέρνας, που έκανε έρευνα για το όργανο και τον αναφέρει ως τον τελευταίο κατασκευαστή, λεγόταν Φώτιος Φωτίου. Ο πατέρας κι ο αδερφός του κάνανε βιολί, τους έβαζε η αρχόντισσα γιαγιά μου. Στο σπίτι υπήρχε πικάπ, από τα πρώτα σπίτια που είχαν πικάπ, η μητέρα μου τραγουδούσε με πολύ ωραία φωνή τα αστικά τραγούδια της εποχής κι εγώ άκουγα συνέχεια μουσική!!! Νομίζω ότι το κλίμα σε μια πόλη το διαμορφώνουν οι άνθρωποι και είμαι περήφανη που συντελέσαμε κι εμείς σαν μουσικό ρεύμα σ’ αυτό. Τώρα που έφυγαν οι άνθρωποι της δεν ανθίζει κάτι στη Θεσσαλονίκη!!!

Ακολούθησε η Θεολογική Σχολή της Θεσσαλονίκης και, παράλληλα, το Ωδείο. Επειδή κι εγώ αποφοίτησα από τη Θεολογική της Αθήνας, αλλά από φοιτητή με κέρδισε παντοτινά η δημοσιογραφία, ήθελα να σε ρωτήσω, αν, έστω και για μια στιγμή, φαντάστηκες τον εαυτό σου ως καθηγήτρια θρησκευτικών σ’ ένα σχολείο... 

 
Χαίρομαι που ήμασταν κατά κάποιο τρόπο συνάδελφοι και συναντιόμαστε τώρα από διαφορετικό πόστο!!! Όλοι υποφέραμε από το στενό πνεύμα της θεολογίας, των κατηχητικών, των δογματισμών των παιδικών μας χρόνων, παράλληλα με στενές καταστάσεις της δικτατορίας. Στα νιάτα μου δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου δημόσιο υπάλληλο, όμως τώρα, επειδή ωριμάζουν τα πράγματα μέσα μας και μέσα από την μουσική και μέσα από τις εμπειρίες μας ως άνθρωποι, θα μπορούσα να με φανταστώ ως καθηγήτρια θεολογίας, όχι με την στενή έννοια του όρου, αλλά ενός ανθρώπου πλούσιου που έχει να μεταλαμπαδεύσει στα παιδιά ερωτήματα, εμπειρίες, αναζητήσεις της αληθινής μας ουσίας και ύπαρξης!!!

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 άρχισες τις εμφανίσεις σε μπουάτ αλλά και σε ρεμπετάδικα. Ποιο είδος τραγουδιού θεωρείς ως “καταγωγικό” σου;
Η ευρωπαϊκή - αμερικανική μουσική συγκινεί τον εγκέφαλο μου, η ανατολική την καρδιά μου. Καταγωγικό δεν μπορώ να χαρακτηρίσω κάποιο μιας και είμαι παιδί του κέντρου της πόλης κι όλη αυτή η μουσική είναι μελέτη και άκουσμα κι όχι βίωμα. Πολύ δύσκολη η ερώτηση σου!!! Γενικά θα μπορούσα να σου απαντήσω το τραγούδι της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου ανεξαρτήτως χώρας η γλώσσας. Υπάρχουν π.χ. τραγούδια της κάτω Ιταλίας που είναι γραμμένα στους ίδιους δρόμους με του ρεμπέτικου ή ανατολίτικα τραγούδια με στοιχεία δυτικής σύνθεσης. Αν με ρωτάς για το ρεπερτόριο που τραγουδάω στις εμφανίσεις μου μπορεί να είναι από Beatles σε Bregovic, από Βαμβακάρη σε Χατζιδάκι, από Caesaria Evora σε Θεοδωράκη, από ροκ μπαλάντα σε Μαρκόπουλο, τη μελοποιημένη ποίηση και τους τραγουδοποιούς μας!!!

Τα αμέσως επόμενα χρόνια προέκυψαν οι Νέοι Επιβάτες. Πως γεννήθηκε αυτό το σχήμα και τι κρατάς – σήμερα πια, με την απόσταση του χρόνου – περισσότερο μέσα σου από εκείνη την περίοδο.
Ήμασταν φοιτητές με αγάπη για τη μουσική και βγάζαμε χρήματα για να ελαφρύνουμε την οικογένεια μας ο καθένας. Ο Δημήτρης Ζερβουδάκης, ο Γιάννης Ψαρουδάκης από τα Χανιά, που τώρα έχει την “Οκτάβα” στα Χανιά, γκρουπ και μαγαζί κι ο Στέφανος Κανέλλης φυσιοθεραπευτής. Βγάζανε καινούργια τραγούδια μια ο ένας και μια ο άλλος. Τα φτιάξαμε, τα παίζαμε τα ηχογραφήσαμε!!! Κρατάω τα πάντα ζωντανά, όσα μπορεί να συγκρατήσει η μνήμη μου. Οι μνήμες μας είναι πολύ σπουδαίο πράγμα!!! Ήταν περίοδος αναζήτησης των εαυτών μας της ταυτότητας μας, του κόσμου, μουσικά, εμπειρικά, πολιτικά, αισθητικά, αισθηματικά, ιδεολογικά κ.λπ.

Η συνεργασία με το Γιάννη Μαρκόπουλο, αυτά τα χρόνια, πως προέκυψε;
Αυτό τον δίσκο άκουσε ο Γιάννης Μαρκόπουλος, το “Σχετικά παράνομο” των Νέων Επιβατών. Έψαχνε τότε νέες αντρικές φωνές κι έτσι βρεθήκαμε να συνεργαζόμαστε. Ο Μαρκόπουλος με έβαλε τότε, το 1986, να τραγουδήσω αυτό το πολύ σπουδαίο ντουέτο με τον Παύλο Σιδηρόπουλο τον “Ηλεκτρικό Θησέα” και με τον Ζερβουδάκη το “Όχι δεν πρέπει να συναντηθούμε”». 

Το 1988 συμμετείχες στον πρώτο προσωπικό δίσκο του γιου του Απόστολου Καλδάρα, του Κώστα Καλδάρα, τη Νυχτερινή κυβέρνηση, δίπλα στα μεγάλα ονόματα του Νταλάρα και της Γαλάνη. Πως προέκυψε αυτή η συμμετοχή σου;
Ο Κώστας Καλδάρας άκουσε αυτόν τον πρώτο δίσκο μας και μου ζήτησε να τραγουδήσω τραγούδια του. Ήταν το πρώτο δισκογραφικό βγάλσιμο του Κώστα κι αυτό κρύβει πάντα μια συγκίνηση!!! Εκδόθηκε από την εταιρία “Μίνως Μάτσας” και βοήθησαν σ’ αυτήν την πρώτη του Κώστα και ο Γιώργος Νταλάρας και η Δήμητρα Γαλάνη.

Να μείνω λίγο στο δίσκο αυτό, όπου λες τρία τραγούδια(«Η ωραία Ελένη», «Κόκκινα χαλιά», και «Στα μπαρ»), τα οποία τα χρωματίζεις ιδιαίτερα με τη φωνή σου. Ας μπούμε λίγο στα “ενδότερα”, πως τα δούλεψες; Θέλω, δηλαδή, να μου μιλήσεις λίγο, με αφορμή τα συγκεκριμένα τραγούδια, για το “διάλογο” συνθέτη – ερμηνευτή, πριν την ηχογράφηση, μια διαδικασία που δεν την γνωρίζει ο πολύς κόσμος. Η «Ωραία Ελένη», που ακούστηκε αρκετά, σε ακολουθεί μέχρι σήμερα;
Ο τραγουδιστής είναι το εργαλείο του σύνθετη, μαθαίνεις το νέο τραγούδι και προσπαθείς να δώσεις στο δημιούργημα την καλύτερη του μορφή - ερμηνεία. μετά ακολουθεί η ηχογράφηση που είναι η τελική καταγραφή του. Ο τραγουδιστής προσπαθεί να ενσαρκώσει το φαντασιακό όραμα του συνθέτη – τραγουδοποιού. Είναι μια σχέση όπως του προπονητή - αθλητή, ή του σκηνοθέτη – ηθοποιού, άλλοτε κοντινή, άλλοτε επίπονη, άλλοτε τυραννική, άλλοτε συγκινητική για το καλύτερο αποτέλεσμα!!! Τραγουδάω την “Ωραία Ελένη” σε οποίο πρόγραμμα ταιριάζει, είναι ένα cult τραγούδι που αναζητάει την αληθινή αγάπη και πούλησε επίσης πολύ!!!

Έχεις συνεργαστεί με πολλά, αλλά διαφορετικού ύφους, μεγάλα ονόματα, από το Μαρκόπουλο και το Ζήκα, ως το Σαββόπουλο και το Σιδηρόπουλο, αλλά και το Νταλάρα και τη Βιτάλη. Πως “εφαρμόζει” κάθε φορά μια τόσο διαφορετική συνεργασία;
Δεν είναι διαφορετικά όλα αυτά τα πρόσωπα!!! Ο Σαββόπουλος δεν έχει παραδοσιακά στοιχεία σαν του Μαρκόπουλου ή ροκ σαν του Σιδηρόπουλου ή ο Ζήκας δεν έχει ροκ στοιχεία στο λαϊκό του τραγούδι σαν του Σιδηρόπουλου ή του Ζερβουδάκη, ή η Βιτάλη δεν είναι ροκ αν και τραγουδίστρια με λαϊκό ιδίωμα; Νομίζω ότι όλοι αυτοί οι δημιουργοί καταγράφουν κοινωνικό τραγούδι και αληθινό κι όχι κατασκευασμένο σουξέ. Όλοι αυτοί οι δημιουργοί εκφράσανε με τα τραγούδια τους πολύ σπουδαίες εποχές για το τραγούδι στην εποχή τους για τη χώρα μας!!!».

Σε ποιες συνεργασίες σου θα στεκόσουν περισσότερο, αν έκανες μια συναισθηματική αναδρομή;
Σε όλες ανεξαιρέτως!!! Το τραγούδι υπήρξε για μένα το όχημα πολύ σπουδαίων εμπειριών, μουσικών και ανθρώπινων, μια προίκα ανεπανάληπτη για να πλουτίσω εγώ σαν άτομο και να δώσω με τη σειρά μου κι εγώ ότι μπορώ πίσω!!! Τι να πρωτοθυμηθώ από τις συνεργασίες μου, αλλά ακόμα και για ανθρώπους που δεν συνεργάστηκα μαζί τους, μόνο τους συνάντησα, όπως το Γκάτσο ή τον Χατζιδάκι, τη Μούσχουρη, την Πλάτωνος, τον Κυπουργό, το Ρασούλη κλπ., ή για τους σπουδαίους μουσικούς μας που δεν τους ξέρει ίσως κανένας κι όμως από πίσω δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό, ουσία ψυχής για να απολαμβάνουν οι ακροατές ακούσματα ψυχής!!!

Ποιο ερμηνευτικό ύφος και καλλιτεχνικό προφίλ θα έδινες, εσύ η ίδια, στον εαυτό σου;
Α, αυτόν τον χαρακτηρισμό δεν μπορώ να τον δώσω εγώ για τον εαυτό μου. Εσείς να μου πείτε τι σας δίνω, τι σας ξυπνάω συναισθηματικά και ψυχολογικά και καλλιτεχνικά. Αυτό που ξέρω είναι ότι δίνω ουσία ψυχής όταν τραγουδάω, ότι τραγουδάω τραγούδια που εκφράζουν αληθινές καταστάσεις κι ότι συνεργάζομαι με νέους δημιουργούς που πάντα προσπαθούν να εκφράσουν κάτι νέο καλλιτεχνικά!».

Έχεις μια αρκετά μεγάλη δισκογραφία σε συμμετοχές, αλλά – σε μια διαδρομή 2,5 και παραπάνω δεκαετιών – μόλις τρεις προσωπικούς δίσκους, εκ των οποίων, ο ένας είναι cd – single. Γιατί;
Γιατί δεν με επέλεξαν οι πολυεθνικές δισκογραφικές εταιρείες αλλά και γιατί εγώ αναζητώ την αρχική δημιουργία, που είναι μαζί με τον δημιουργό στο studio. Τα υπόλοιπα τα κανονίζουν άλλοι άνθρωποι, άλλα projects, άλλα πόστα, όπως δημόσιες σχέσεις, managers κλπ. Αν κάποιος από όλους αυτούς χρειαστεί κάτι από μένα, θα ‘ρθει να με βρει!! Επίσης είμαι πραγματικό παιδί των γκρουπ κι όχι κατ’ ανάγκη σόλο τραγουδίστρια. Μου αρέσει η παρέα, η πολυφωνία και στη δημιουργία και στην μουσική αρμονία, μου αρέσει που με καλούν όλοι αυτοί οι δημιουργοί και μοιράζομαι τραγούδια με άλλους τραγουδιστές. Μου αρέσουν τα ντουέτα. Θεωρώ και την μεγαλύτερη φωνή βαρετή για ένα ολόκληρο έργο, μου αρέσει που κάνω φωνητικά σε δίσκους κι ας μην λέω τραγούδι δικό μου. Μου αρκεί που είμαι μέσα στην ωραιότητα της μουσικής, η μουσική είναι το σπίτι μου, η οικογένεια μου, με όλα τις χαρές και τις απογοητεύσεις που μπορεί να κρύβει και η αληθινή μας οικογένεια!!!

Ο τελευταίος σου δίσκος πάντως, με τίτλο «Αχ καρδιά μου μπορείς», κυκλοφόρησε πέρσι (2008). Μίλησέ μου λίγο γι’ αυτή τη δουλειά σου.
Το cd “Αχ καρδιά μου μπορείς” το κάναμε με τον Γιώργο Δεσποτίδη - μουσική (ένας εξαιρετικός μουσικός έξαρχων βιολιστής της συμφωνικής της ΕΡΤ) και στίχους του Νίκου Καρίμπα και Νίκου Πολύζου. Όλοι εμείς είμαστε ανένταχτοι στο σύστημα των πολυεθνικών δισκογραφικών εταιρειών, με αντίστοιχες ευαισθησίες αλλά και οικονομικές δυνατότητες, ανήκουμε στην ανεξάρτητη δισκογραφία. Αυτό συντελεί σε μεγαλύτερη ελευθερία στη δημιουργία και λιγότερη αναγνώριση – διαφήμιση - προώθηση και χρήμα!!! Ο καθένας από μας είναι μεγάλη αξία στο χώρο του. Με τον Δεσποτίδη γνωριστήκαμε στη συνεργασία μας με τον Μαρκόπουλο, ο Καρίμπας διαπρέπει στο χώρο της ποίησης και παρακολουθεί τις σπάνιες φωνές όπως η Πίτσα Παπαδοπούλου, η Φωτεινή Βελεσιώτου. Έτσι προέκυψε αυτό το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Είναι απλά καθημερινά λαϊκά τραγούδια κι όχι κανένα μεγάλο καλλιτεχνικό έργο - αλλά κι αυτό είναι αρκετό στις μέρες μας, που η μπάντα του ραδιοφώνου είναι γεμάτη ηχητική ρύπανση!!! Ελπίζουμε να μείνει κάποιο απ’ αυτά στις καρδιές και στις μνήμες των ανθρώπων, γιατί έχουν μια ομορφιά από την γραφή των παλιών λαϊκών δρόμων!!!

Είσαι χρόνια στο τραγούδι κι επιμένεις ζώντας στη Θεσσαλονίκη, μακριά από την Αθήνα που “όλα συμβαίνουν”. Στο λέω αυτό, γιατί, είσαι μια ερμηνεύτρια με ωραία φωνή και ξεχωριστό χρώμα, δεν σου λείπουν οι σημαντικές, δισκογραφικές και ζωντανές, συνεργασίες και είσαι και μια όμορφη γυναίκα, γιατί – κακά τα ψέματα – κι αυτό παίζει ρόλο στην καριέρα μιας τραγουδίστριας. Δοκίμασες και δεν σου βγήκε ένα πιο εξωστρεφές και ηχηρό “παρών” στο τραγουδιστικό μας τοπίο ή, πάντα, ήθελες να έχεις μια πιο διακριτική παρουσία; 
Όταν ήμουν έντονα ενεργή επαγγελματικά, εργαζόμουν 16 ώρες την ημέρα για να γίνουν όλα αυτά που είναι γραμμένα στο βιογραφικό μου. Έκανα το συμβόλαιο με τον Μάκη Μάτσα και εκτελέστηκαν μόνο 8 από τα 36 τραγούδια που είχαμε συμφωνήσει ότι θα ηχογραφήσω. Εγώ πήγα στον κύριο Μάτσα το τραγούδι “Σ' αναζητώ στη Σαλονίκη ξημερώματα” κι ένα σωρό άλλες δουλειές που βγήκαν με άλλες τραγουδίστριες. Κράτησαν το υλικό που εγώ έτρεξα, ανακάλυψα, δούλεψα, ηχογράφησα και το έδωσαν σε άλλους καλλιτέχνες!!! Με έκαψε ο κύριος Μάτσας!!! Γιατί; Δεν υπάρχει γιατί!! Έτσι συμβαίνει στις μεγάλες εταιρίες. Σε κόβουν κάπως και ή σε παίρνουν μέσα ή σε πετάνε. Και μη νομίζετε ότι αυτό συνέβη μόνο σε μένα, σε ένα σωρό κόσμο συμβαίνει!!! Έτσι ξανακινήθηκα στο χώρο της ανεξάρτητης δισκογραφίας, που δεν τρώμε τόση μεγάλη ανελευθερία από αποφάσεις τρίτων!! Κι έπειτα κι εγώ δεν έκανα κινήσεις γυναίκειου τύπου για να εκμεταλλευτώ κάτι από την γυναικεία μου υπόσταση - πράγμα σύνηθες επίσης από κάποιες γυναίκες συναδέλφους. Κι έπειτα τι είναι αυτό το φρούτο του σταρ- συστεμ με τις ωραίες γυναίκες!!!; Στον τραγουδιστή μετράει αν έχει όμορφο λαρύγγι όχι όμορφο κορμί. Αυτά ισχύουν για τους γυμναστές ή τα μοντέλα. Η Caesaria Evora δεν είναι η Mariah Carey, ούτε η Μαρία Φαραντούρη είναι η Άννα Βίσση. Κι όμως τι ομορφιά βγάζουν στην μουσική τους, τι αρμονία ακόμα και μέσα από αυτό το σώμα που δεν είναι πρότυπο για τα καλλιστεία!!! Και γενικώς δεν μου αρέσει η πολλή φασαρία, είμαι ήσυχος άνθρωπος στη ζωή μου, προτιμότερο είναι να έχεις λιγότερα τραγούδια αλλά καλυτέρα, από περισσότερα και πιο αδιάφορα...

Τι κάνει η Μαρία Φωτίου σήμερα και τι καινούργιο ετοιμάζει;
Ετοιμάζω τις γνωστές μου συμμετοχές!!!! Χα-χα!!!! Ένα τραγούδι σε μια νέα Θεσσαλονικιά γυναίκα δημιουργό την Σοφία Νάτσιου, θα τραγουδήσει σ’ αυτό το cd και η Αρετή Κετιμέ και η Ντιλέκ Κοτς. Πολύ σημαντική για μένα η συνεργασία μου με γυναίκα δημιουργό, εκτιμώ πολύ την γυναικεία γραφή και προσέγγιση, τραγουδούμε τις περισσότερες φορές τραγούδια ανδρών που περιγράφουν τα γυναικεία συναισθήματα, είναι δυνατόν αυτό; Χα - χα!!! Ένα τραγούδι του Σούλη Λιάκου, ξανασυνεργαζόμαστε κι ένα τραγούδι του Θωμά Σιώμου, επίσης ξανασυνεργαζόμαστε. Σ’ αυτό το cd του Θωμά βάζω τους πρώτους μου στίχους σε ένα τραγούδι που θα το τραγουδήσει η νέα Έλσα Μουρατίδου. Περιμένουμε να κυκλοφορήσει μια δουλειά του Γιώργου Καζαντζή αφιέρωμα στους μεγάλους Ξαρχάκο, Ζαμπέτα, Χατζιδάκι κι εκεί έχω τραγουδήσει Ξαρχάκο και Ζαμπέτα. Κι επίσης έχω γράψει στίχους και μουσική δικά μου, ψάχνω οικονομικό παραγωγό να με χρηματοδοτήσει.

Επικοινωνία με την ίδια, εδώ:

http://www.myspace.com/mariafotiou

http://www.facebook.com/profile.php?id=530396919&sk=wall